tag:blogger.com,1999:blog-21389942720209374702012-02-28T17:06:31.804+09:00කාටවත් කියාගන්න, කොතනකවත් ලියාගන්න බැරි වුනු ජීවිත අත්දැකීම් ....තනෝජා රාජපක්‍ෂhttp://www.blogger.com/profile/05751851710714249839noreply@blogger.comBlogger661100tag:blogger.com,1999:blog-2138994272020937470.post-1380018288749466242012-02-20T18:49:00.001+09:002012-02-28T17:03:27.588+09:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/--vNwM35L_7I/T0ITH4JRKeI/AAAAAAAABU8/o7xGq5SX0iE/s1600/picture10%2B453.jpg" imageanchor="1" style="margin-left:1em; margin-right:1em"><img border="0" height="240" width="320" src="http://1.bp.blogspot.com/--vNwM35L_7I/T0ITH4JRKeI/AAAAAAAABU8/o7xGq5SX0iE/s320/picture10%2B453.jpg" /></a></div>පින්තූරය ගත්තේ 2011 අගෝස්තු 14 දින උදයේ<br /><br /><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-hsx_xjdzjJg/T0ITIXuFidI/AAAAAAAABVI/VT2364OGtaQ/s1600/picture10%2B456.jpg" imageanchor="1" style="margin-left:1em; margin-right:1em"><img border="0" height="240" width="320" src="http://3.bp.blogspot.com/-hsx_xjdzjJg/T0ITIXuFidI/AAAAAAAABVI/VT2364OGtaQ/s320/picture10%2B456.jpg" /></a></div>පින්තූරය ගත්තේ 2011 අගෝස්තු 16 දින උදයේ<br /><br />දිනය එක් සෙනසුරාදාවකි..<br /><br />ස්ථානය පින්තූරයේ පෙනෙන පරිදි..<br /><br />ලොක්කී උපකාර පන්තියකට සහභාගී කරවීමට යමින් සිටියෙමි...<br /><br />“දැන් ඉතින් අපට පාරෙ යන්න වෙන්නෙත් නෑ“<br /><br />“ඇයි පුතේ?“<br /><br />“ඇයි ඉතින් අන්නාසි වවනවනෙ“<br /><br />“අන්නාසි වැව්වම මොකද ඉතින්?“<br /><br />“ඇයි තමා අන්නාසි හැදෙනකොට ඒව කන්න සරපයෝ එනවනෙ“<br /><br />“ඉතින්“<br /><br />“ඉතින් කියන්නෙ උන් අපිවත් කාවිනෙ“<br /><br />ටිකක් දුර සද්ද නැතිව ගිය ලොක්කී<br /><br />“ඔය අන්නාසි කඩද්දි ඒ මිනිහවම කන්න ඕනි පොළඟා, නයා“<br /><br />“අනේ පුතේ අන්නාසි කඩන්නෙ වවන මනුස්සයා නෙවීනෙ“<br /><br />“හ්ම්“<br /><br /><br /><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-0IG1BpYgd6Y/T0ITHqF6nlI/AAAAAAAABUw/n_cOxrZ2c0I/s1600/100_3902.JPG" imageanchor="1" style="margin-left:1em; margin-right:1em"><img border="0" height="240" width="320" src="http://1.bp.blogspot.com/-0IG1BpYgd6Y/T0ITHqF6nlI/AAAAAAAABUw/n_cOxrZ2c0I/s320/100_3902.JPG" /></a></div>පින්තූරය ගත්තේ 2012 ජනවාරි 6 දින උදයේ<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-ob8HdzEvDdg/T0ITGl8zPAI/AAAAAAAABUY/KIDgcg3lERk/s1600/100_4092.JPG" imageanchor="1" style="margin-left:1em; margin-right:1em"><img border="0" height="240" width="320" src="http://2.bp.blogspot.com/-ob8HdzEvDdg/T0ITGl8zPAI/AAAAAAAABUY/KIDgcg3lERk/s320/100_4092.JPG" /></a></div>පින්තූරය ගත්තේ 2012 පෙබරවාරි 13<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-twt73m2siWY/T0ITHPAp7pI/AAAAAAAABUk/fdNZgyNulNs/s1600/100_4094.JPG" imageanchor="1" style="margin-left:1em; margin-right:1em"><img border="0" height="240" width="320" src="http://2.bp.blogspot.com/-twt73m2siWY/T0ITHPAp7pI/AAAAAAAABUk/fdNZgyNulNs/s320/100_4094.JPG" /></a></div>පින්තූරය ගත්තේ 2012 පෙබරවාරි 13 - දැන් ඔක්කොම අන්නාසි<br /><br />-------------------------------------------------<br />අද 2012-02-28 මේ තියෙන්නේ අඳු නේද ඇනෝනිමස් මහතාණෙනි.. මමත් දැනගෙන හිටියේ නැහැ.. ඒත් මට මේ සතියේ දවසක දකින්ට දැනගන්ට ලැබුනා.. ඉතින් ගත්තා ෆොටෝවක්.. වෙන තැනක දාන්නෙ මොකටද.. මෙතනටම දැම්මා.. ස්තූතියි ඔබට දැනුවත් කළාට...<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-ScV4ZdejnBg/T0x9NnF4hlI/AAAAAAAABVY/-ZolJ9Km6Yk/s1600/100_4095.JPG" imageanchor="1" style="margin-left:1em; margin-right:1em"><img border="0" height="240" width="320" src="http://1.bp.blogspot.com/-ScV4ZdejnBg/T0x9NnF4hlI/AAAAAAAABVY/-ZolJ9Km6Yk/s320/100_4095.JPG" /></a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2138994272020937470-138001828874946624?l=thanojar.blogspot.com' alt='' /></div>තනෝජා රාජපක්‍ෂhttp://www.blogger.com/profile/05751851710714249839noreply@blogger.com40tag:blogger.com,1999:blog-2138994272020937470.post-56555602900772554332012-02-14T19:00:00.001+09:002012-02-16T16:00:22.592+09:00ඊයේ උදයේ<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-FXgBLDSm7Qg/Tzov_GN2PyI/AAAAAAAABUM/DRWemgkg2eY/s1600/100_4094.JPG" imageanchor="1" style="clear:right; float:right; margin-left:1em; margin-bottom:1em"><img border="0" height="240" width="320" src="http://3.bp.blogspot.com/-FXgBLDSm7Qg/Tzov_GN2PyI/AAAAAAAABUM/DRWemgkg2eY/s320/100_4094.JPG" /></a></div>හැඳුනා අමාරුවක් බඩේ, ඔළුවේ, බෙල්ලේ<br />අක්කණ්ඩියට....<br />ඤරු ඤුරු නඟාගේ<br />නොතකා ලැහැස්ති කරවුයේ...<br />බුරුසුව ඇතිමුත් අතේ<br />කල්පනාව නැත කෙල්ලගේ...<br />ගවුම ඇතිමුත් අතේ<br />කෙල්ල වෙන දිහාවේ..<br />කොහොමින් කොහොම හරි<br />පැමිණ දොර පිටතට...<br />කළා කථාවක් <br />මාමාට වෑන්...<br />“අනේ අපි අහවල් දිහාවේ“<br />“ආ කමක් නෑ මම ඇරලන්නම් ගෙනත්..<br />ගන්න එහෙනම් දවාලේ“<br />බෑග් දෙකකි මාගේ<br />පොත් බෑගයද කරයේ..<br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-cy26twstXFE/Tzov-QG0lbI/AAAAAAAABT0/0k_afkUUArw/s1600/100_4092.JPG" imageanchor="1" style="clear:right; float:right; margin-left:1em; margin-bottom:1em"><img border="0" height="240" width="320" src="http://2.bp.blogspot.com/-cy26twstXFE/Tzov-QG0lbI/AAAAAAAABT0/0k_afkUUArw/s320/100_4092.JPG" /></a></div>කෙල්ල දකුණත අරන්<br />දිව්වෙමි හපුතලේ ඒ...<br />අනේ අප්පේ අහෝ..<br />ඇයි මේ නැතිද බස් මේ..<br />ඒකනෙ අපිත් ඉන්නේ..<br />අද ඩීසල් වැඩිළුනේ..<br />සිටියෙමු හෝර ආවක්<br />ආවේය පසු ලංගමයක්<br />අනේ එල්ලී වවුලන්<br />පරිදි පාසල් කොල්ලන්<br />“සර් මම තනෝජා<br />පාරෙ බස් අපෙ නෑ“<br />“ඔව් ඔව් මෙහෙත් නෑ“ <br />“එහෙනම් එන්න වෙන්නෑ“<br />“හා හරි කමක් නෑ“<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-iACkMooXbXU/Tzov-h66H5I/AAAAAAAABUA/NKwGjGOV5gc/s1600/100_4093.JPG" imageanchor="1" style="clear:right; float:right; margin-left:1em; margin-bottom:1em"><img border="0" height="320" width="240" src="http://1.bp.blogspot.com/-iACkMooXbXU/Tzov-h66H5I/AAAAAAAABUA/NKwGjGOV5gc/s320/100_4093.JPG" /></a></div><br /><br />“යං පුතේ ගෙදර දැන්“<br />“හරි අම්මෙ අපි යන්“<br /><br />“හලෝ මේ තාත්තේ <br />අක්ක ගියෙ නෑ හොර ලෙඩක්දෝ<br />නංගියා පරක්කුයි ඕනකමකින්දෝ<br />ඉතින් මට රස්සාවටත් බැරි වුනියෝ<br />මෙන්න අපි ගෙදර යන්නට යනෝ“ <br />ඉතින් බලමුකො මේ <br />හිනාවේ තරම අද<br />ගෙදර ඉන්නොළු නේ<br />අම්ම අපි එක්ක අද <br />නිවාඩුවකුත් ගියා <br />මේ මිනිස්සුන් නිසා<br />තරහ පිපිරුනත් මා<br />උන් දෙන්න හිනහුනා<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2138994272020937470-5655560290077255433?l=thanojar.blogspot.com' alt='' /></div>තනෝජා රාජපක්‍ෂhttp://www.blogger.com/profile/05751851710714249839noreply@blogger.com22tag:blogger.com,1999:blog-2138994272020937470.post-23539892275382008542012-01-06T14:26:00.000+09:002012-01-06T14:26:06.983+09:00පෙරේදා ඒ කියන්නෙ බදාදා හවස ගෙදර යද්දි කෑම මේසෙ උඩ සුදු පාට කොළ වගයක්... ටිකක් කිට්ටු වෙලා බැලුවම මොනාද ලියලා... හැබැයි ගානට ඉරලා... එක එක බලද්දි ලියුමක් කියලා තේරුනා... <br /><br />මේ බලන්න... <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-c7b2p00JBXI/TwaEhKfq70I/AAAAAAAABSQ/M1TFQv8FtCc/s1600/100_3904.JPG" imageanchor="1" style="clear:right; float:center; margin-left:1em; margin-bottom:1em"><img border="0" height="240" width="320" src="http://3.bp.blogspot.com/-c7b2p00JBXI/TwaEhKfq70I/AAAAAAAABSQ/M1TFQv8FtCc/s320/100_3904.JPG" /></a></div><br /><br />මොනවද මේ ලියලා තියෙන්නෙ.. දැන් පසල්ස් සෙට් තමයි ඉතින්... ඉතින් හෑන්ඩ් බෑග් එකවත් කරෙන් නොගලවා මේ කොළ එක්ක හටන් කරලා හොයා ගත්තෙ නැතෑ ලියමන...<br /><br />පෑනකින් ලියලා කියෙන්නෙ.. <br /><br /><br />පළවන පේළිය - අද ජනවාරි 04 නිදා. (අ යන්නෙ කෑල්ලක් නෑ.. වෙ යන්නක් නෑ)<br /><br />දෙවන පේළිය - අද මට හැමදේටම තරු හැබැයි එකක් (තරු වලට පස්සෙ තිතක් නෑ)<br /><br />තුන්වන පේළිය - ඇර ඒ තමයි අසා ලිවීමට. (එතනත් තිතක් අඩුයි)<br /><br />හතරවන පේළිය - මට වැරදුනේ ගොටු කොළ කියනවාක්කේ (වාක්‍යය කියලා ලියාගන්න තවම දන්නෙ නෑ මම හිතන්නෙ.. මෙතන වචනේ වෙන්න ඕනා..)<br /><br />පස්වන පේළිය - ඒකට කමක් නැහැ (තිත නැ)<br /><br />හයවන පේළිය - අම්මේ දුක් වෙන්න එපා මම හෙට තරු ගයි. (ගනියි කියන එක)<br /><br />අවසාන පේළිය - මීට ඔබේ දුව අෂානි නයනදී ගමලත්<br /><br />අම්ම එයාල ගැන හීන බ්ලොග් එකේ බෙදාගනිද්දි එයාලත් අම්මගෙ හිත කියවනවද මන්දා.. හැබැයි උදේ ඇහැරවද්දි බෑම කියල හිටියම එක එක විකාර කියවලා ඇහැරවගෙන ලෑස්ති කරලා පිටත්වෙද්දි “අද ඔක්කොටම තරු ගන්න“ කීවා මතකයි.. ඒක වැරුද්දක්ද මම දන්නෙ නෑ.. ඒත් අම්ම කෙනෙක්ගෙ ආශිර්වාදය වැදගත් කියල දන්නවා.. මම එය තරු ගනී කියල බලාපොරොත්තු වෙනවා කියලද මේ ලියමන ලීවේ.. අනේ මන්දා.. ඒත් අම්මට ලියන්න ඕන ලියුම් ලියන්න කියලා පොතක් ගිහින් දෙන්නත් හිතෙනවා... <br /><br />මේ තියෙන්නෙ එයාට හොරෙන් මම පොතේ ෆොටොවක් ගත්තා... බලන් ගියාම ගෝරිල්ලාත් වැරදියි.. හෙ හෙ<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-YtXC3NccySE/TwaEgfvNwtI/AAAAAAAABR4/9jDpjl3Kktw/s1600/100_3900.JPG" imageanchor="1" style="clear:right; float:center; margin-left:1em; margin-bottom:1em"><img border="0" height="240" width="320" src="http://3.bp.blogspot.com/-YtXC3NccySE/TwaEgfvNwtI/AAAAAAAABR4/9jDpjl3Kktw/s320/100_3900.JPG" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-RxN6hPkkev8/TwaEgkfjJzI/AAAAAAAABSE/E4z8d0AgxFE/s1600/100_3899.JPG" imageanchor="1" style="clear:right; float:center; margin-left:1em; margin-bottom:1em"><img border="0" height="240" width="320" src="http://2.bp.blogspot.com/-RxN6hPkkev8/TwaEgkfjJzI/AAAAAAAABSE/E4z8d0AgxFE/s320/100_3899.JPG" /></a></div>හැබැයි ඉතින් කෙල්ල බලාපොරොත්තු උනා වගේම ඊයෙ හැම විෂයටම තරු අරගෙන...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2138994272020937470-2353989227538200854?l=thanojar.blogspot.com' alt='' /></div>තනෝජා රාජපක්‍ෂhttp://www.blogger.com/profile/05751851710714249839noreply@blogger.com17tag:blogger.com,1999:blog-2138994272020937470.post-90364274777944395172011-12-27T16:21:00.000+09:002011-12-27T16:21:22.211+09:00ඔබගේ ආදර බාප්පා හා මා විවාහ වද්දී ඔබ යන්තම් පෙර පාසල් අවධිය ගෙවමින් සිටියාය... කෙමෙන් කෙමෙන් අප සියල්ලන්ගේම ආදර කරුණාව ලබමින් පෙර පාසලට ඇතුල් වී සිප් සතර හදාරන්නට වූවාය... <br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-VqwbTc02zTs/TvlwtpmOZPI/AAAAAAAABQs/tsoTrR4Wj1M/s1600/picture10%2B582.jpg" imageanchor="1" style="clear:right; float:right; margin-left:1em; margin-bottom:1em"><img border="0" height="240" width="320" src="http://4.bp.blogspot.com/-VqwbTc02zTs/TvlwtpmOZPI/AAAAAAAABQs/tsoTrR4Wj1M/s320/picture10%2B582.jpg" /></a></div>නුඹේ පියාගේ පාර්ශවයෙන් වැඩිමහළු දරුවා වන්නට ලද භාග්‍යය නිසාම නුඹ, සැමගේම ආදරය වඩා වැඩියෙන් ලබන්නට වූවාය... බාප්පා නුඹට අසීමිත ප්‍රේමයක් දක්වන්නට වූවේ ඒ නිසාම වන්නට ඇත... <br /><br />මා අප පවුලේ වැඩිමහල්ලා නිසාම මාගේ පාර්ශවයෙන්ද එවකට ආදර ලබන්නට අයෙක් නොසිටියෙන් නුඹට, නුඹගේ මහප්පාගේ පුතණුවන්ට හා නුඹගේ මලනුවන්ට මාද ආදර කරුණා දක්වන්නට වීමි... ඔවුනතරේ එකම කෙල්ල වූ නිසාවෙන් ආදරය වැඩිවන්නට ඇත... <br /><br />ඉනික්බිති බාප්පා හා මා වෙත ඔබගේ ලොකු නංගියාද, මහප්පා හා ලොකු අම්මා වෙත පොඩි නංගියාද පැමිණ ඔබ වෙත තිබූ ආදරය කෑලි කපා ගත්තාදැයි නොදනිමි.. එහෙත් 5 වසර ශිෂත්ව විභාගය ලකුණු 171 ක් ලබද්දී මේ අපේ ලොකු දෝණී.. අපේ දරුවන්ගේ ලොකු අක්කා.. අපේ දරුවන්ගේ අනුගාමිකයා.. ලෙස ලද සතුට කෙසේ අකුරු කරන්නට දැයි මට සිතා ගත නොහැකිය..<br /><br />කෙමෙන් කෙමෙන් කාලය පියාඹා බාප්පා හා මා වෙත තවත් දෝණියක් ඔබට තවත් නංගියෙක් ලද විට ඒ ආදරය තවත් අඩු වූවාදැයි නොදනිමි... නැත දෝණි නුඔ 11 වසර සාමාන්‍ය පෙළ විභාග‍ෙයන් A සාමාර්ථ 9ක් ලබා ගන්නට තරම් ධෛර්යය සම්පන්න වූවාය.. ආදරයේ අඩුවක් සිහිනෙකින් වත් නොවී... වැඩි වූවා මිසක.. සිතුවේ පැතුවේ පැතුවේ මල්ලිලා දෙදෙනාගේ හා නංගිලා තිදෙනාගේ මාර්ගෝපදේශිකාව ලෙස පමණි...<br /><br />සදාදරණීය සුදු මැණිකේ... දයාබර රන්දිකා දෝණියේ... <br /><br />PHYSICS S<br />CHEMISTRY C<br />BIOLOGY C<br />COMMON GENERAL TEST 073<br />GENERAL ENGLISH B<br /> <br /><br /><br />District Rank 1877<br />Island Rank 12263<br />Z - Score .4880<br /><br /><br />“පුංචියේ නරක රිසල්ට් එකක් තිබ්බොත් මට කෝල් කරලා කියන්න එපා“ <br /><br />කියමින් මට නුඹේ විභාග අංකය කෙටි පණිවිඩයක් කොට ලබාදී මහප්පලා හා නිවසේ අය සමඟ යාපනය බලා පිටත්ව ගිය නුඹ මා මේ ලිපිය ලියනා මොහොත වත්දීද නිවසට පැමිණියේ නැත... පෙරේදා රැයේ 11.12 වද්දී මා දැනගත් ප්‍රථිපලය නුඔ වෙත ලබා නොදිය යුතු බැව් සිත පමණක් නොව මුවින්ද තෙපලූ මුත් ඔබ ආදර බාප්පාගෙන් අවසර නොලදිමි.. එවෙලේම නුඹට පවසන්නට ඔහුට උවමනා විය.. නමුත් අප කථා කරනා විටත් ප්‍රථිපල දැනගෙන තිබූ නුඹ වෙත ප්‍රථිපල කියන්නට තරම් මා අවාසනාවන්ත නොවුණි.. <br /><br />දෝණියේ භෞතික, රසායන, ජීව විද්‍යාවන් සුළුවෙන් තකා නුඹ රිදවන්නට නුඹ හඬවන්නට කෙසේවත් සූදානම් නැත්තේමය... <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-226CGoI-Hnw/Tvlwt8dDKNI/AAAAAAAABQ4/34mK6Nb3nk0/s1600/picture10%2B612.jpg" imageanchor="1" style="clear:right; float:right; margin-left:1em; margin-bottom:1em"><img border="0" height="240" width="320" src="http://2.bp.blogspot.com/-226CGoI-Hnw/Tvlwt8dDKNI/AAAAAAAABQ4/34mK6Nb3nk0/s320/picture10%2B612.jpg" /></a></div><br />නැගිටපන් පුතේ... ආයෙම සැරයක්... පෙන්නාපන් නුඹේ අසිත, පුබුදු මල්ලිලාට, ටිෂානි, සදුනි, අෂානි නංගිලාට වැටෙද්දී නැගී සිටින හැටි.. නොවැටී සිටිමට වඩා වැටි වැටී නැගිටීම ජීවිතය සරු කරවන හැටි...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2138994272020937470-9036427477794439517?l=thanojar.blogspot.com' alt='' /></div>තනෝජා රාජපක්‍ෂhttp://www.blogger.com/profile/05751851710714249839noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-2138994272020937470.post-15178666541902215842011-12-20T17:33:00.000+09:002011-12-20T17:33:11.760+09:00වයසින් මුහුකුරා යාම නවතන්නට ජගතෙක් මේ මිහිපිට නැතිවා වැන්න... වයස අවුරුදු 38ක් ගත වූ මා තවමත් මාගේ මාපියන්ගේ ලොකු දෝණියැන්දාමය... ඔවුන්ගේ තුරුලේ නැලවුන පළමු දරුවා වීමේ භාග්‍යය නිසා වඩා වැඩි සෙනෙහසක් ලද බව දනිමි... මට හා නංගීට බිත්තරය දෙකට කපා දී මල්ලීට තනිව බිත්තරයක් දුන් නමුත් අදටද වඩා සෙනෙහසක් දක්වන්නේ මා හට බැව් දනිමි... දැනට කිහිප මාසයකට පෙර මා ඔවුන් දෙදෙනා මා භාරයට ගත්තේ ඒ නිසාවෙනි.. මා වැඩි මහල්ලාය... මා වැඩි සෙනෙහසක් ලද්දා සේම මාද පෙරලා වඩා වැඩි සෙනෙහසක් දැක්විය යුතු බව හැඟෙයි.. එහෙත් විටෙක මල්ලීගේ අකටුයුතුකමක් විඳගන්නට බැරිව කඳුළු හෙලද්දී නංගීගේ නපුරු වදනකින් සිත රිඳී හඬද්දී මා කර බා සිටින්නේ වැඩි මහළු බව සිත නොමැතිව නොවේ මපියාණනි... මා මව්නි... පිටවන වචනයක් ආපසු ගනු නොහැකි බව දනිමි... පෑරුණු සිතක් යළි යථා අයුරට පත් කළ නොහැකි බව දනිමි... සියල්ල ඉවසා තනිවම හඬමි... ඔබට නෙ‍ාපෙනෙන්නට සිතුලින් හඬමි.. දහස්වර.. <br /><br />දනිමි.. දිනෙක මාද වයසින් තව තවත් වැඩී ඔබ වයසටද පත්වන වග... දැනටද ඇතැම් විට ආච්චී කෙනෙකු වී අවසානය... මෙවන් හැඟීම් සිත තුළ නලියද්දී... මා දියණියන් දෙදෙනාගේ අනාගතය ගැන සිහින දකිද්දී... සිත බියෙන් වෙලා ගන්වන සිද්ධීන් අපමණය... මේ සා කෘෘර ලොවකට උන් දෙදෙනා කෙසේ හැඩ ගැසේවි දැයි බියක් පවතී... සමාජය වඩා වැඩි කථාබහකට ලක්වන නැන්දම්මා ලේලි ගැටළුවක් මා වෙත බලනොපාන බව දනිමි... එහෙත් මේ සා සංකීර්ණ සමාජයක තවත් බොහෝ ඇඟ හිරිවට්ටන, බිය ගෙන්වන දසුන්, පුවත් දින දින මැවේ..<br /><br />පෙරදා අප කුඩා දරුවන්ව සිටියදී ආච්චි අම්මා අපට සම්පතකි.. සිරියාවකි... මව්ගේ මව උඩහ ආච්චී වූ අතර පියාගේ මව අපේ ආච්චීය... සීයලා දෙදෙනාම මා පියවි දෙනෙතින් දකින්නට වරම් නොලද්දෙමි... ඔවුන්ගේ සෙවන අප සැමදා සිතුවේ පැතුවේ ඉතා ආසාවෙනි... මගේ අම්මා හා තාත්තාගේ ගෙවල් උඩ පහළ වුවෙන් කිසිදා නිවාඩුවට ගමේ යැමක් නොවුනී... අප දෙදෙනාගේ ගම් ළඟ පාත වූ නිසා අපේ දරුවනටද ආච්චි සීයා බැලීමට යාම විශේෂයක් නොවුණි... සතියකට වතාවක්වත් එය එසේ සිදුවූ බැවිනි... <br /><br />“එන නිවාඩුවට ගමේ යමුද අම්මෙ තාත්තේ<br />පොත පතේ තියෙන ගමට යමුද අම්මෙ තාත්තේ“<br /><br />කවදාවත් ඉටු නොවන සිහිනයක් වූවද තවමත් අපේ ගම පොත පතේ තියෙන ගමක්ම නිසා සිහිනයක් මත් නොවේ යැයි සිතේ... ආච්චීට අපි අපේ අම්මාටත් වඩා ගරු කළෙමු... <br /><br />ගේ අතුගාද්දි “මුස්නේ (කොස්සේ) කකුල පිහින්න එපා... “<br />මිදුල අතුගාද්දි “කොන්ද පාත් කරන්න පුරුදු වෙන්න“ (තණකොළ ගස් ගලවන්න)<br />පොල් අත්ත හිටින්න අතු ගාන්න<br />මේවා පුරුදු කළ... කියාදුන්.. අණ කළ ඈ <br /><br /> ආච්චි හැඩකාරී<br /> අපෙ ගෙදරට සීදේවී<br /><br /> වූවාය....<br /><br />පෙරදා අම්මා තාත්තා ආච්චි අම්මා සීයා ඉදිරිපිට සද්දෙන් කෑ ගසන්නට බියවීමු... දැනුදු මා මගේ මව් කරන්නට එපා යැයි කියනා දෙයක් කරනට බිය වන්නේ මගේ යම් බියගුළු කමක් ලෙස කෙනෙකුට පෙනෙන්නට පිළිවන... එහෙත් මව්ගේ මුවින් හොඳක් අසන්නට කැමතිවා සේම ඈ මුවින් නරකක් ඇසීමට මැ නොකැමතිය... මා ගැන වැරදි වැටහීමක් මුළු ලොවම ඇති කර ගත්තත් මට වගේ වගක් නැත. එහෙත් මා මව් මා ගැන වැරැද්දක් සිතුවහොත් එය මා අසීරුවට පත් කරවයි.. ආර්ථිකය විවෘත වූවාද නැද්ද එසේ වූවේ ඇයි? නොදනිමි... එහෙත් සමාජය යම් යම් වැරදි මාර්ග අනුගමනය කරන්නට වූවාය... ඒ හේතුවෙන් අම්මා නැන්දා පමණක් නොව ආච්චි අම්මාද හෑල්ලු වන්නට විය... <br /><br />ඒ අනුහසින් <br /><br />ආච්චියේ පෝච්චියේ වතුර නටනවා<br />ආච්චිගේ මූන කන්න පූසි නටනවා<br /><br /> වන්නට විය....<br /><br />අද සමාජයේ දරුවන් දෙගුරුන්ගෙන් ඔවුන්ගේ දෙගුරුන්ගෙන් ඈත් වූ සෙයකි... දරුවන් අධ්‍යාපනය නොලබන්නේද? ලබන්නේ නම් කුමන අධ්‍යාපනයක්ද? හිරිඔතප් වදනට පමණක්ද? නොඑසේනම්...<br /><br />ඇයම <br /><br /> ආච්චි උනත් මොකද හොඳට ලව් කරනවනම්<br /><br /> වූයේ කෙළෙසකද?<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2138994272020937470-1517866654190221584?l=thanojar.blogspot.com' alt='' /></div>තනෝජා රාජපක්‍ෂhttp://www.blogger.com/profile/05751851710714249839noreply@blogger.com19tag:blogger.com,1999:blog-2138994272020937470.post-29099679183943086292011-12-07T13:58:00.000+09:002011-12-07T13:58:49.677+09:00ජීවිත කාලෙටම අපේම කියා අපේ නමින්ම වසමක් (ඩොමේන් එකක්)... ශ්‍රී ලාංකීය වසමක්... <br /><br />2011-12-02 වනදා BMICH හි පැවති Infotel 2011 භූමියේදි ආරම්භ වූවගයි!!! <br /><br /><b>පුද්ගල නාම ලියාපදිංචිය (Personal domain)</b><br /><br />පුද්ගල නාම විධි දෙකකට ලියාපදිංචිය සිදු කරයි... <br /><br />1. 2 parts Personal domain<br />2. 3 parts Personal domain<br /><br /><b>2 parts Personal domain හිදී උදාහරණයක් ලෙස </b><br /><br />thanoja.rajapaksha.lk<br />thanojarajapaksha.waga.lk<br />suhadafernando.engineer.lk<br /><br />ආදී ලෙස .lk ඉදිරියෙන් එක් ඩොට් එකක් සහිත තම වාසගම සහිතව, උපන් හෝ පදිංචි ග්‍රාමය අනුව, තමන්ගේ අධ්‍යාපන මට්ටම අනුව මෙම 2 parts පුද්ගල නාමයන් මිලදී ගත හැක. <br /><br />මෙය රු. 10,000/= + VAT = රු.11,200/= ක මිලකට ජීවිත කාලය පුරාවට එක් මුදල් ගෙවීමකින් (lifetime payment) ලබා ගත හැකිය.<br /><br /><b><br />3 parts Personal domain හිදී උදාහරණයක් ලෙස</b> <br /><br />thanoja.dilrukshi.rajapaksha.lk<br />thanoja.rajapaksha.waga.lk<br />suhada.fernando.engineer.lk<br /><br />ආදී ලෙස .lk ඉදිරියෙන් ඩොට් දෙකක් සහිත තම වාසගම සහිතව, උපන් හෝ පදිංචි ග්‍රාමය අනුව, තමන්ගේ අධ්‍යාපන මට්ටම අනුව මෙම 3 parts පුද්ගල නාමයන් මිලදී ගත හැක. <br /><br />මෙහි මිල රු. 4,000/= + VAT = රු.4,480/= ක් වන අතර ජීවිත කාලය පුරාවටම ගෙවිය යුත්තේ ලියාපදිංචි මුදල පමණක් වේ. <br /><br />අතර වසරින් වසර යාවත්කාලීන කළ යුතු, මුදල් ගෙවීම් අතපසු වීමෙන් වසම නොමැතිවීම වැනි සියළු කරදරවලින් මිදී අපේම නමින් අපේම වසමක් සදහා ලියාපදිංචිය ඉක්මන් කරන්න.<br /><br />පිවිසෙන්න <a href="https://www.myname.lk/">myname.lk</a> වෙත.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2138994272020937470-2909967918394308629?l=thanojar.blogspot.com' alt='' /></div>තනෝජා රාජපක්‍ෂhttp://www.blogger.com/profile/05751851710714249839noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-2138994272020937470.post-24801465599479904872011-11-01T14:50:00.003+09:002011-11-01T14:53:34.127+09:00පුංචියට ඉපදිලා ටික ටික වැඩිලා මෙන්න පිපිලා... ප්‍රාර්ථනා මල් පිපිලා..<br /><br />අපේ සීමාරහිත එළමලවල-පැල්පොල සකසුරුවම් හා ණය ගණුදෙණු සමූපකාර සමිතිය අනුබද්ධ දිලෙනතරු ළමා සමාජයේ පුංචි පැංචියන්ගේ පුංචි හපන්කම් ප්‍රදර්ශනය කිරීමට සෑහෙන පෙරුම් පිරුවා... උදා වූවා දවස... ඔක්තෝමබර් මාසෙ 16 වනදා ඉරිදා... ගමේ හැමෝම ආවා පන්සල් භූමියට පුංචි හපන්කම් බලන්න....<br /><br />මේ ගමේම ඉපදිලා හැදිලා වැඩිලා දැනටත් මේ ගමේම දිව්ගෙවන, මේ ළමා සමාජයේම අතිත සාමාජිකයෙක් වන වත්මන් සීතාවක ප්‍රාදේශීය සභා ගරු සභාපති ජයන්ත රෝහණ මැතිතුමා, ස.ණ.ස. කලාප අධ්‍යක්‍ෂක වානක මහතා, ස. ණ. ස. පර්ෂද නියෝජිත ප්‍රියදර්ශනී මාඹුලගේ මහත්මිය, විශ්‍රාමික චිත්‍ර ගුරු චන්දුදාස මහතා, ග්‍රාමසේවා නිළධාරී නිරෝෂනී ජයතිලක මහත්මිය, අප ගම්වාසී පාදුක්ක සිතුරුවන පොත්හල අධිපති චන්‍ද්‍රසිරි මහතා, ශ්‍රී සුගතවංශ දහම් පාසලේ ප්‍රධානාචාර්ය චන්ද්‍රානි පතිරණ මහත්මිය ආරාධිත අමුත්තන් වූවා..<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-InCreBdCRa4/Tq-B-90zlgI/AAAAAAAAA_A/4tIil_QAj38/s1600/picture10%2B1336.jpg" imageanchor="1" style="clear:right; float:right; margin-left:1em; margin-bottom:1em"><img border="0" height="240" width="320" src="http://4.bp.blogspot.com/-InCreBdCRa4/Tq-B-90zlgI/AAAAAAAAA_A/4tIil_QAj38/s320/picture10%2B1336.jpg" /></a></div><br /><br />ස.ණ.ස. කලාප අධ්‍යක්‍ෂක වානක මහතා පිළිගැනීම<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-BH93Gg3xTa4/Tq-FA17sofI/AAAAAAAAA_8/igkluGEPhUw/s1600/picture10%2B1346.jpg" imageanchor="1" style="clear:right; float:right; margin-left:1em; margin-bottom:1em"><img border="0" height="240" width="320" src="http://1.bp.blogspot.com/-BH93Gg3xTa4/Tq-FA17sofI/AAAAAAAAA_8/igkluGEPhUw/s320/picture10%2B1346.jpg" /></a></div><br /><br />අපේ සීමාරහිත එළමලවල-පැල්පොල සකසුරුවම් හා ණය ගණුදෙණු සමූපකාර සමිතියේ ගරු සභාපති G. L. ගුණරත්න මහතා පොල්තෙල් පහන දල්වමින්<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-S_1F77U0QPc/Tq-B_NPfO3I/AAAAAAAAA_M/iR7QkrvHPTs/s1600/picture10%2B1355.jpg" imageanchor="1" style="clear:right; float:right; margin-left:1em; margin-bottom:1em"><img border="0" height="240" width="320" src="http://1.bp.blogspot.com/-S_1F77U0QPc/Tq-B_NPfO3I/AAAAAAAAA_M/iR7QkrvHPTs/s320/picture10%2B1355.jpg" /></a></div><br /><br />සීතාවක ප්‍රාදේශීය සභා ගරු සභාපති ජයන්ත රෝහණ මැතිතුමා විසින් ප්‍රදර්ශණය විවෘත කිරීම<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-Dsgcjg_JBYQ/Tq-B_sIPrxI/AAAAAAAAA_Y/xKyDN9vtzlM/s1600/picture10%2B1357.jpg" imageanchor="1" style="clear:right; float:right; margin-left:1em; margin-bottom:1em"><img border="0" height="320" width="240" src="http://3.bp.blogspot.com/-Dsgcjg_JBYQ/Tq-B_sIPrxI/AAAAAAAAA_Y/xKyDN9vtzlM/s320/picture10%2B1357.jpg" /></a></div><br /><br />විශ්‍රාමික චිත්‍ර ගුරු චන්දුදාස මහතා චිත්‍ර නිරීක්‍ෂණයේ යෙදෙමින්<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-D2zgbw0FwLI/Tq-B__NvBYI/AAAAAAAAA_k/KZ9g4PsiiXc/s1600/picture10%2B1352.jpg" imageanchor="1" style="clear:right; float:right; margin-left:1em; margin-bottom:1em"><img border="0" height="240" width="320" src="http://4.bp.blogspot.com/-D2zgbw0FwLI/Tq-B__NvBYI/AAAAAAAAA_k/KZ9g4PsiiXc/s320/picture10%2B1352.jpg" /></a></div><br /><br />ස.ණ.ස. කලාප අධ්‍යක්‍ෂක වානක මහතා වෙතින් ත්‍යාග ලබනා දරුවෙක්<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-NqkO1f-RGf8/Tq-CAae8TPI/AAAAAAAAA_w/obnP_9U7Kgo/s1600/picture10%2B1364.jpg" imageanchor="1" style="clear:right; float:right; margin-left:1em; margin-bottom:1em"><img border="0" height="320" width="240" src="http://3.bp.blogspot.com/-NqkO1f-RGf8/Tq-CAae8TPI/AAAAAAAAA_w/obnP_9U7Kgo/s320/picture10%2B1364.jpg" /></a></div><br /><br />සීතාවක ප්‍රාදේශීය සභා ගරු සභාපති ජයන්ත රෝහණ මැතිතුමා වෙතින් ත්‍යාග ලබනා දරුවෙක්<br /><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-QMq5UFY1-cs/Tq-FA8a7R0I/AAAAAAAABAI/fnsVd7X78qY/s1600/picture10%2B1374.jpg" imageanchor="1" style="clear:right; float:right; margin-left:1em; margin-bottom:1em"><img border="0" height="320" width="240" src="http://4.bp.blogspot.com/-QMq5UFY1-cs/Tq-FA8a7R0I/AAAAAAAABAI/fnsVd7X78qY/s320/picture10%2B1374.jpg" /></a></div><br /><br />ග්‍රාමසේවා නිළධාරී නිරෝෂනී ජයතිලක මහත්මිය වෙතින් ත්‍යාග ලබනා දරුවෙක්<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-4NXa76V1xgM/Tq-FBY7lI1I/AAAAAAAABAU/EgiXcyMYMQE/s1600/picture10%2B1382.jpg" imageanchor="1" style="clear:right; float:right; margin-left:1em; margin-bottom:1em"><img border="0" height="320" width="240" src="http://4.bp.blogspot.com/-4NXa76V1xgM/Tq-FBY7lI1I/AAAAAAAABAU/EgiXcyMYMQE/s320/picture10%2B1382.jpg" /></a></div><br /><br />පාදුක්ක සිතුරුවන පොත්හල අධිපති චන්‍ද්‍රසිරි මහතා වෙතින් ත්‍යාග ලබනා දරුවෙක්<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-6wCeuKaJtdM/Tq-FB8p2aOI/AAAAAAAABAc/lagqRhegMkA/s1600/picture10%2B1388.jpg" imageanchor="1" style="clear:right; float:right; margin-left:1em; margin-bottom:1em"><img border="0" height="320" width="240" src="http://3.bp.blogspot.com/-6wCeuKaJtdM/Tq-FB8p2aOI/AAAAAAAABAc/lagqRhegMkA/s320/picture10%2B1388.jpg" /></a></div><br /><br />විශ්‍රාමික චිත්‍ර ගුරු චන්දුදාස මහතා වෙතින් ත්‍යාග ලබනා දරුවෙක්<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-LCaduvdQ4cI/Tq-FCDF9kuI/AAAAAAAABAs/sz2JvSjPr64/s1600/picture10%2B1392.jpg" imageanchor="1" style="clear:right; float:right; margin-left:1em; margin-bottom:1em"><img border="0" height="320" width="240" src="http://3.bp.blogspot.com/-LCaduvdQ4cI/Tq-FCDF9kuI/AAAAAAAABAs/sz2JvSjPr64/s320/picture10%2B1392.jpg" /></a></div><br />ශ්‍රී සුගතවංශ දහම් පාසලේ ප්‍රධානාචාර්ය චන්ද්‍රානි පතිරණ මහත්මිය වෙතින් ත්‍යාග ලබනා දරුවෙක්<br /><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-aV8wbG8q8QI/Tq-GoaOjB7I/AAAAAAAABA8/SMjk-KdH5T8/s1600/picture10%2B1397.jpg" imageanchor="1" style="clear:right; float:right; margin-left:1em; margin-bottom:1em"><img border="0" height="320" width="240" src="http://2.bp.blogspot.com/-aV8wbG8q8QI/Tq-GoaOjB7I/AAAAAAAABA8/SMjk-KdH5T8/s320/picture10%2B1397.jpg" /></a></div><br />ස්තූති කථාව <br /><br />ස්තූති ඇඬීම කිව්වොත් වඩාත් නිවැරදියි.. කළ කැපවීම.. ලද ප්‍රශංසා, අවමන්... හ්ම්...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2138994272020937470-2480146559947990487?l=thanojar.blogspot.com' alt='' /></div>තනෝජා රාජපක්‍ෂhttp://www.blogger.com/profile/05751851710714249839noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-2138994272020937470.post-13863435537173113902011-10-13T13:26:00.000+09:002011-10-13T13:26:15.761+09:00මේ දවස්වල ගජරාමෙට වැඩ... ඊයෙත් මම ගෙදර යද්දි තව දුවක් චිත්‍ර ගෙනත් දීලා... බයෙත් බෑ.. ලේසි වැඩක් නෙමේ කියලා දැන් තමා තේරෙන්නේ...<br /><br /><a href="http://dilenatharu.blogspot.com/2011/10/blog-post_12.html">ඔන්න බලන්න</a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2138994272020937470-1386343553717311390?l=thanojar.blogspot.com' alt='' /></div>තනෝජා රාජපක්‍ෂhttp://www.blogger.com/profile/05751851710714249839noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2138994272020937470.post-18323823072078681182011-10-10T14:18:00.002+09:002011-10-10T14:18:23.908+09:00අපේ ළමා සමාජයේ දරුවන්ගේ චිත්‍ර ප්‍රදර්ශනයක් කරන්නට ගොඩ දවසක ඉඳලා හිතේ තිබ්බා.. ඉතින් දැන් ඒ ආසාව ටික ටික ඉටුවේගෙන යනවා වගේ.. ඊයේ එයාලගේ ඔක්තෝම්බර් මාසෙ සමිති වාරය.. ඉතින් බලන්නකෝ <a href="http://dilenatharu.blogspot.com/2011/10/blog-post_4555.html">තියෙන උනන්දුව</a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2138994272020937470-1832382307207868118?l=thanojar.blogspot.com' alt='' /></div>තනෝජා රාජපක්‍ෂhttp://www.blogger.com/profile/05751851710714249839noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-2138994272020937470.post-5286961692168997542011-10-08T18:21:00.000+09:002011-10-08T18:21:49.870+09:00මම සම්බන්ධ වෙලා ඉන්න ළමා සමාජයේ දරුවන්ගේ වැඩක්..<br /><br />අපේ පුංචි පැටවුන්ගේ චිත්‍ර ප්‍රදර්ශනයක් තියෙනවා 2011.10.16 වැනිදා.. තව හරියටම සුමානයයි තියෙන්නේ.. ඉතින් එයාල චිත්‍ර අදිනව ඇති දැන්.. එක එක වයස් කාණ්ඩවලින් 1,2,3 ස්ථාන තෝරන්නයි කල්පනාව.. හැමෝටම ඉදිර්පත් වීම සම්බන්ධයෙන් සහතිකයක් දෙන්නයි සූදානම.. තෑගිනම් දෙන්න විදියක් නැ.. ඒත් පුළුවන් කෙනෙක් පරිත්‍යාග කළොත් භාරගන්නවා.. ප්‍රදර්ශනේ විස්තර පස්සේ කියන්නම්.. <br /><br /><br />පහත සබැඳියෙන් යන්න පුළුවන් එයාලගෙ පිටුවට...<br /><br />http://dilenatharu.blogspot.com/2011/10/blog-post.html<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2138994272020937470-528696169216899754?l=thanojar.blogspot.com' alt='' /></div>තනෝජා රාජපක්‍ෂhttp://www.blogger.com/profile/05751851710714249839noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-2138994272020937470.post-59697255235459104652011-10-06T19:09:00.004+09:002011-10-08T15:19:33.362+09:00ගහක මල් පිපිලා පිපෙන්නේ ඇයිද නොදන්නෙමී<br />හිතක මල් පිපිලා පිපෙන්නේ ඇයිද නොදන්නෙමි<br />නුඹට හිත බැදුනේ කිමැයි මා තවම නොදන්නෙමී<br />නුඹට හිතබැදි කාරනේ මම තවම සොයන්නෙමි<br /><br />කතරේ වැලිකැට හිරුට පෙම් බැඳ ඇතත් ලෝ දහමින්<br />සොඳුරු වැස්සට දැවෙන කතරත් ආදරෙයි පනමෙන්<br />ලොවට නොපෙනෙන අරුම සෙනෙහස ඒ වගෙයි මනරම්<br />කරනු බැරි තහනම්<br /><br />හඳට සදහට සෙනේ පෑමුත් උදුල තරු කැටයම්<br />හිරුට පෙම්බැඳි එකද තරුවක් සිටිය නොහෙකිද යම්<br />නුඹට නොහැගෙන මගේ ප්රේමය ඒ වගෙයි මනරම්<br />පුදුම වෙයි නුඹනම්<br /><br />Artist : Karunarathne Diwulgane<br />Lyrics : Yamuna Malini Perera<br />Composer : Gunadasa Kapuge<br /><br /><br />“මොකද කියන්නේ“<br /><br />Aගේ මිත්‍රයා මා යෙහෙළියගෙන් විමසයි... ඈ හා මා එකම අසුනේ සිටියදී... පිළිතුරක් නැති.. <br /><br />මා සවන් අවිශ්වාසය.. නැවතත් කන් දුනෙමි.. A මිතුරා අත පණිවිඩයක් එවා ඇත... එහෙත් ඒ ඈටය.. මා හදවත සැලෙන්නේ වෙනදා ලබ් ඩබ් තාලයට නොවන බැව් පසක් විය.. දෙනෙත් ගැන මතකයක් නැත.. <br /><br />උදයේ ගමන් මාර්ග 122 බස් රථයකදි සිදුවීමකි... අප දෙදෙනා මහරගමින් බැස 192 බස් රථයේද එකටම ගියෙමු. යෙහෙළියක් කිවාට මා ඈට වයසින් බාලය.. රැකියා කළේ ස්ථාන දෙකකය.. උදේ සවස එකටම ගමන් මාර්ග තුනක ගමන් ගත්තෙමු... <br /><br />මා හද ගත් A මා මිතුරියගෙන් ආදරය අයදිද්දී මා දරා සිටියේ වේදනාවෙනි... එහෙත් අවිශ්වාස නොකරන්න තැරැව්කාරිය වීමි... ඒ දින කීපය ගත කළඅයුරු අදනම් සිතාගත නොහැකි... <br /><br />“මම ඔයත් එක්ක ටිකක් ආශ්‍රය කරන්න කැමතියි“ <br /><br />ඒ ආරාධනාව මටය.. වෙනකෙකුගෙනි... මුකුත් නොකීවෙමි.. <br /><br />නමුත් ගෙදරදී මව්ට පැවසීමි... සිනා නොවුව මැන.. මම එසේ කළෙමි.. <br /><br />“ආශ්‍රය කළාට කමක් නැ ලොකු පුතේ වචනයක් දෙන්න එපා“ <br /><br />දුක, තරහා, ආත්මානුකම්පාව නොදනිමි නොදනිමි.. ඒකපාක්‍ෂික ප්‍රේමයේ සෝ සුසුම් වා තලයේ පා කළෙමි.. <br /><br />එහෙත් මාස තුනක කාලයකදි හමුවීම් දහයක් පමණකදී හඳුනා ගතිමි.. හමුවීම් කීවාට මා බස් රථයට නගින්නට පෙර නැග බස් රථය මැද ඉන්නා B සොයා යද්දී B බසයෙන් බැසීමට ආසන්නය.. එවන් හමුවීම් වලදී මා B හඳුනා ගතිමි... <br /><br />හැඬුවෙමි.. නැඟනියත් හඬවා.. රාත්‍රියන් කීපයකදී.. අමතකය.. කෙසේ අමතක වූවාදැයි.. නොදනිමි..<br /><br />එම තුන් මසදීද මා Aගේ තැරැව්කාරියමැයි... සී ටී බී බසයක් පැම්ණෙන තුරු රාත්‍රී 8, 9 වනතුරුත් A හා මා එකට සිටියෙමු... කෙලින් කඳ ඇති එක සමාන උස හා මහත ඇති පොල් ගස් දෙකක් වන් වූ A හා මා නොදැක සිටීමට කිසිවකුටත් නොහැක.. මොනවා දෙඩුවාදැයි මතකයේ නැති...<br /><br />“ලොකුදුව ..... හිටියා.. නගින්න බැරි වෙන්නැති“ මා එනතුරු පාරේ රැඳී සිටි මුත් මපියා කිසිවකුගේ බසින් මා සිත නොරිදෙව්වේය... මුවින් කිසිවක් පිට නොකළේය...<br /><br />“ලොකු නංගි කව්ද අර?“ <br /><br />මහප්පාගේ දූගේ විවාහ මංගල්ලය දා කොටුවුනෙමි.. අක්කලාට අයියලාට.. A හා යහළුවන් පෝරුව හැඩ වැඩ කරන්නට බාර ගෙනය...<br /><br />කෙසේ කියන්නද මා සිත A වෙත බව... දනිමි Aගේ සිත ඇ වෙත බව...<br /><br />“විකාරද අනේ.. එහෙම දෙයක් නෑ“<br /><br />“ලොකු පුතේ ඇත්තටම එහෙම දෙයක් නැද්ද?.. තියනවනම් හොයල බලල කරල දෙන්න අහන්නේ“<br /><br />“නැ මහප්පේ නෑ.. ඕන එකක් හොයන්න..“<br /><br />“ඇත්තටමද“<br /><br />“ඔව්“ <br /><br />යෝජනාවක් පැමිණ තිබෙද්දී... කාටත් වචනයක් නොදි තාමත් බලා සිටින්නී...<br /><br />“අක්කේ අර අයියා පව් අනේ..“<br /><br />“මම කැමති නෑ නංගි“<br /><br />“ඇයි..ඒ“<br /><br />“ එක ගමේනෙ.. මම කැමති නෑ“<br /><br />“ඔය ඇත්තටමද“<br /><br />“ඔව්“<br /><br />“එහෙනම් මම එහෙම කියන්නද“<br /><br />“හා“<br /><br />කණ වැකුන සැනින් මා ලද උද්දාමයෙන්... නොදනිමි මා ආත්මාර්ථකාමියෙක්දැයි...<br /><br />අවසන සෑම සවසකම Aගේ සිත කියවූ... Aගේ දුක සමව බෙදාගත් තැරැව්කාරිය Aටම හිමිවිය... Aගේම විය... Aගේම පමණක් විය... <br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-_XOqxknyApI/To18oOBsRNI/AAAAAAAAA5k/M5dwYRP5cpc/s1600/Scan1-2.jpg" imageanchor="1" style="clear:right; float:right; margin-left:1em; margin-bottom:1em"><img border="0" height="216" width="320" src="http://4.bp.blogspot.com/-_XOqxknyApI/To18oOBsRNI/AAAAAAAAA5k/M5dwYRP5cpc/s320/Scan1-2.jpg" /></a></div><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-6rGWNJG84rw/To18oKvJhMI/AAAAAAAAA5c/zCm5MqTe3PM/s1600/Scan1-1.jpg" imageanchor="1" style="clear:right; float:left; margin-left:1em; margin-bottom:1em"><img border="0" height="220" width="320" src="http://1.bp.blogspot.com/-6rGWNJG84rw/To18oKvJhMI/AAAAAAAAA5c/zCm5MqTe3PM/s320/Scan1-1.jpg" /></a></div><br /><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-U0GDncXLg3g/To18od30wbI/AAAAAAAAA5s/wWFGlCU8cfM/s1600/Scan1-3.jpg" imageanchor="1" style="clear:right; float:right; margin-left:1em; margin-bottom:1em"><img border="0" height="213" width="320" src="http://1.bp.blogspot.com/-U0GDncXLg3g/To18od30wbI/AAAAAAAAA5s/wWFGlCU8cfM/s320/Scan1-3.jpg" /></a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2138994272020937470-5969725523545910465?l=thanojar.blogspot.com' alt='' /></div>තනෝජා රාජපක්‍ෂhttp://www.blogger.com/profile/05751851710714249839noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-2138994272020937470.post-89055670391051195592011-10-03T15:46:00.001+09:002011-10-03T15:49:24.135+09:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-mw7B_5nVW0c/TolZ2PuwR1I/AAAAAAAAA5U/o8TBbe-irn8/s1600/Scan2-5.jpg" imageanchor="1" style="clear:right; float:right; margin-left:1em; margin-bottom:1em"><img border="0" height="184" width="320" src="http://4.bp.blogspot.com/-mw7B_5nVW0c/TolZ2PuwR1I/AAAAAAAAA5U/o8TBbe-irn8/s320/Scan2-5.jpg" /></a></div><br />සුන්දරයැයි වාසනාවක්යැයි කියන්නාවූ මිනිස් ආත්මයකින්මේ ලෝකය වෙත පැමිණෙන්නට වරම් ලබා තිබූ දිනට දින අටකට (8) කලින් ඒ වරම උදාකර ගත් <a href="http://thanojar.blogspot.com/2011/08/blog-post.html">නුඹ</a>.... <br /><br />වයස අවුරුදු දෙකක් වන්නටත් මත්තෙන් මොරටුව විශ්ව විද්‍යාලයය වෙත පා තබන්නට වාසනාවන්ත වූ නුඹ....<br /><br />අප සමාජ වටපිටාව ආර්ථිකයට අනුව පරිගණකයක් යනු හීනයක්ම වූ නමුදු වයස අවුරුදු තුනක් වන්නටත් පෙර ඒ අත්දැකිමද ලැබූ නුඹ.....<br /><br />ප්‍රථම රැකියාවට 1994දි පැම්ණීමට ප්‍රථම දුරට නොව ළඟට දුරකථනයක් කොදැක තිබූ නුඹ මව්ටත් වසර ගණනාවකට කලින් එම අත්දැකීමද විඳි නුඹ..<br /><br />ගැන විවිධාකාර වූ සිහින මේ සිතේ පොපියමින් නලියමින් වදදෙමින් තිබෙද්දී... <br /><br />අදට දින දෙකකට කලින් එනම් 2011-10-01 දා 2011 ලෝක ළමා දිනයදා ශ්‍රී ලංකාවේ අග්‍රගන්‍ය ස්ථානයකට එනම් අරලියගහ මැඳුරට යාමේ වාසනාවද ලද්දාය... ටී ෂර්ට් එකක්, කැප් තොප්පියක්, රු.1,000/= ක් වටිනා චරිත කථා පොතක්, උදේ දවල් කැමද ලද නුඹ ඒ කිසිවක් නිසා නොව මට වටිනුයේ නුඹ එම අවස්ථාව ලද්දේ පාසලේ නුඹ පන්තියේ වැඩිම ලකුණු ලබා පළමුවැනියා වීම නිසා ලද ත්‍යාගයක් හැටියට වීමමයි ....<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2138994272020937470-8905567039105119559?l=thanojar.blogspot.com' alt='' /></div>තනෝජා රාජපක්‍ෂhttp://www.blogger.com/profile/05751851710714249839noreply@blogger.com16tag:blogger.com,1999:blog-2138994272020937470.post-78285775321143823802011-09-29T18:47:00.002+09:002011-10-03T14:48:51.494+09:00ටික කාලෙකට කලින්(නැන්දම්ම නැති උනාට පස්සෙ) අපේ පොඩ්ඩො දෙන්න බලා ගත්තෙ ගමේම අක්කා කෙනෙක්.. අක්කා කීවට එයාගෙ ළමයින්ටත් ළමයි ඉන්නවා.. එයාට ඉන්නේ දුවයි පුතයි.. ඒ දෙන්නටම ඉන්නේ පුතාලා.. දුවට පුතාලා 3යි.. පුතාට පුතාලා 2යි.. ඉතින් දවල්ට මේ අක්කා තනියම ගෙදර ඉන්නේ.. හරි කැමැත්තෙන් මේ දෙන්නව බලාගන්න බාර ගත්තා.. අප් උදේට කෑම ඇඳුම් දීලා වැඩට එනවා.. දවාලට එයා වෑන් දෙකෙන් දෙන්නව ගන්නවා..<br /><br />ඒ අයියත් හරි ආදරෙයි.. කෙල්ලොනෙ..<br /><br />එයාල පලා වර්ග එහෙම වගා කරල තියෙනවා.. <br /><br />අයියා දවසක් වැඩ කරල ඇවිත් වතුර දානවළු එළවළු පාත්ති වලට.. <br /><br />අපේ ලොක්කි ගොටුකොළ පාත්තියක නටනවාළු.. කොහොමද දන්වද? <br /><br />“බෝල කොමඩු ගෙඩි පුට් ඉන් සයිඩ්“<br /><br />කියලා පාත්තියට පන්නවාළු..<br /><br />ආයෙම “පැත්තට පැන්නා..... “ මට මතක නැ ඒ පේළිය.. කිය කියා ගොටුකොළ පාත්තියට පනිනවාළු.. අහකට පනිනවාළු.. නැට්ටට තදවෙන වැඩක්නෙ.. අයියා ගෙට ගිහින් අක්කට කථා කරලා පෙන්නලා කියනවළු <br /><br />“වෙන එකෙක් එහෙමනම් මම දෙනව හොඳවයින් දෙකක්.. ඒත් මේකි නිසා මුකුත් කියන්න හිතෙන් නෑ කියලා“<br /><br />මේක මතක් වෙලා හිනාව නවත්තගන්න බැරි උනේ අද යසිත් දාපු බස් එකක ගිය කථාවක් නිසා.. එතන මේක ටයිප් කළොත් විකාරයක්නෙ.. ඒකයි මෙතන ලියල තිබ්බෙ ඕන්... :)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2138994272020937470-7828577532114382380?l=thanojar.blogspot.com' alt='' /></div>තනෝජා රාජපක්‍ෂhttp://www.blogger.com/profile/05751851710714249839noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-2138994272020937470.post-26319320478231704622011-09-28T15:09:00.000+09:002011-09-28T15:09:32.437+09:00“ආ පහළින්ම එන්න අක්කෙ“ <br /><br />“එහෙමයි හාමුදුරුවනේ“<br /><br />අද සැප්තැම්බර් මාසෙ 28 වැනිදා.. හැම මාසෙකම 28 වැනිදා ගමේ පන්සලට හීල් දානය පිළිගන්වන්නට තියෙන්නේ අපට.. කලින් තිබුනේ 27 වැනිදා.. කියලා වෙනස් කරවගත්තේ මහත්තයාගේ අම්මා මියෑදුනේ 28 වැනිදාවක නිසාය.. මහත්තයාගේ පියා මියගිය ඔක්තෝමබර් 27 වනදා සිහිකර සැම මසකම 27 වැනිදා ගිලන්පසත් මහත්තයාගේ මව් මියගිය මැයි 28 දින සිහිකර සැම මසකම 28 වනදා හීල් දානයත් පිළිගන්වන්නෙමු.<br /><br />පන්සලට ඇතුල්වන්නට ඇති විසල් ගේට්ටුව මඟහැර පරණ ගේට්ටුවෙන් ආවාස ගෙයත් දාන ශාලාවත් ඇති මිදුලට පා තැබුවෙමි. දන් ශාලාවට ගිය මා <br /><br />“අද කිරිබත් හාමුදුරුවනේ“ කීවා නොව කියවුනාය.<br /><br />“ආ ඒක හොඳයි“ <br /><br />අග්‍ර කොටස බුදු පියාණන්ට පුජා කර ඉතිරිය ස්වාමීන් වහන්සේ වෙත පිළිගැන්වූවෙමි. <br /><br />“ආ... එදා මට කියවුනා නේද කිරිබත් වලට ආසයි කියලා“ <br /><br />---------------------<br /><br />දිනය නම් මතකයේ නැති.. මීපේ හන්දියේ බස් නැවතුමේ බලා ඉන්නා සමහර දාක අප ගමේ පන්සලේ හාමුදුරුවන්ගේ මෝටර් රථය පැමිණේ.. දුෂ්කර ගමන් මාර්ගය කාට කීවත් පිළි ගන්නේ පැමිණි අයවලුන් පමණි. ගමේ කවුරුන් හො අතරමඟ හමු උවහොත් කාරයේ නංවා ගන්නට උන් වහන්සේ පසුබට නොවන්නාහුය. සමහර දාට කොට්ටාවේ සිටම මා හට එම අවස්ථාව උදාවේ. <br /><br />එවන් එක් දිනක හොඳට හරිබරි ගැහී පිටිපස අසුනේ මා වෙත හැරී <br /><br />“අක්කේ කිරිබත් හදන්නේ කොහොමද“ <br /><br />“බත් ඉඳෙද්දි පොල් කිරි දාලනෙ හාමුදුරුවනේ“<br /><br />“ඒක හරි... ඔය කට්ටිය හදන හැටි කියන්නකො“<br /><br />“හාල් ටික ගරලා හෝදලා වතුර වැඩියෙන් දාල ලිපේ තියනව“<br /><br />“අන්න මාමෙ වතුර වැඩියෙන් දාන්න ඕන.. මං කීවෙ...“ මහළු රියදුරු තැන දෙස බලා ජයග්‍රාහී සිනාවක් පා පැවසූහ.<br /><br />“නෑ අක්කෙ.. මාමයි මමයි දවසක් හැදුවා.. කිරිබත රොස් උනා..“<br /><br />“වතුරත් අඩු නැතිව වැඩි නැතිව දාන්න ඕන.. ඒ වගේම කිරිත් අඩු නැතිව වැඩි නැතිව දාන්න ඕන හාමුදුරුවනේ..“<br /><br />“ඒකනේ ඔය කට්ටිය දන්නවා ඉතින් නිතර හදනවනෙ.. අපිට දානෙ වැරදෙන දවස් තියෙනවනෙ අක්කෙ...“<br /><br />“ඈ...“<br /><br />“නෑ නෑ හරි ඉතින් ඒව කාගෙන්ද කින්ද මන්ද ඔයාලට කියන්නෙ නෑ.. එහෙම දවසක හදන්න හැදුවෙ..“<br /><br />අයෙත් අර මාමාට<br /><br />“ඊයෙ මාමෙ කොච්චර දේ තිබ්බත් මම කෑවෙ කිරිබත්“<br /><br />‘ඇයි අක්කා හිනාවෙන්නෙ“<br /><br />“නෑ ඔබ වහන්සෙ කිරිබත් වලට ආසා බව කිව්වෙ නෑ“<br /><br />“ඔය ඔන්න ඉතින්.. දැන් මට හැමදාම කිරිබත් ලැබේද දන්නැ“<br /><br />ඒත් ඔය සිදුවීමට මාස ගනනාවක් ගතවීත් කිරිබත් පිසින්නට නම් අවස්ථාවක් නොලදිමි.. රාත්‍රියේ අහරක් නොගන්නා උන් වහන්සේට හීල් දානයට අරුමෝසම් කෑම පිළිගන්වන්නට නැන්දම්මාගේ කැමැත්තක් තිබුනේම නැති... ඒ පුරුද්ද දිගටම මා වෙතද පැලපදියම් වීදෝයි හැඟේ.. එහෙත් අද උදයේ බත් සමඟම කිරිබතකුත් පිසින්නට... ලුණු මිරිසකුත් තනන්නට හැකියාව ලදිමි.. <br /><br />නැන්දම්මාගේ තවත් පුරුද්දක් වු දානයට කලින් රාත්‍රියේ සැරින් සැරේ නැඟිට වේලාව බැලීම... හයියෝ මේ මාහටද ලැබීදෝයි සිතෙන්නේ ස්ථාවර දුරකථනයේද, ජංගම දුරකථනයේද පාන්දර 3.00 ට සීනුව නද වන්නට සකසාත් රාත්‍රී 12.25ට හා පාන්දර 1.49 ටත් ඇහැරී ජංගම දුරකථනයේ වෙලාව බලන්නට වීම නිසාය.<br /><br />කෙසේ හෝ හරිහැටි නින්දක්, අම්මෙක් තාත්තෙක්ගෙ ආදරයක්, සහෝදර සෙනෙහසක් නොමැතිව අප වෙනුවෙන්ම යුතුකම් ඉටුකරනා ඔබ වහන්සේලා ගැන ඇත්තේ අසිමිත පැහැදීමකි. දොස් දකින්නන් කොතනකත් එමටය. සමහර දිනවලදි ඔබ වහන්සේගේ වචනයකට සිත නරක් කරගත්තද අප සයිබරයේ කොළු ගැටයකුගේ සමහර අත්දැකීමි කියවා, ඔහු සමඟ දොඩා අහවර වද්දී අර සිත් කහට නැතිවී ගොසින්ය.<br /><br />මේ සටහන තබන්නට සිත්උනේ හුදෙක්ම “ආ ඒක හොඳයි“ ඔබ වහන්සේ මුවින් පිට වූ නිසාය. ඒ සතුට විස්තර කිරීමට මා ලද දැනුම ප්‍රමාණවත් නොවන්නේමය...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2138994272020937470-2631932047823170462?l=thanojar.blogspot.com' alt='' /></div>තනෝජා රාජපක්‍ෂhttp://www.blogger.com/profile/05751851710714249839noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-2138994272020937470.post-6901221710972087132011-09-20T13:15:00.000+09:002011-09-20T13:15:43.102+09:00මේ තමුසේ කළුඅග්ගල දිහාදි හම්බඋනොත් <br />අපිත් එක්ක කථා කරනවා හරිද?<br /><br />නැත්නම් කළු ගල වගේ යයි යන්න...<br /><br />තමුසේ හරි සිරා පොරනේ...<br /><br />මේත් මා වඩා සමීප නොවූ යෙහෙළියක් අදින් වසර 19කට පෙර මා සමරු පොතේ තැබූ සටහනකි...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2138994272020937470-690122171097208713?l=thanojar.blogspot.com' alt='' /></div>තනෝජා රාජපක්‍ෂhttp://www.blogger.com/profile/05751851710714249839noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-2138994272020937470.post-53769384986511634392011-09-19T19:43:00.004+09:002011-09-19T19:43:27.638+09:00මේ කර්කෂක ලෝකයේ <br />ඔබේ මුදු ගති පැවතුම් <br />මුව පොව්වකු<br />සිහිපත් කරයි... <br />මේ කර්කෂක සමාජයේ <br />මුව පොව්වන්ට <br />තැනක් නැතිබව <br />කිසිවෙකු <br />කියන්නට පුළුවන්.. <br />එහෙත් <br />දයාබර යෙහෙළියේ <br />එපා <br />ඔබ වෙනස් වන්නට...<br /><br />අදින් වසර 22කට පෙරදී හොඳම යෙහෙළිය(කමලා) මා සමරු පොතෙහි ලියූ සටහනක්...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2138994272020937470-5376938498651163439?l=thanojar.blogspot.com' alt='' /></div>තනෝජා රාජපක්‍ෂhttp://www.blogger.com/profile/05751851710714249839noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-2138994272020937470.post-16954156949950293152011-08-30T18:16:00.000+09:002011-08-30T18:16:32.668+09:00<b>දහදුක් වින්දෙ දරුවො හදන්නයි<br />දහදුක් වින්දෙ මං //<br /><br />කරදඬු උස්වී ඒ දරුවන්ගේ<br />මව්පියො අද හඳුනන්නෙ නෑනේ<br />දහදුක් වින්දෙ ... //<br /><br />දෑසේ කඳුළු හංගා... කලුවර කුට්යේ මා උන්නා...<br />දුක් ගින්දර එළි දල්වා... පොඩ් පුතාට ලිපියක් ලීවා..<br />දරුවන් කුමටද ලැබුවේ... එය වේ පලදුන් මේ කරුමේ...<br />දෑතේ සවි නැති දවසේ... කවුදෝ දිය බිඳුවක් දෙන්නේ..<br />නොබලා ඉන්නට බෑ නුඹලා මට<br />ලොකුම දුකනෙ දරු දුක මා පුතුනේ<br /><br />දහදුක් වින්දෙ ... //<br /><br />අම්මයි අප්පයි දෙන්නා... මේ මහළු මඩමෙ තනි කෙරුනේ..<br />අපේ දරුවො මහ මැඳුරෙ... රජ සම්පත් අද වළදන්නේ...<br />පුත ඇවිදින් යන්නට බැරිනම්... ඈතින් විත් මට අත වනපන්...<br />බොරුවට හෝ මා සිහි කරපන්... සිහිනෙන් වත් මට නුඹ පෙනියන්..<br />ලෝකයෙ හොඳනම ගන්නට පුළුවනි<br />මා ලස්සන ලෙස වලදාපන් හෙට<br /><br />දහදුක් වින්දෙ ... //</b><br /><br /> ගායනය : එච්. ආර්. ජෝතිපාල මහතා වගේ මතක<br /> ගායනය කරන්නේ පුතුනේ මේ අහගන්න පුතුනේ තාලයට<br /><br />________________________________________________<br /><br />පුංචි කාලෙ ලස්සනට හිනාවෙන්න කියල දුන්නෙ දෙමාපියො.. හරියකට ඇවිදින්න කියාදුන්නෙ... බිම හලන්නෙ ඇඟේ හලාගන්නෙ නැතිව කන්න කියා දුන්නෙ... කන්නෙ නැතිව දුවෑදිනකොට අනේ පස්සෙන් පන්න පන්න අර කුරුල්ලා.. ලේනා සමනලයා පෙන්නලා.. කෝ කුරුළු කට අරින්න කියලා අනේ බත් පිඬ දැම්ම මතකයි නේද? හරියකට කෝප්පෙ අල්ලගෙන බොන්න කියාදුන්නෙ එයාල... ඒ විතරක්ද අ යන්න ආ යන්න කියා දීල හොඳ අධ්‍යාපනයක් ලබාදුන්නෙ දෙමාපියො.. කියන කියන විදියට අර පත්තරේ මේ පොත ඒ පන්තිය ඔක්කොම සපයල දුන්නෙ එයාල.. <br /><br />ඒ දවස්වල අපේ අම්මට තාත්තට වඩා දන්න කෙනෙක් නෑ.. <br /><br />ඒත් දැන්...<br /><br />අපි ඒ අයට වඩා දන්න අය වෙලා.. ඒ අය දැන් අඟුටුමිට්ටො වෙලා.. අපි තමා සියල්ල දත් ලා..<br /><br />නෑ දරුවනේ..<br /><br />ඒ අය ඒ අයගෙ සමාජ වටපිටාව අනුව සියල්ල දත්ලා.. අපි ඒ අය නිසා තමා මෙහෙම ඉන්නේ... මේ විදියට සතුට ලබන්නේ.. මේ විදියට දුක ලබන්නේ... (ජීවිතයට සතුටම විතරක් තිබිල බෑ කියලා අදහමි)<br /><br />ඉතින් එයාලගෙන් දුරස් වෙන්න සිද්ධ උනත් කුමක් හෝ හේතුවක් නිසා (විවාහය, අධ්‍යාපනය, රැකියාව) <br />එයාලව බලන්න යන්න හැමවිටම බැරිඋනත්..<br />අනේ දැන් දැන් හැමකෙනා අතම දුරකථන තියෙන වටාපිටාවේ...<br />දුරකථන පණිවිඩයකින්වත් සොයා බලමු නේද?<br /><br />මසුරන් ගෙනත් මල්ලක් පුරෝලා දෙනවාට වඩා එක් දුරකථන ඇමතුමක් වටිනා බව දනිමි...<br /><br /><br /><br />කවදාවත් රේඩියෝ එකකින්වත්, රූපවාහිනි නාලිකාවකින් වත් අහලා නැති ගීයක්... එකම එක වතාවක් බස් එකක් මනුස්සයෙක් කීවා වගේ මතකයි..<br /><br />පුංචි දවස්වල ඉස්කෝලෙදි පුංචිම නැ 10 11 වසරකදි යාළුවෙක් කියලා දුන්නා.. (චම්පා) ඊට පස්සෙ මගෙ ජාතික ගීය වගේ වෙච්ච ගීතයක්... ගොඩක් අයව අඬවලා තියෙනවා මේ ගීය කියලා... <br /><br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2138994272020937470-1695415694995029315?l=thanojar.blogspot.com' alt='' /></div>තනෝජා රාජපක්‍ෂhttp://www.blogger.com/profile/05751851710714249839noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-2138994272020937470.post-11783977663673147842011-08-23T19:21:00.000+09:002011-08-23T19:21:14.792+09:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-AQAepJ_JLIw/TlN7Y4MbeEI/AAAAAAAAAzg/0Da1wSW6Ds4/s1600/rambutan2.jpg" imageanchor="1" style="margin-left:1em; margin-right:1em"><img border="0" height="152" width="171" src="http://4.bp.blogspot.com/-AQAepJ_JLIw/TlN7Y4MbeEI/AAAAAAAAAzg/0Da1wSW6Ds4/s320/rambutan2.jpg" /></a></div><br /><blockquote><b>රන් රඹුටන් ගස් දෙකයි<br />වලි කුකුළන් පස් දෙනයි<br />උන්ගෙ කරේ බොත්තමයි<br />බලන්න හරි ලස්සනයි</b></blockquote><br />පුංචි කාලෙ නිතරම කියාපු කවියක්... මතකෙට ආවා.. මේ දවස්වල තියෙන වැඩිම කරදරේ.. වවුලන්, ලේනුන්, ඒ විතරක් යැයි පැණි කුරුල්ලන්, ඇයි කපුටන් ගෙන් රඹුටන් ගෙඩි පරිස්සම් කරන එක... <br /><br />ගස් පුරාම රොකඩ (ටක) බැඳලා ඕක ඇද ඇද ඉන්නයි... කුණු කරෝල ගහට උඩින් එල්ලන්නයි.... හැම ගහකම උඩින් බල්බ් එකක් පත්තු කරන්නයි... ඒ මදිවට ගහ යට ලොකුම ලොකු ගිනිමැල ගහන්නයි... මොන විදියෙන් කළත් නොවිදිය යුතු දුකක්මයි... ඒ මදිවට පුස් රෝගයක් හැදුනම විකුණගන්නත් බෑ... අපෙන් වැඩිම රු.3.00 ට ගන්න රඹුටන් ගෙඩි දැන් විකිණෙන්නෙ රු.100 ට ගෙඩි හතක්ළු.. මොන අපරාදයක්ද? වවුලො, ලේන්නු, කපුටො, පැණි කුරුල්ලො වගෙ අයට සමාව දුන්නත් මේ මිනිස් සතාට කොහොම සමාව දෙන්නද? මොනා කරන්නද අපිට උඩුගම් බලා යන්න බැරිවා..<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-xcPVQl-kfWY/TlN7YoOKB6I/AAAAAAAAAzY/PGUIpOmuBTo/s1600/rambutan.jpg" imageanchor="1" style="margin-left:1em; margin-right:1em"><img border="0" height="194" width="259" src="http://2.bp.blogspot.com/-xcPVQl-kfWY/TlN7YoOKB6I/AAAAAAAAAzY/PGUIpOmuBTo/s320/rambutan.jpg" /></a></div><br />ඔය විස්තරේ කොහොම උනත් දන්නවද වවුලා රඹුටන් තියෙන පැති දැනගන්න විදිය... ඒකා එවනවළු තරංගයක්.. රේඩාර් එකක්... ඒක රඹුටන් ඉදිච්ච ගහක වැදිලා ආපහු වවුලා ළඟට යනවළු.. ඊට පස්සෙ වවුලා ඒ රේඩාරෙ දිගේ අර ගහට එනවා... ඉතින් ඇත්ත කථාව මේක නම් ඇයි අපට බැරි ඒ රේඩාරෙට විරුද්ධ රේඩාරයක් නිපදවන්න.. ඉතින් ඔය පාසල්වල, විශ්ව විද්‍යාලවල තියෙන ව්‍යාපෘති වලට පුළුවන්නම් කාටහරි නිපදවන්න වවුලාට එරෙහි රේඩාරයක්... ඇත්තමයි ගොඩාක් වටිනවා... සලකලා බලන්න... ඔයාලට බැරිඋනත් පුළුවන් කෙනෙක් ගැන දන්නවානම් ඔත්තුව දෙන්න.. පුදුම උපකාරයක්.. <br /><br />ඒ තරමට චෑෂ් චීස් ගගා රෑ පුරා මුන් කරන විනාසෙ ඇහැ කණ පියාන කොහොම බලා ඉන්නද?<br /><br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2138994272020937470-1178397766367314784?l=thanojar.blogspot.com' alt='' /></div>තනෝජා රාජපක්‍ෂhttp://www.blogger.com/profile/05751851710714249839noreply@blogger.com31tag:blogger.com,1999:blog-2138994272020937470.post-31761154219037301682011-08-15T17:11:00.000+09:002011-08-15T17:11:37.091+09:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-GIJyaFOZ1ac/TkjS5BSRI6I/AAAAAAAAAwg/ivDfgAOhjwE/s1600/EE7FD2A7.jpg" imageanchor="1" style="margin-left:1em; margin-right:1em"><img border="0" height="150" width="200" src="http://4.bp.blogspot.com/-GIJyaFOZ1ac/TkjS5BSRI6I/AAAAAAAAAwg/ivDfgAOhjwE/s200/EE7FD2A7.jpg" /></a></div><br /><br /><br /><blockquote><b>ජාඩියට මූඩිය<br />වගේමය<br />රණ්ඩුවද සෙල්ලමද<br />එකටය<br /><br />ඉන්නෙ කෝම <br />මේමා<br />කෙක්කත් කොක්ක<br />සේමා</b></blockquote><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-rsaJU4cYtYI/TkjS5fAzrFI/AAAAAAAAAwo/JWif_52oLH8/s1600/C84DD0DF.jpg" imageanchor="1" style="margin-left:1em; margin-right:1em"><img border="0" height="150" width="200" src="http://3.bp.blogspot.com/-rsaJU4cYtYI/TkjS5fAzrFI/AAAAAAAAAwo/JWif_52oLH8/s200/C84DD0DF.jpg" /></a></div><br /><blockquote><b>කැපූ පළුව <br />සේ මා<br />නොනැවති සඳේ<br />සේ මා<br /><br />මව්පිය නුඹේ<br />රන් හා<br />කර දිවි දිදුල <br />හැඩ හා</b></blockquote><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-ABfNNsVVn2s/TkjS5v7WqGI/AAAAAAAAAww/GaS_boEkg74/s1600/A404CEE3.jpg" imageanchor="1" style="margin-left:1em; margin-right:1em"><img border="0" height="150" width="200" src="http://3.bp.blogspot.com/-ABfNNsVVn2s/TkjS5v7WqGI/AAAAAAAAAww/GaS_boEkg74/s200/A404CEE3.jpg" /></a></div><blockquote><b><br />පළුවකි තාත්තාගේ<br />කනනම් ඔන්න මාගේ<br />කවුරුද කියන්නේ ඒ <br />සේ මා මේකි අම්මේ<br /><br />අම්මා නැතිව බැරිවා<br />තාත්තා නැතිව බැරිවා<br />ගෙයි මිණි පහන සේ මා<br />බැබලී ජයම වේ මා</b></blockquote><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-PDl9F1jUZ2k/TkjS51V_Z5I/AAAAAAAAAw4/7XTzNy_oqcs/s1600/2090E3EA.jpg" imageanchor="1" style="margin-left:1em; margin-right:1em"><img border="0" height="150" width="200" src="http://1.bp.blogspot.com/-PDl9F1jUZ2k/TkjS51V_Z5I/AAAAAAAAAw4/7XTzNy_oqcs/s200/2090E3EA.jpg" /></a></div><br /><blockquote><b>අම්මාගෙ ලොක්කී<br />තාත්තගෙ චුට්ටී<br />අනේ නෑ තාත්තේ<br />මිණි අපි දෙන්නගේ නේ</b></blockquote><br /><br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2138994272020937470-3176115421903730168?l=thanojar.blogspot.com' alt='' /></div>තනෝජා රාජපක්‍ෂhttp://www.blogger.com/profile/05751851710714249839noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-2138994272020937470.post-57538687867899379332011-08-03T17:18:00.000+09:002011-08-03T17:18:21.249+09:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-MSWZdruchxE/TjkDQP9-CJI/AAAAAAAAAvA/VtQVR60jRUs/s1600/tricycle_t.jpg" imageanchor="1" style="margin-left:1em; margin-right:1em"><img border="0" height="150" width="200" src="http://2.bp.blogspot.com/-MSWZdruchxE/TjkDQP9-CJI/AAAAAAAAAvA/VtQVR60jRUs/s200/tricycle_t.jpg" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-cBDxUVchpnM/TjkDQR_RgHI/AAAAAAAAAvQ/50v0178yPaw/s1600/IMG0025A.jpg" imageanchor="1" style="margin-left:1em; margin-right:1em"><img border="0" height="200" width="150" src="http://2.bp.blogspot.com/-cBDxUVchpnM/TjkDQR_RgHI/AAAAAAAAAvQ/50v0178yPaw/s200/IMG0025A.jpg" /></a></div>2000 අවුරුද්දෙ ජූලි මාසෙ 29 වෙනිදා ඔෆිසියෙන් නිවාඩු ගත්තේ මා කුළුදුල් දරුවා ලැබෙන්නට දින ලංවූ බැවිනි. අගෝස්තු 11 වෙනිදා ලැබේවියැයි කලින්ම තීරණය කරන ලද්දේ ගමේ සායනයේ මිඩ් වයිෆ් නෝනා පමණක් නොවේ. කොළඹ කාසල් වීදියේ කාසල් කාන්තා රෝහලේ වෙදැදුරන් පවා වෙන් කළ දිනය වූයේ අගෝස්තු 11යි. ඉදින් ජූලි මස 29 වැනිදායින් සේවය හමාර කිරීමට මා ගත් තීරණය අසා රැකියා ස්ථානයේ අයිතිකරු පැවසූයේ එක්කෙනෙක් රැකියාව කර ජීවත් වීම කෙසේ වෙතත් ඔවුන් දෙදෙනාමත් රැකියා කර ජීවත් විය නොහැකි බවය. කෙසේ වෙතත් තීරණයේ ඉඳීම හෝ තීරණය වෙනස් කිරීම පසෙක තැබිනි.<br /><br />අගෝස්තු මස 2වන දා බදාදා රාත්‍රියේ 7.30 ට පමණ වන්නට ඇත<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-QWIQ8Xcolmw/Tjj7vc9XZvI/AAAAAAAAAu4/Y4DO1egwWWM/s1600/100_0729.jpg" imageanchor="1" style="margin-left:1em; margin-right:1em"><img border="0" height="200" width="150" src="http://3.bp.blogspot.com/-QWIQ8Xcolmw/Tjj7vc9XZvI/AAAAAAAAAu4/Y4DO1egwWWM/s200/100_0729.jpg" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-a0NpOe_ZSHY/Tjj7uXba3-I/AAAAAAAAAuY/z4goL-8Rs6w/s1600/picture10%2B059.jpg" imageanchor="1" style="margin-left:1em; margin-right:1em"><img border="0" height="150" width="200" src="http://2.bp.blogspot.com/-a0NpOe_ZSHY/Tjj7uXba3-I/AAAAAAAAAuY/z4goL-8Rs6w/s200/picture10%2B059.jpg" /></a></div><br /><br /><br />. එක්තරා නාලිකාවක ගී නද කාගේදෝ අරුත් ගත් වැඩසටහනකි. මා මාපිය දෙපළම මහත් ආසාවෙන් කෑම කන අතර එය නරඹමින් සිටියහ. මා අහර ගෙන අවසන් වී තිබූ අතර මුත්‍රා දැමීමට උවමනා විය. ඒ සඳහා සූදානම් උවත් ‍ෙවනදා මෙන් මට පාලනය කර ගත නොහැකි අයුරිකි. එනම් ඉවරයක් නැති හැඩකි. මා මෙය පැවසුවහොත් දෙපළගේම අහර ගැනීම සේම වැඩසටහන නැරඹීමද නැවතිය හැක. ආයෙ නැගිටින්නෙම්. ඉඳගන්නෙමි. අවසන මපියා අත සෝදා ගැනීමට පැමිණියෙන් අපහසුවෙන් ඉන්නා මා දැක මවට පවසන්නට ඇත. ඈ හා මා පත් වූ අසීරුතාවය කී පසු පියා වාහනයක් සෙවීමට පිටත් කරන ලදී. <br /><br />කෙසේ හෝ රාත්‍රී 10.30 පමණ වනවිට කොළඹ කාසල් රෝහලට පැමිණෙන්නට වරම් ලදිමු. <br /><br />“වෝටර් බෑග් එක කැඩිලා“<br /><br />සියල්ල කඩිනම් විය. මා පරීක්‍ෂා කරන්නට වූයේ තරුණ පිරිමි දොස්තරතුමෙකි. <br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-M0buXtlXWWk/Tjj7uiLH4nI/AAAAAAAAAug/7KHGcJX99Yg/s1600/picture10%2B042.jpg" imageanchor="1" style="margin-left:1em; margin-right:1em"><img border="0" height="150" width="200" src="http://4.bp.blogspot.com/-M0buXtlXWWk/Tjj7uiLH4nI/AAAAAAAAAug/7KHGcJX99Yg/s200/picture10%2B042.jpg" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-gSY6A3G0VLE/Tjj7u8SMa3I/AAAAAAAAAuo/lxHGph-C8Ow/s1600/picture10%2B113.jpg" imageanchor="1" style="margin-left:1em; margin-right:1em"><img border="0" height="150" width="200" src="http://2.bp.blogspot.com/-gSY6A3G0VLE/Tjj7u8SMa3I/AAAAAAAAAuo/lxHGph-C8Ow/s200/picture10%2B113.jpg" /></a></div><br />“කෑම කෑවා“ යි ඔහුගේ ප්‍රශ්නයකට දුන් පිළිතුරෙන් කෝපාවිෂ්ඨ වන්නට විය. නව මාසයක් දරුවෙකු කුස තුළ පරිස්සම් කරගත් මවකට, 11 වෙනිදා දරුවා ලැබේවියැයි සියල්ලන් විසින් සැක හැර නිගමනය කළ මවකට, කුස තුළදී දරුවාගේ ජීවය රඳා පවතින වෝටර් බෑගය තුවාල වී ඒ වතුර ගර්භාෂයෙන් පිටතට ගලනා මවකට, දරුවා කුස තුළ රදාන කුසගින්නෙ නොඉදින්නෙයි හතර අතින් උපසෙන් ලැබෙනා මවකට, <br /><br />කෑවා කියා බනින්නට තරම් එවෙලෙහි ඔහු තුළ තිබූ මානසික ආතතිය කෙබඳුදැයි මා සොයා බැලීමට නොගියෙමි. බැරිවෙලා හෝ සැත්කමකට භාජනය කරන්නට වූවෝතින් ඔබ සෑහෙන අකරතැබ්බයකට පත්වෙන බව දනිමි. එහෙත් 11 වෙනිදා දරුවා ලැබේවියැයි සියල්ලන් විසින් සැක හැර නිගමනය කර තිබියදී අද දින දරුවා ලැබේවියැයි දැන ගැනීමට අවැසි ශක්තිය මට නොමැති බව සහසුද්දෙන්ම දනිම්.<br /><br />වාට්ටුවේ ඔෆිස් කාමරය අසළම ඇඳක් හිමි වූයේ එහි සිටි අම්මාව බිමට බස්වමිනි. මා සමඟම රෝහලට ඇතුල් වූ අනිත් අම්මා ප්‍රසූතිකාගාරය වෙත රැගෙන ගියේ පාන්දර 5.00 මා හට එය තුළට යාමට වෙලාව සටහන් කරමිනි. වේදනාව ටික ටික වැඩි වූවා මිස අඩුවීමක් නැති.<br /><br />“ලොකු පුතේ ඔයා ලැබෙන්න ඉඳ්දි මට ආවෙ කක්ක බරක්... එහෙම ආවොත් ටොයිලට් යන්න එපා“ මාමව්ගේ වදන් සැබැ කරමින් මා හටද එම ලෝකයේ ලොකුම බරක් යැයි සම්මතය විඳින්නට සිදුවිය. මුළු ඇඟම වෙව්ලන්නට විය. නිදාගෙන, හිටගෙන, ඉඳගෙන මොන ලෙසකවත් ඉන්නට බැරි සෙයකි. <br /><br />“අනේ මට අමාරුයි.. ලේබර් රූම් යන්න ඕනි“<br /><br />“අමාරුව කියන්නෙ ඕකට නෙමේ.. ඒක ඇතුළට ගිහින් නිකන් පැය ගානක් ඉන්න වෙනවා...“ ප්‍රථිචාර හෙදියකගෙනි.<br /><br />මොන.. මට කවුරුත් කියන දේ අහන්නෙ කෝමැයි... මගේ අමාරුව එයා දන්නවැයි... සිලි උරයක් සොයා ගන්නට වෙර දැරුවෙමි... නැත නැත කිසිවක් බැරි හැඩකි.. දුවගෙන ආ මා වන්ම තම දරුවා මෙලොව එළිය දකින තුරු නොඉවසිලිමත් මව්වරු... සිලි උරයකට දරුවාට නැපියක්, ගවුමක්, පෙකනි කටුව, මට චීත්තයක් හා හැට්ටයක් මගේ බෑගයෙන් ගෙන එයට දමන්නට කාරුණික වූහ... එයත් රැගෙන ඉක්මන් ගමනින් ප්‍රසූතිකාගිරයේ දොරටුව අබ්යස සිට තට්ටු කළෙමි..<br /><br />සාත්තු සේවිකාවක් දොර ඇරි විට මට අමාරුයි කියමින් ඇතිළට පැනගත්තෙමි.. <br /><br />“අර ඇඳට ගිහින් වම් පැත්තට හැරිලා නිදාගන්න“<br /><br />එසේ කළෙමි.. හෙදි සොයුරිය මා පරීක්‍ෂා කළාය... බය වී සාත්තු සේවිකාවට කෑ මොර දුන්නාය..<br /><br />“මේ දැන් ආව අම්මා නේද?“<br /><br />“ඔව් ඔව් ඉක්මන් කරන්න“<br /><br />“අම්මේ බබාට ඔය ඉන්න තැන ඉන්න හොඳ නෑ හොඳට තටමන්න“<br /><br />තුණුරුවන්ගේ සරණින්... සියළු ලෝ පාලන දෙවි පිහිටින්... බෝධිසත්ත්වයින් ලොව බලනවායැයි අසා ඇති අළුයමෙහි එනම් අගෝස්තු 3 වනදා පාන්දර 4.17ට මෙලොව ලොකුම බරකින් නිදහස් වූවායැයි සිතිනි... ඒ තරමට සැහැල්ලුවත් ලදිමි... අත් මේස් එකවත් දාගන්නට වෙලාවක් නොලැබූ හෙදිය <br /><br />“ඔක්කොම එකපාර දැම්ම නේද“ ඇහුවාය... <br /><br />මට කලින් රෝහලට ඇතුල් වූ අම්මාද තවත් බොහෝ අම්මලාද කෑ ගසමින් කදුළු වගුරමින් එක එක අතය... සින්ටෝ, වස්ති ආදී නොයෙක් ක්‍රම වලින් දරු ප්‍රසූතියට සැරසෙමින් සිටියහ.... සියල්ල යථා තත්ත්වයට පත් කිරීමෙන් අනතුරුව මා දකුණු ඇලයට හරවා චූටි දූ සිඟිත්තියක් ඇඳේ මා ළගින්ම ඇළ කෙරෙව්වාය... සුපුරුදු කාරියක් සේ කිරි උරා බොන්නට වූවාය... අනේ එවෙලේ මා සිත තුබූ හැඟීම් සමුදාය මා කෙසේ අකුරු කරන්නදැයි නොහැඟේ... ඒ අත්දැකීම විඳ ඇති සියල්ලෝම දනිත්.. <br /><br />අනතුරුව මා ට්‍රොලියක තබා හෙදියක් කට අරින්නට යැයි කීවාය... ඇසිල්ලක පමාවෙන් සිදුවූයේ එතරම්ම පිපාසාවකින් මා පෙළෙමින් සිටි නිසාවෙනි.. කෝපි උඟුරු දෙක තුනක් මා මුව තුළට වත් කළ ඈ මෙලොව මා දුටු දේවතාවියකි.. ශ්‍රියා කාන්තාවකි.. නැත නැත නයිටින්ගේල් ප්‍රතිඥාවෙන් පරිපූර්ණ වූ සැබෑ සොයුරියකි... ඉන් අවසන මා දියණිය මා දෙකකුල් අතරින් තබන්නට විය... වාට්ටුවේ ඇඳන් නොමැතිවිම හේතුවෙන් උදේ 7.30 වනතුරුත් ට්‍රොලියේම සිටි මා දියණියත් මමත් වාට්ටුව වෙත ගෙන යන ලදී..<br /><br />එවෙලෙහි ඔබත් මමත් දුටු ඔබ පියාගේ මුහුණ දිදුලමින් සිටි අයුරු.... ටික මොහොතකට කලින් අප දෙදෙනා ගැන ඒ සිතේ තිබූ කල්පනාවන් තවමත් මේ දැන්වත් මා නොදනිමි.<br /><br />මා ආදර ටිෂානි සචින්තා ගමලත් ලොකු පුතේ.... අදින් එකොළොස් වසරකට පෙර එඅයුරින් අප අතරට ආ ඔබ දැන් යොවුන් වයසේ පසුවන තවමත් අප උකුළේ නැළවෙන චූට් දූ සිඟිත්තියමැයි... ඔබ ජීවිතයේ 12 වෙනි වියට පා තබනා විට මා තව තවත් ජරාජීර්ණ වී වයස්ගත වීම ලෝක ස්වභාවයයි... නොසිතමි.. නොහඩමි... <br /><br />පතන්නම් ජීවිතයේ ඉදිරි ගමන කටු අකුල් ගල් බොරළු මත්තෙන් උවත් නිදහසේ නොපැකිලව නොබියව ඉදිරියට යන්නට හැකිවේවා කියා...!!! එමඟ නිරතුරුව පියා හා රැඳෙන්නෙමි... බලන්නෙමි... සොයන්නෙමි...<br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-g6ApflkQ3Ws/Tjj7vA9L7HI/AAAAAAAAAuw/n4w4WLLqh3M/s1600/picture10%2B340.jpg" imageanchor="1" style="margin-left:1em; margin-right:1em"><img border="0" height="200" width="150" src="http://2.bp.blogspot.com/-g6ApflkQ3Ws/Tjj7vA9L7HI/AAAAAAAAAuw/n4w4WLLqh3M/s200/picture10%2B340.jpg" /></a></div><br /><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-xY4mhb4OUHk/TjkDQBrlSGI/AAAAAAAAAvI/LwxR11Vf1qY/s1600/IMG1031A.jpg" imageanchor="1" style="margin-left:1em; margin-right:1em"><img border="0" height="150" width="200" src="http://1.bp.blogspot.com/-xY4mhb4OUHk/TjkDQBrlSGI/AAAAAAAAAvI/LwxR11Vf1qY/s200/IMG1031A.jpg" /></a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2138994272020937470-5753868786789937933?l=thanojar.blogspot.com' alt='' /></div>තනෝජා රාජපක්‍ෂhttp://www.blogger.com/profile/05751851710714249839noreply@blogger.com41tag:blogger.com,1999:blog-2138994272020937470.post-54767732821205103352011-07-18T19:01:00.000+09:002011-07-18T19:01:28.932+09:00පෝය දවසේ උදේ පාන්දර 5.00ට විතර අම්මව පන්සලට ඇරලවන්න ත්‍රීවිලරයකට එන්න කිව්වා... ඉතින් අපේ ගෙදර ඉඳලා පාරට පොඩ්ඩ දුරක් තියෙනවා... ඔන්න ඉතින් පාන්දර 4.55 ට විතර අම්මයි, මමයි ගමන පටන් ගත්තා.. දෙවියනේ ටික දුරක් යද්දි පැටලෙනවා... මොනාද මන්දා.. ටෝච් එක ගැහුවා.. අප්පේ.. මෙන්න මොක්කුද එල්ලෙනවා... දළඹුවෝ වගයක්... <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-Y2PsbJcKMGo/TiQAmNe0nqI/AAAAAAAAAsM/w_jPfn-EJqQ/s1600/picture10%2B419.jpg" imageanchor="1" style="margin-left:1em; margin-right:1em"><img border="0" height="150" width="200" src="http://3.bp.blogspot.com/-Y2PsbJcKMGo/TiQAmNe0nqI/AAAAAAAAAsM/w_jPfn-EJqQ/s200/picture10%2B419.jpg" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-XIm6cFvFOOU/TiQAmYp8RHI/AAAAAAAAAsU/XQ_6q91WKmg/s1600/picture10%2B420.jpg" imageanchor="1" style="margin-left:1em; margin-right:1em"><img border="0" height="150" width="200" src="http://4.bp.blogspot.com/-XIm6cFvFOOU/TiQAmYp8RHI/AAAAAAAAAsU/XQ_6q91WKmg/s200/picture10%2B420.jpg" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-jfXXnbGV8tw/TiQAm4Aa4yI/AAAAAAAAAsc/-ClICc-HpiA/s1600/picture10%2B418.jpg" imageanchor="1" style="margin-left:1em; margin-right:1em"><img border="0" height="150" width="200" src="http://4.bp.blogspot.com/-jfXXnbGV8tw/TiQAm4Aa4yI/AAAAAAAAAsc/-ClICc-HpiA/s200/picture10%2B418.jpg" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-Plj3wcD6tHo/TiQAnBEbeEI/AAAAAAAAAsk/wWva5hQJppk/s1600/picture10%2B415.jpg" imageanchor="1" style="margin-left:1em; margin-right:1em"><img border="0" height="150" width="200" src="http://2.bp.blogspot.com/-Plj3wcD6tHo/TiQAnBEbeEI/AAAAAAAAAsk/wWva5hQJppk/s200/picture10%2B415.jpg" /></a></div><br /><br />දැන් ඉතින් මොනාද කරන්නේ.. කොළ අත්තක් කඩාගෙන ඉස්සරහට වනලා අපි ගමන ආවා... දිගටම එහෙමයි.. <br /><br /><br />එළි උනාම බැලුවා මොකක්ද මේ විපරියාසෙ කියලා.. දෙවියනේ වටේටම තිබ්බ ලුණුමිදෙල්ල ගස්වල කොළ නෑ... ඒවයෙ යුෂ උරලා.. දිරච්ච කොළ එල්ලෙනවා.. වත්ත පුරා.. මිදුල පුරා.. දිරච්ච කොළයි, දළඹුවොයි.. මමනම් උපන්තේකට දැක්කමයි.. ලෙස්ලි අයියනම් දැකල තියෙනවයි කීවා ඔයිට කලිනුත්... <br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-1zJUwiQIn3k/TiQB8Y0GsdI/AAAAAAAAAs0/HgnVpuj4vHI/s1600/picture10%2B412.jpg" imageanchor="1" style="margin-left:1em; margin-right:1em"><img border="0" height="150" width="200" src="http://2.bp.blogspot.com/-1zJUwiQIn3k/TiQB8Y0GsdI/AAAAAAAAAs0/HgnVpuj4vHI/s200/picture10%2B412.jpg" /></a></div><br /><br />බිමට වැටිල වටේ තියන ගස් ගැනත් බලන ලස්සන.. දුකේ බෑ මල් ගස් විනාස කරල තියෙන හැටි දැක්කම.. පුංචි සතෙක් නේද කියල හිතන්න පුළුවනිද මේ විනාසෙ දැකක්ම..<br /><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-SGWGYhSoJBs/TiQAnRruHEI/AAAAAAAAAss/KV6EbjVrwmY/s1600/picture10%2B414.jpg" imageanchor="1" style="margin-left:1em; margin-right:1em"><img border="0" height="150" width="200" src="http://2.bp.blogspot.com/-SGWGYhSoJBs/TiQAnRruHEI/AAAAAAAAAss/KV6EbjVrwmY/s200/picture10%2B414.jpg" /></a></div><br />ඒ අස්සෙ පාරෙ යද්දි බයේ බෑ සට පට ගගා වැටෙනවා.. මේන් මේවා.. පුදුම කෑමකිනෙ... කෑමෙ හැටියට මේවත් තියෙන්න එපෑ.. හුළඟට හෙම ගහක් යට හිටියොත් ඉතින් ඉවරයි තමා...<br /><br /><br /><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-gZTBkeKGaQc/TiQB90FAUXI/AAAAAAAAAtM/Dujn2nBDyrM/s1600/picture10%2B409.jpg" imageanchor="1" style="margin-left:1em; margin-right:1em"><img border="0" height="150" width="200" src="http://2.bp.blogspot.com/-gZTBkeKGaQc/TiQB90FAUXI/AAAAAAAAAtM/Dujn2nBDyrM/s200/picture10%2B409.jpg" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-wg9vDzvGYRI/TiQB-OTkuyI/AAAAAAAAAtU/XOfEoW7W-a0/s1600/picture10%2B408.jpg" imageanchor="1" style="margin-left:1em; margin-right:1em"><img border="0" height="150" width="200" src="http://3.bp.blogspot.com/-wg9vDzvGYRI/TiQB-OTkuyI/AAAAAAAAAtU/XOfEoW7W-a0/s200/picture10%2B408.jpg" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-U6kzqVqqdKg/TiQCy5tfcTI/AAAAAAAAAtc/yczeyv406II/s1600/picture10%2B407.jpg" imageanchor="1" style="margin-left:1em; margin-right:1em"><img border="0" height="150" width="200" src="http://1.bp.blogspot.com/-U6kzqVqqdKg/TiQCy5tfcTI/AAAAAAAAAtc/yczeyv406II/s200/picture10%2B407.jpg" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-8UZ7VBDRFT8/TiQCzLtQbUI/AAAAAAAAAtk/5luGLTQEPc0/s1600/picture10%2B406.jpg" imageanchor="1" style="margin-left:1em; margin-right:1em"><img border="0" height="150" width="200" src="http://3.bp.blogspot.com/-8UZ7VBDRFT8/TiQCzLtQbUI/AAAAAAAAAtk/5luGLTQEPc0/s200/picture10%2B406.jpg" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-zbAdvJeJXmI/TiQCzTl019I/AAAAAAAAAts/YEI9aR0wljY/s1600/picture10%2B405.jpg" imageanchor="1" style="margin-left:1em; margin-right:1em"><img border="0" height="150" width="200" src="http://4.bp.blogspot.com/-zbAdvJeJXmI/TiQCzTl019I/AAAAAAAAAts/YEI9aR0wljY/s200/picture10%2B405.jpg" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-z2aj7tR1VEc/TiQCz-ibt_I/AAAAAAAAAt0/EwZkNN_Odok/s1600/picture10%2B404.jpg" imageanchor="1" style="margin-left:1em; margin-right:1em"><img border="0" height="150" width="200" src="http://1.bp.blogspot.com/-z2aj7tR1VEc/TiQCz-ibt_I/AAAAAAAAAt0/EwZkNN_Odok/s200/picture10%2B404.jpg" /></a></div><br />ඊයෙ හවස ගෙදර ඉද්දි, පහළ බැලුවම (අපේ ගේ තියෙන්නෙ පොඩි කන්දක) මෙන්න ඉපල් වෙච්ච ගිනුකූරු ගහක යාළුවෙක් ඉන්නවා.. අනේ ඉතින් යාළුවෙක් කීවට නෑදෑයෙක්.. බලන්න එපෑ ඉන්න ලස්සන... මම හිතන්නෙ අර දළඹුවෝ සප්පායමක් වෙන්න ඇති.. හැබැයි ගහේ එහෙ මෙහෙ ව්යනවානම් දැක්කෙ නෑ.. එකම තැනක තමා හිටියේ... රජා මමයි අපේ රාජ්ජජේ...<br /><br /><br />ඊට එහායින් ගහක් බද්දට අරගෙන හිටියා තව කට්ටියක්... සැළලිහිණියයි, මයින්නු දෙන්නයි.. අර ලොකු කුරුල්ලා නම් මම දන්නෙ නෑ ඕන්... <br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-si8WUXxwsLI/TiQB8gn94tI/AAAAAAAAAs8/wAZPG95zgxc/s1600/picture10%2B411.jpg" imageanchor="1" style="margin-left:1em; margin-right:1em"><img border="0" height="150" width="200" src="http://2.bp.blogspot.com/-si8WUXxwsLI/TiQB8gn94tI/AAAAAAAAAs8/wAZPG95zgxc/s200/picture10%2B411.jpg" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-dFTQtkzVFKE/TiQB87uwVBI/AAAAAAAAAtE/9jXmnKkE4W8/s1600/picture10%2B410.jpg" imageanchor="1" style="margin-left:1em; margin-right:1em"><img border="0" height="150" width="200" src="http://2.bp.blogspot.com/-dFTQtkzVFKE/TiQB87uwVBI/AAAAAAAAAtE/9jXmnKkE4W8/s200/picture10%2B410.jpg" /></a></div><br /><br />එයාලත් මම හිතන්නෙ බඩ පුරෝ ගන්නවා තමා...<br /><br />ඉතින් මේ දළඹුවෝ හැමෝගෙන්ම සමනලයින් හැදෙයිද? එහෙම උනොත් කොච්චරක්ද?<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2138994272020937470-5476773282120510335?l=thanojar.blogspot.com' alt='' /></div>තනෝජා රාජපක්‍ෂhttp://www.blogger.com/profile/05751851710714249839noreply@blogger.com21tag:blogger.com,1999:blog-2138994272020937470.post-44101208721199649212011-06-28T15:01:00.000+09:002011-06-28T15:01:44.942+09:00මුලින්ම කිවයුතුයි මේක කොපි කිරීමක්... පොතක් පත් වුනා මා අතට අපූරු... ආසාවේ බැහැ... ඉතින් මා විතරක් ඵල නෙලාගෙන කෝම... පුංච් උත්සහයක් කවුරුන්ට හෝ වැදගත් වේය කියා... <br /><br /> <b> සිංහල<br /> පළමු වන පොත<br /> මූලික පිරිවෙන<br /> අධ්‍යාපන පුකාශන දෙපාර්තමේන්තුව</b><br /><br />“සියලු හිමිකම් ඇවිරිණි“ කියා ලියා ද ඇත... නොදන්නෙමි වරදක්දැයි... වරදක්නම් දැන්වුව මැන... නවතන්නම් ඉදිරියට නොයා...<br /><br />1<br /><br /><b>සිංහල හෝඩිය</b><br /><br />අපේ මවු බස සිංහල යි. එහි ප්‍රධාන ව්‍යවහාර දෙකක් පවතී. එකක් කථා ව්‍යවහාරය යි. අනෙක ලේඛන ව්‍යවහාරය යි. කථා ව්‍යවහාරයේදී ශබ්ද උපයෝගී කර ගන්නා අපි ලේඛන ව්‍යවහාරයේ දී අකුරු යොදා ගනිමු. ශබ්ද සංකේතවත් කරන නිසා අකුරු, වර්ණ අක්ෂර යන නම් වැඩි වශයෙන් ම යෙදේ. සිංහල භාෂාවේ අකුරු සමූහයක් තිබේ. මේ අකුරු සමූහය අනුපිළිවෙලට ඒකකයක් වශයෙන් ගත් කළ ඒ හැඳින්වීම පිණිස අක්ෂර මාලාව, වර්ණ මාලාව, අකුරු වැළ, හෝඩිය යන නම් යෙදේ. එහෙත් වැඩි වශයෙන් ම ඒ සඳහා යෙදෙන්නේ අක්ෂර මාලාව, වර්ණ මාලාව, හෝඩිය යන නම් ය.<br /><br />සිංහල හෝඩියේ අක්ෂර මාලාව මොස් ය.<br /><br /> අ ආ ඇ ඈ ඉ ඊ උ ඌ ඍ ඎ<br /> ඏ ඐ එ ඒ ඓ ඔ ඕ ඖ<br /> ක ඛ ග ඝ ඬ<br /> ච ඡ ජ ඣ ඤ<br /> ට ඨ ඩ ඪ ණ<br /> ත ථ ද ධ න<br /> ප ඵ බ භ ම<br /> ය ර ල ව<br /> ශ ෂ ස හ ළ<br /> අං අඃ<br /><br />මේ අනුව සිංහල හෝඩියේ අකුරු ගණන පනස් හතරකි.<br /><br />මේ අකුරු අතරින් ඏ ඐ යන අකුරු දෙක දැන් යෙදෙන්නේ නැත. අප ඉහතින් දැක්වූ සාම්ප්‍රදායික හෝඩිය දක්නට නැතත්, ඟ ඦ ඬ ඳ ඹ ඥ යයි අර්ධානුනාසික්‍ය අකුරු හයක් ද භාවිත වේ.<br /><br />වර්ණ මාලාව හෙවත් හෝඩිය ‘ස්වර‘ හා ‘ව්‍යංජන‘ යැයි කොටස් දෙකකට බෙදේ. ‘ස්වර‘ යන්න වෙනුවට ‘ප්‍රාණාක්ෂර‘ (පණකුරු) යන්න ද ව්‍යංජන යන්න වෙනුවට ‘ගාත්‍රාක්ෂර‘ (ගතකුරු) යන්න ද යෙදේ. වදන් කවි පොතේ ස්වර යන්න වෙනුවට ‘සොරකුරු‘ යන්න ද ව්‍යංජන යන්න වෙනුවට ‘හසකුරු‘ යන්න ද යොදා ඇත. <br /><br /><br /><b>ස්වර : </b> පහසුවෙන් කියවිය හැකි හෙවත් තනි ව ම ශබ්ද කළ හැකි<br /><br /> අ ආ ඇ ඈ ඉ ඊ උ ඌ ඍ ඎ<br /> ඏ ඐ එ ඒ ඓ ඔ ඕ ඖ<br /><br /><b>ව්‍යංජන : </b> ස්වරයක උදවු නැති ව තනි ව ම කියවීමට තරමක් අපහසු අකුරු ව්‍යංජනාක්ෂර නම් වේ. <br /><br /> ක් ඛ් ග් ඝ් ඞ් ච් ඡ් ජ් ඣ් ඤ් ට් ඨ් ඩ් ඪ් ණ් ත් ථ් ද් ධ් <br /> න් ප් ඵ් බ් හ් ම් ය් ර් ල් ව් ශ් ෂ් ස් හ් ළ් ං ඃ<br /><br />යන අකුරු තිස් හය ව්‍යංජනාක්ෂර යි.<br /><br />සිංහල හෝඩියේ අක්ෂර මාලාව දැක්වීමේ දී කියවීමේ පහසුව සලකා<br /> ක = ක් + අ<br /> ඛ = ඛ් + අ<br /> ග = ග් + අ ආදී වශයෙන් ස්වරයක් සහිත ව ක, ඛ, ග, ඝ, ඞ ආදී ලෙසින් ව්‍යංජනාක්ෂර දක්වා ඇත.<br /><br />අ ආ ඇ ඈ ආදී වශයෙන් අකුරු අනුපිළිවෙලට ගැනීමට අකාරාදී කථනය යැයි කියනු ලැබේ.<br /><br />හෝඩියේ අකුරුවල අකාරාදී පිළිවෙළ දැන ගැනීම අපට බෙහෙවින් ප්‍රයෝජනවත් වේ. ශබ්ද කෝෂ, විශ්වකෝෂ, පාරිභාෂික වචන මාලා ආදියෙහි වචන, නම් ආදිය ලියා ඇත්තේ අකාරාදී පිළවෙළට ය. ඡන්ද ලැයිස්තු, විභාග නාම ලැයිස්තු ආදිය පිළිවෙළ කරන්නේත් අකාරාදි පිළිවෙළට ය. වැඩ පහසු කර ගැනීමටත් ක්‍රමවත් කර ගැනීමටත් අක්ෂර මාලාවේ අනුපිළිවෙළ හෙවත් අකාරාදී පිළිවෙළ දැන ගැනීම අතිශයින් උදවු වේ.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2138994272020937470-4410120872119964921?l=thanojar.blogspot.com' alt='' /></div>තනෝජා රාජපක්‍ෂhttp://www.blogger.com/profile/05751851710714249839noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-2138994272020937470.post-20333715427514916252011-06-27T19:16:00.000+09:002011-06-27T19:16:25.174+09:002011 ජුනි මාසෙ 25 වැනිදා<br /><br />ස. ණ. ස. ළමා සමාජ අතර තරඟ පැවැත්වුනා... ඉතින් මගෙ දෝණිලා දෙන්නම ජන ගී ගායනා තරඟෙට ඉදිරිපත් උනා... (අපේ ළමා සමාජයෙන් දරැවන් 23ක් සහභාගි කරවූවා...)<br /><br />ලොකු දූ වයස අවු. 11-12 කාණ්ඩයෙන් තරඟ වැදුනා....<br /><br /><object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/oIjw6RsQbg8?hl=en&fs=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/oIjw6RsQbg8?hl=en&fs=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object><br /><br /><br /><br /><br /><br />චූට් දූ වයස අවු. 7-8 කාණ්ඩයෙන් තරඟ වැදුනා....<br /><br /><object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/eTbda0r_xg0?hl=en&fs=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/eTbda0r_xg0?hl=en&fs=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object><br /><br />ප්‍රථිඵලනම් තාමත් දන්නෙ නෑ...<br /><br /><br /><br />2011 ජුනි මාසෙ 26 වැනිදා<br /><br />ඔන්න එයාලගෙ දහම් පාසලේ වාර්ෂික ත්‍යාග හා සහතික දෙන උත්සවයත් තිබ්බා... ඒකෙ එක නැටුමකට අක්ක නගෝ දෙන්නම හිටියා... “පාන්දරින් ඉස්කෝලෙට“ සිංදුවට තමා එයාල නැටුවේ...<br /><br /><object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/O0z8XwXPih8?hl=en&fs=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/O0z8XwXPih8?hl=en&fs=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object><br /><br />ඉතින් අක්කා එයාගෙ පන්තියේ පළමුවැනියා උනා වෙනත් අවුරුදු වල වගේම... ඒත් නංගා නම් මුල් ස්ථාන තුනටම ආවෙ නෑ... කථා කරන්නෙ අඩුවෙන් කියලා පන්තිභාර ගුරුතුමී කියන්නෙ... විභාගෙ ප්‍රථිඵල දුන්න දා අක්ක එයා මෙදා පාරත් පළවෙනියා නංගිට ස්ථානයක් නෑ අම්මෙ කියාගෙන ආවෙ... නංගි ආව දොර ළඟ බිම අඳගත්තා... මම බලද්දි හෝ ගාල අඬනවා... අනේ චූට් පුතේ ඕක ගනන් ගන්න දෙයක්යැ... අපි ලබන පාර හොඳට කරමු... ලකුණු 65කි තියෙනවනෙ... ඒ කියන්නෙ ගොඩක් ලකුණුනෙ කියල යන්තම් ඇඬිල්ල නවත්ත ගත්තා...<br /><br />ඉතින් මේ සති දෙකේ මේ කරුමාන්ත දෙකට දඟලපු තරමක්.. අනේ ඉතින් ඔළුවෙ තිබුන ලොකු බරක් බිමින් තිබ්බ වගේ සැහැල්ලුයි...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2138994272020937470-2033371542751491625?l=thanojar.blogspot.com' alt='' /></div>තනෝජා රාජපක්‍ෂhttp://www.blogger.com/profile/05751851710714249839noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-2138994272020937470.post-52167252572676578612011-06-16T18:14:00.004+09:002011-06-29T14:13:30.709+09:00ඊයේ පොසොන් පුර පසලොස්වකදා... මිහිඳු හාමුදුරුවෝ බෞද්ධාගම අපේ රටට ගෙනා දා... <br /><br />අපේ ගමේ (එළමලවල) දන්සැලක්... කැරකෙන ලොකු පොසොන් කූඩුවක්.. ඒත් එක්කම අපේ ගමේ පන්සලේ ධර්ම දේශනාමය පින්කමක් (එළමලවල-විනයවර්ධනාරාමය) ... කථා කරන්න ගත්තේ පින්කම ගැන.. අනිත් දෙකටම මට සහභාගි වෙන්න බැරි වුනා... <br /><br />ඉතින් පින්කම තමයි ධර්ම දේශනාවක්.. වැඩම කළේ මීගොඩ මංගල ලොකු හාමුදුරුවො... පින්කම සංවිධානය කළේ... ප්‍රාෙද්ශීය සභාව.. සිතාවක ප්‍රා. සභාවේ සභාපති ජයන්ත රෝහණ මහත්මයා‍ගෙ සිතේ මතුවෙච්ච සංකල්පයක්... 2600 සම්බුද්ධ ජයන්තියත් එක්කම සැම පසලොස්වක පෝයකටම ප්‍රෙද්ශයේ එක් ගමක ධර්ම දේශනාවක් පැවැත්වීම තමා එතුමාගෙ අහිංසක හීනෙ... ඉතින් පළමු පින්කම සභාපතිතුමාගෙ ගම් පියසේ පවත්වන්නට යෝජනා වෙන්නැති... <br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-O8oxpYCbcew/TfnH7aKM7_I/AAAAAAAAAps/vIr_IdUn5HM/s1600/picture10%2B273.jpg" imageanchor="1" style="margin-left:1em; margin-right:1em"><img border="0" height="150" width="200" src="http://1.bp.blogspot.com/-O8oxpYCbcew/TfnH7aKM7_I/AAAAAAAAAps/vIr_IdUn5HM/s200/picture10%2B273.jpg" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-9ScFd1gKBI4/TfnH76RzBPI/AAAAAAAAAp0/qAxLlXdZZ7c/s1600/picture10%2B274.jpg" imageanchor="1" style="margin-left:1em; margin-right:1em"><img border="0" height="150" width="200" src="http://2.bp.blogspot.com/-9ScFd1gKBI4/TfnH76RzBPI/AAAAAAAAAp0/qAxLlXdZZ7c/s200/picture10%2B274.jpg" /></a></div>ඒ අනුව ඊයෙ දවසේ වැඩම කළ වදාළ ස්වාමීන් වහන්සේ ආදර ගෞරවයෙන් ධර්ම ශාලාව වෙත වැඩමේදී.....<br /><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-S64aDupXOQk/TfnH8GOW3nI/AAAAAAAAAp8/KQFtBerb3bE/s1600/picture10%2B275.jpg" imageanchor="1" style="margin-left:1em; margin-right:1em"><img border="0" height="150" width="200" src="http://2.bp.blogspot.com/-S64aDupXOQk/TfnH8GOW3nI/AAAAAAAAAp8/KQFtBerb3bE/s200/picture10%2B275.jpg" /></a></div>අප විහාරස්ථානයේ විහාරාධීපති පණ්ඩිත පරණගම රතනානන්ද ස්වාමීන් වහන්සේ විසින් වැඩම කළ වදාළ ස්වාමීන් වහන්සේව පිළිගැනීම...<br /><br />වැඩම කළ වදාළ ස්වාමීන් වහන්සේ ධර්ම දේශනා අවසානයේ දේශනා කළේ... දන්සැල්... පෙරහර... කූඩු තරඟ අස්සේ මේ සා සම කළ හැකි පින්කමක් නොමැති බවයි... සීතාවක ප්‍රා. සභාවේ නව සභාපතිතුමා ධාර්මිෂ්ඨ සමාජයක්... ධාර්මිෂ්ඨ සීතාවකක් යළි ඉපිදවීමට ගන්නා උත්සාහය ප්‍රසංසනීය බවයි... ඉදින් නව සභාපතිතුමෝ... ආදරණීය ජයන්ත පුතේ... ලංකාවේ මිනිසුන්ට සේවය කිරීමට නම් බැනුම් ඇසීමට පුරුදු විය යුතුය යන අනගාරික ධර්මපාල වදන මට සිහිපත් වන්නේ නුඹ මුහුණ දුන් යම් යම් ගැටළුකාරී තත්ත්වයන් හේතුවෙනි..<br />දැහැමින් සෙමෙන්... හොරු තක්කඩින් බොරු වලවල් කාරයින්ගෙන් බේරී... ඉදිරියටම ගමන් කිරීමට අවැසි ශක්තිය, ධෛර්යය නොඅඩුව ප්‍රාර්ථනා කරමි... <br /><br />මේ පුංචි සටහන අවසානයේ ධර්ම දේශනා කරවූ ශාලාව ගැන සඳහනක් කරන්නම්... ප්‍රා. ස. මන්ත්‍රීවරයෙක්ව සිටි කාලේ දිනේෂ් ගුණවර්ධන, ගීතාංජන ගුණවර්ධන යන ජ්‍යෙෂ්ඨ අමාත්‍යවරුනට පින සිදුවන්නට සදා නිමවා දුන් දහම්පාසල් ගොඩනැගිල්ලේ මේ පුණ්‍ය කර්මය සිදු කිරීමට ලැබීම සතුටට කරුණක් වනවා නොඅනුමානයි... 2010 වසරේ ජනවාරි 2 වැනිදා එම ශාලාව සිසු අයිතියට පත් කිරීම තාමත් මතකයි.... <br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-U_SpBn-QCfk/TfnHIgzoJpI/AAAAAAAAApM/odVLzLjFQro/s1600/IMG1138A.jpg" imageanchor="1" style="margin-left:1em; margin-right:1em"><img border="0" height="150" width="200" src="http://2.bp.blogspot.com/-U_SpBn-QCfk/TfnHIgzoJpI/AAAAAAAAApM/odVLzLjFQro/s200/IMG1138A.jpg" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-RVU_gihTk7E/TfnHI9b9ulI/AAAAAAAAApU/Xd27HmLTtxk/s1600/IMG1140A.jpg" imageanchor="1" style="margin-left:1em; margin-right:1em"><img border="0" height="150" width="200" src="http://4.bp.blogspot.com/-RVU_gihTk7E/TfnHI9b9ulI/AAAAAAAAApU/Xd27HmLTtxk/s200/IMG1140A.jpg" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-rJdi-khyRuo/TfnHI6I5jsI/AAAAAAAAApc/taP5mhYRU7E/s1600/IMG1141A.jpg" imageanchor="1" style="margin-left:1em; margin-right:1em"><img border="0" height="150" width="200" src="http://4.bp.blogspot.com/-rJdi-khyRuo/TfnHI6I5jsI/AAAAAAAAApc/taP5mhYRU7E/s200/IMG1141A.jpg" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-w4JuC1amYCk/TfnHJYh-OqI/AAAAAAAAApk/kzDQ-8xBm0Y/s1600/IMG1145A.jpg" imageanchor="1" style="margin-left:1em; margin-right:1em"><img border="0" height="150" width="200" src="http://3.bp.blogspot.com/-w4JuC1amYCk/TfnHJYh-OqI/AAAAAAAAApk/kzDQ-8xBm0Y/s200/IMG1145A.jpg" /></a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2138994272020937470-5216725257267657861?l=thanojar.blogspot.com' alt='' /></div>තනෝජා රාජපක්‍ෂhttp://www.blogger.com/profile/05751851710714249839noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-2138994272020937470.post-32466570936421972912011-06-10T19:42:00.000+09:002011-06-10T19:42:47.818+09:00මගේ බ්ලෝගේ හදාපු දවස මට මතක නෑ... ඒක බලාගන්න විදිය දන්නෙත් නෑ... ඒත් මුල්ම ලිපිය නම් කවියක්.... ලිව්වෙ <a href="http://thanojar.blogspot.com/2009/06/blog-post_08.html">ලොකු දුව</a> වෙනුවෙන්... <br /><br />ඒ 2009 ජුනි මාසෙ 8 වැනිදා..... <br /><br />ඒ කියන්නෙ පෙරේදාට අවුරුදු දෙකක් වෙලානෙ මම බ්ලොග් ලියන්න පටන් අරන්... ඒ දවස්වල කවුරුත් බැලුවෙ නෑ... ඒත් මම අනිත් අයගේ බ්ලෝග්ස් බලන්න ගත්තා... <br /><br />දෙවෙනි ලිපිය ලිව්වෙ අපි දෙන්න විවාහ ගිවිසගෙන <a href="http://thanojar.blogspot.com/2009/06/12.html">අවුරුදු 12ක්</a> වීම ගැන.... <br /><br />ඒ 2009 ජුනි මාසෙ 12 වැනිදා...<br /><br />ඒ කියන්නේ අනිද්දාට අපි විවාහ ගිවිසගෙන අවුරුදු 14ක්.... අප්පේ.... අභීත මල්ලිගෙ පෝස්ට් එක මතක් වුනා... හදහන මතක් උනා... අනේ මන්දා පොඩි කාලෙ ඉදලම හදහනේ කියන ඒව විශ්වාස කළාට ඒව බොරු කරන්න ඕන උනා... <br />කොහොම හරි 1997 අවුරුද්දේ ජුනි මාසෙ 12 වැනිදා අපි විවාහ ගිවිස ගත්තේ අපේ කැමැත්තෙන් හැමෝගෙමත් කැමැත්තෙන්.... “කොල්ල හොඳ උනාට උඹටනම් පුතේ එහෙ ගිහින් ඉන්න බැහැ“ කියාපු තාත්තව වෙනස් කරාපු මයෙ ආදරණීය අම්මටත් ගොඩක්ම පින්... අනිත් අතට වක්‍රව හරි ස්තූති කරන්නත් තව දෙන්නෙක් ඉන්නව... <br /><br />එක්කෙනෙක් දැන් අමාත්‍යවරයෙක්... සා/පෙ සමත් වෙලා ගණිතයට D එකක් තියෙද්දිත් වාණිජ්‍යය කරනවා කිව්වම මූණ ඇඹුල් වුනා මතක් වෙනවා සාමාන්‍ය පෙළට ගණිතය උගන්වපු ගුරුතුමීගෙ... ඉතින් වාණිජ්‍යය කරන්න ටියුෂන් ගියේ ඉස්කෝලෙ පටන් ගන්න ඉස්සර වෙලා... ඒ මාස දෙක තුනට අනේ මට එපාම වුනා... මිල න්‍යාය.... ලෙජර.... අරවා මේවා.... <br /><br />උසස් පෙළට සම්මුඛ පරීක්‍ෂණ ආවා අනුලා, බෝමිරිය සෙන්ට්‍රල්, ලුම්බිණි, මහරගම සෙන්ට්‍රල්... ඉස්සෙල්ලම දින තිබ්බේ මහරගම සෙන්ට්‍රල්... ඉතින් ගියා... විදුහල්පති වෙනුවට වැඩ බලන අධ්‍යාපන අධ්‍යක්‍ෂක කෙනෙක්ද කොහෙද හිටියේ... ගණිතයට D තියෙනවානෙ ගණිත අංශෙන් කරමු කිව්වා.... ඉබ්බා දියට දැම්මම ඇන්නාවේ කීවළු.... ඒ මදිවට සහතිකවල ඔරිජිනල්ම තියා ගත්තා... එළියට ආවම අම්මයි , තාත්තයි ඇහුවා කෝ සහතික කියලා... ආයෙ ගිහින් ඉල්ලුවාම වෙන ඉස්කෝල වලට යන්නෙ මොකටද අපි ඔයාව තෝරගත්තා කීවා... මොන දෙයියන්ට කියන්නද? <br /><br />බැරි වෙලා හරි අර ඉස්කෝල එකකට ගිහින් කැම්පස් ගියානම් මේ අහිංසකය දිහා හැරිලවත් බලයිද? ඒක නිසා මම දැනටත් මගේ අධ්‍යාපනය කඩා කප්පල් වුනාට මේ වගේ හොඳ ස්වාමියෙකුයි... ලස්සන, නුවණැති කෙල්ලො දෙන්නෙකුයි ලැබුනෙ ඔය කියපු දෙන්නා නිසා ඒ දෙන්නට ගොඩාක් ස්තූති වන්ත වෙනවා... <br /><br />ඊළඟට ලීවෙ <a href="http://thanojar.blogspot.com/2010/01/blog-post.html">චූටි දූගෙ විගඩම්</a> ගැන... ඔන්න ඔය වෙද්දි කාලිංග මල්ලිව අඳුන ගත්තා... එයා ඒ පෝස්ට් එක දැකලා සිංහල බ්ලොග් කියවනයට මගේ බ්ලොගයත් දැම්මා... ඒ ගැන ස්තූති කරන්න වචන නෑ මට... “මහන්සියෙන් ලියනකොට අපි උදව් කරන්න ඕනැනෙ“ ඒ වචන තාමත් මතකයි මල්ලී....<br /><br />චූටි දූගෙ <a href="http://thanojar.blogspot.com/2010/01/blog-post_28.html">කන් විද්ද</a> එක... <br /><br /><a href="http://thanojar.blogspot.com/2010/02/blog-post.html">යාපන ගමන</a>... අනේ ඒ කොටස විතරනෙ තාම ලියවුනේ.... දැන් වත් කියන්නම් ගියේ විවාහ උත්සවයකට... අපිත් එක්ක ඉන්න මල්ලි කෙනෙක්ගෙ... අපි ඔසරි ඇඳලා සිංහල විදියට යද්දි හැමෝම අපි දිහා හැරිලා බැලුවා... සිංහලෙන් තතන තතනා කථා කරන්න හදද්දි... අනේ අපි කොච්චර කාලයක් ඈත් වෙලා ඉඳලද? ඔය ලිපියත් කොටස් කරලා ලියන්න කිව්වෙ කාලිංග මල්ලි... ඒත් ඉතිරි කොටස් මේ වෙනකම් ලියාගන්න බැරිවුනා... දැන් ඒ විවාහ වෙච්ච මල්ලිට ලස්සන දූ පැටික්කියෙකුත් ඉන්නවා.... <br /><br /><a href="http://thanojar.blogspot.com/2010/07/blog-post.html">.ලංකා හා .ඉලංගෙයි</a> ආරම්භ වීමේ ලිපියත් එක්කම මම ලාංකීයට ගොඩවැදුනා.... වැප් නිශාන්ත මලයාට ස්තූතිවන්ත වෙනවා ඒ සඳහා මගේ බ්ලොගය ඇතුළත් කර ගත්තාට.... <br /><br />ඔය වගේ ඉතින් මේ අවුරුදු දෙකටම ලිපි 42ක් ලියලා තියේ... මෙන්න මෙහෙම විස්තරයකුත් දැක්කා.... <br /><br /><br /><br /><a href="http://thanojar.blogspot.com/2011/04/blog-post_26.html">ලංගම රියදුරෙකුගේ අත්දැකීම් බිඳක්.....</a> <br /><br />Apr 26, 2011, 11 comments 286 Pageviews<br /><br /><br /><br /><a href="http://thanojar.blogspot.com/2010/11/blog-post_12.html">ලොකු දූ පත්තරේ..... <br /></a><br />Nov 12, 2010, 22 comments 265 Pageviews<br /><br /><br /><br /><a href="http://thanojar.blogspot.com/2011/01/blog-post.html">නංගි දීලා අක්කා ගන්න වුනා... <br /></a><br />Jan 5, 2011, 11 comments 261 Pageviews<br /><br /><br /><br /><a href="http://thanojar.blogspot.com/2011/04/blog-post_28.html">අක්කා ටිකක් අමනාපෙන්... </a><br /><br />Apr 28, 2011, 20 comments 211 Pageviews<br /><br /><br /><br /><a href="http://thanojar.blogspot.com/2011/03/blog-post_22.html">කෙළ එනව කටට බනිස් ගෙඩිය කන්නෙ කොහොමද? </a><br /><br />Mar 22, 2011, 10 comments 182 Pageviews<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2138994272020937470-3246657093642197291?l=thanojar.blogspot.com' alt='' /></div>තනෝජා රාජපක්‍ෂhttp://www.blogger.com/profile/05751851710714249839noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-2138994272020937470.post-73025241995923761792011-06-01T18:47:00.001+09:002011-06-01T19:06:41.669+09:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-oMU6cPxGbjw/TeXqXS8jumI/AAAAAAAAAoE/zOslVR_2Z4Y/s1600/picture10%2B214.jpg" imageanchor="1" style="clear:left; float:left;margin-right:1em; margin-bottom:1em"><img border="0" height="150" width="200" src="http://4.bp.blogspot.com/-oMU6cPxGbjw/TeXqXS8jumI/AAAAAAAAAoE/zOslVR_2Z4Y/s200/picture10%2B214.jpg" /></a></div>අම්මා (නැන්දම්මා)<br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br />2010 වසරේ වෙසක් පෝයට පස්සෙන්දා May 28, 2010 හා ඊට කලින් දවස් කීපයේ විස්තර <br />May 18, 2010 - <a href="http://thanojar.blogspot.com/2010/05/blog-post_18.html">මහත්තයගෙ අම්මා අමාරුවෙන්!!</a><br />May 19, 2010 - <a href="http://thanojar.blogspot.com/2010/05/blog-post_19.html">මරණයේ වේදනාව යනු මේදෝයි සිතේ!!</a><br />May 24, 2010 - <a href="http://thanojar.blogspot.com/2010/05/blog-post_24.html">කොහොමද බලාගෙන ඉන්නෙ?</a><br />June 4, 2010 - <a href="http://thanojar.blogspot.com/2010/06/blog-post.html">ඇය අපෙන් සමුගත්තීය.</a><br />ඉදින් මේ අවුරුද්දෙ 28 වෙනිදා ඈගේ ප්‍රාණ කාරයා වෙනුවෙන් බණක් කියන්නට හා 29 වෙනිදා සාංඝික දානයක් පුදා පින් අනුමෝදන් කරවීමට කටයුතු කරන්නට තීරණය කෙරුණි... <br /><br /><br /><br />ගෙදර හිටපු අය ඒව බලාගන්න ඕනි... මේ දවස්වල හරි කරදරයි .... ආදී මැසිවිලි අතරේ අපි දෙන්නා කාගෙ කාගෙත් උදවු නොලැබේවියි සිතා හැකි විදියට මේ පුණ්‍ය කර්මට සිදු කරන්නට තීරණය කළෙමු... මා ගමේ ස.ණ.ස. සමිතියට පින් සිදුවන්නටද ඔහු <a href="http://thanojar.blogspot.com/2010/12/blog-post.html">දෝණිය වෙනුවෙන්</a> උගස් කර නැවත අවුරුදු මාසයේ බේරාගත් කර මාලයට පින් සිදුවන්නටද රු. 66,000ක මුදලක් ලබාගතිමු.... අවසන අයියලා දෙදෙනාගෙන් ද මුදලක් ලදිමු.<br /><br />අප විහාරස්ථානයේ නායක ස්වාමීන් වහන්සේ ගේද, අහල පහළ සියල්ලන්ගේද... ඔහුගේ අයියලා දෙන්නා හා නෑනලා දෙන්නාගේද, මා මව්, පිය, නැගණි හා මස්සිනා මලණුවන්ගේද උදව්වෙන් මෙම මහඟු පින්කම ඇය වෙනුවෙන් ඉටුකළෙමු...<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-9DrhOCLH0P4/TeXmSdRw1iI/AAAAAAAAAls/XE2bc3IjmNs/s1600/picture10%2B157.jpg" imageanchor="1" style="clear:right; float:right; margin-left:1em; margin-bottom:1em"><img border="0" height="150" width="200" src="http://1.bp.blogspot.com/-9DrhOCLH0P4/TeXmSdRw1iI/AAAAAAAAAls/XE2bc3IjmNs/s200/picture10%2B157.jpg" /></a></div>දානය පිළියෙල කරමින් (බාරොන් මාමා)<br /><br /><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-OTw0LyWXG3U/TeXmShoJ7OI/AAAAAAAAAl0/SROOABXT8zA/s1600/picture10%2B158.jpg" imageanchor="1" style="clear:right; float:right; margin-left:1em; margin-bottom:1em"><img border="0" height="150" width="200" src="http://3.bp.blogspot.com/-OTw0LyWXG3U/TeXmShoJ7OI/AAAAAAAAAl0/SROOABXT8zA/s200/picture10%2B158.jpg" /></a></div>දානය පිළියෙල කරමින් (පොඩි නෑනා මල්ලිකා අක්කා)<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-GDRDjm5r8IU/TeXmTG_EyUI/AAAAAAAAAl8/z7wwD7I1Pf4/s1600/picture10%2B160.jpg" imageanchor="1" style="clear:right; float:right; margin-left:1em; margin-bottom:1em"><img border="0" height="150" width="200" src="http://4.bp.blogspot.com/-GDRDjm5r8IU/TeXmTG_EyUI/AAAAAAAAAl8/z7wwD7I1Pf4/s200/picture10%2B160.jpg" /></a></div>දානය පිළියෙල කරමින් (ශ්‍රියානි අක්කා)<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-zFZgTanKeh0/TeXmTclwxyI/AAAAAAAAAmE/HIE4MKsRTe4/s1600/picture10%2B163.jpg" imageanchor="1" style="clear:right; float:right; margin-left:1em; margin-bottom:1em"><img border="0" height="150" width="200" src="http://1.bp.blogspot.com/-zFZgTanKeh0/TeXmTclwxyI/AAAAAAAAAmE/HIE4MKsRTe4/s200/picture10%2B163.jpg" /></a></div>දානය සඳහා කැඩූ කොස් ගෙඩිය වරකා ගෙඩියක් බවට පත්වීමෙන් නොසිතූ දානමය පුණ්‍ය කර්මයක් සිදු කරන්නට වෙර දරමින් මගේ අම්මා, රමණි අක්කා, සමන්ති අක්කා, ලතා අක්කා)<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-EYSmFSEth0g/TeXmTpAHuNI/AAAAAAAAAmM/j0j1Ca3utxM/s1600/picture10%2B165.jpg" imageanchor="1" style="clear:right; float:right; margin-left:1em; margin-bottom:1em"><img border="0" height="150" width="200" src="http://1.bp.blogspot.com/-EYSmFSEth0g/TeXmTpAHuNI/AAAAAAAAAmM/j0j1Ca3utxM/s200/picture10%2B165.jpg" /></a></div>කෝකි මල්ලී ප්‍රියන්ත අන්නාසි කපමින්... කීර්ති අයියා, චන්දන අයියා<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-9ZVpdeksboY/TeXnypwxfqI/AAAAAAAAAmU/X72mirQCo9I/s1600/picture10%2B166.jpg" imageanchor="1" style="clear:left; float:left;margin-right:1em; margin-bottom:1em"><img border="0" height="200" width="158" src="http://3.bp.blogspot.com/-9ZVpdeksboY/TeXnypwxfqI/AAAAAAAAAmU/X72mirQCo9I/s200/picture10%2B166.jpg" /></a></div>පොඩි අයියා කොස් ගෙඩියක් කපමින්<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-ValjNryQUis/TeXny2-KX5I/AAAAAAAAAmc/uofdHdmLMKo/s1600/picture10%2B168.jpg" imageanchor="1" style="clear:left; float:left;margin-right:1em; margin-bottom:1em"><img border="0" height="150" width="200" src="http://1.bp.blogspot.com/-ValjNryQUis/TeXny2-KX5I/AAAAAAAAAmc/uofdHdmLMKo/s200/picture10%2B168.jpg" /></a></div>මයෙ තාත්තා පරිප්පු හොද්දක් ළඟ<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-KgjCHbv7n7E/TeXnzP2l5eI/AAAAAAAAAmk/F4TF2v1kmdY/s1600/picture10%2B172.jpg" imageanchor="1" style="clear:left; float:left;margin-right:1em; margin-bottom:1em"><img border="0" height="150" width="200" src="http://1.bp.blogspot.com/-KgjCHbv7n7E/TeXnzP2l5eI/AAAAAAAAAmk/F4TF2v1kmdY/s200/picture10%2B172.jpg" /></a></div>පන්සලට කවුරු හෝ පූජා කළ පිඟානක්<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-behPF04aM_o/TeXnzfOfMHI/AAAAAAAAAms/-bh3HqVMa6w/s1600/picture10%2B173.jpg" imageanchor="1" style="clear:left; float:left;margin-right:1em; margin-bottom:1em"><img border="0" height="150" width="200" src="http://4.bp.blogspot.com/-behPF04aM_o/TeXnzfOfMHI/AAAAAAAAAms/-bh3HqVMa6w/s200/picture10%2B173.jpg" /></a></div>දයාපාල අයියා බුලත් සකසමින්<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-ic6qtY8s3YU/TeXnz_P9_4I/AAAAAAAAAm0/Rn1yWfSS3Os/s1600/picture10%2B179.jpg" imageanchor="1" style="clear:left; float:left;margin-right:1em; margin-bottom:1em"><img border="0" height="150" width="200" src="http://4.bp.blogspot.com/-ic6qtY8s3YU/TeXnz_P9_4I/AAAAAAAAAm0/Rn1yWfSS3Os/s200/picture10%2B179.jpg" /></a></div>පුංචි අම්මා හා පොඩි නෑනා මල්ලිකා අක්කා බුද්ධ පූජාව බෙදමින්<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-AD6lPpgV9zo/TeXpD-NgC8I/AAAAAAAAAm8/p_uCy3P9nog/s1600/picture10%2B180.jpg" imageanchor="1" style="clear:right; float:right; margin-left:1em; margin-bottom:1em"><img border="0" height="150" width="200" src="http://3.bp.blogspot.com/-AD6lPpgV9zo/TeXpD-NgC8I/AAAAAAAAAm8/p_uCy3P9nog/s200/picture10%2B180.jpg" /></a></div>මා අදරණීයයන් තිදෙනා හා පොඩි අයියාගේ පුතණුවන් බුද්ධ පූජාව සමඟින් පන්සලේදී<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-rR-KeWi4gsA/TeXpEPrHkKI/AAAAAAAAAnE/6TEMEaSb-tU/s1600/picture10%2B184.jpg" imageanchor="1" style="clear:right; float:right; margin-left:1em; margin-bottom:1em"><img border="0" height="150" width="200" src="http://3.bp.blogspot.com/-rR-KeWi4gsA/TeXpEPrHkKI/AAAAAAAAAnE/6TEMEaSb-tU/s200/picture10%2B184.jpg" /></a></div>පන්සලේදී බුද්ධ පූජාව පිළිගැන්වීමෙන් පසු<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-TUwDFfKTN8A/TeXpEjCxOVI/AAAAAAAAAnM/5OW0N9keDEM/s1600/picture10%2B185.jpg" imageanchor="1" style="clear:right; float:right; margin-left:1em; margin-bottom:1em"><img border="0" height="150" width="200" src="http://3.bp.blogspot.com/-TUwDFfKTN8A/TeXpEjCxOVI/AAAAAAAAAnM/5OW0N9keDEM/s200/picture10%2B185.jpg" /></a></div>මා දියණියන් දෙදෙනා, මහත්තයාගේ පොඩි අයියාගේ පුතා හා ලොකු අයියාගේ දුව දහම් පාසලින් කලින් රැගෙන එද්දී (දෙපැත්තෙ කෙල්ලො දෙන්නා එක අවුරුද්දෙ, එක මාසෙ, දවස් 25ක පරතරයක්... ඒත් අම්ම වගේ වෙයි කියල නොකා ඉන්න මයෙ දූ අක්කා.. හි හි)<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-aQqfXnFBDJs/TeXpE4Toi9I/AAAAAAAAAnU/5iQ17UAQQE4/s1600/picture10%2B187.jpg" imageanchor="1" style="clear:right; float:right; margin-left:1em; margin-bottom:1em"><img border="0" height="150" width="200" src="http://3.bp.blogspot.com/-aQqfXnFBDJs/TeXpE4Toi9I/AAAAAAAAAnU/5iQ17UAQQE4/s200/picture10%2B187.jpg" /></a></div>ධාතු කරඬුව වඩමවමින් (සෝමෙ අයියා මුතු කුඩය ඉහලමින්)<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-H9iVGRZsr0c/TeXpFJwUPQI/AAAAAAAAAnc/WfYNyRYc7Vo/s1600/picture10%2B191.jpg" imageanchor="1" style="clear:right; float:right; margin-left:1em; margin-bottom:1em"><img border="0" height="150" width="200" src="http://4.bp.blogspot.com/-H9iVGRZsr0c/TeXpFJwUPQI/AAAAAAAAAnc/WfYNyRYc7Vo/s200/picture10%2B191.jpg" /></a></div>පොඩි අයියාගේ පුතා පා දෝවමින්... ලොකු අයියාගේ පුතා පා පිසිමින්<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-PYQPQmgAdiM/TeXqWG4DP8I/AAAAAAAAAnk/p_5Q5hhSi-c/s1600/picture10%2B195.jpg" imageanchor="1" style="clear:left; float:left;margin-right:1em; margin-bottom:1em"><img border="0" height="150" width="200" src="http://3.bp.blogspot.com/-PYQPQmgAdiM/TeXqWG4DP8I/AAAAAAAAAnk/p_5Q5hhSi-c/s200/picture10%2B195.jpg" /></a></div>දානය සඟ සතු කරමින්<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-3shp5UfRZtI/TeXqWQvZkyI/AAAAAAAAAns/IHqSrb6_sdU/s1600/picture10%2B198.jpg" imageanchor="1" style="clear:left; float:left;margin-right:1em; margin-bottom:1em"><img border="0" height="150" width="200" src="http://2.bp.blogspot.com/-3shp5UfRZtI/TeXqWQvZkyI/AAAAAAAAAns/IHqSrb6_sdU/s200/picture10%2B198.jpg" /></a></div>ලොකු අයියා අටපිරිකර පුදමින් (අටපිරිකර ලබා දීමෙන් අප දරු දෙදෙනා බලා ගන්නා චන්‍ද්‍රා අක්කා විශාල පුණ්‍ය කර්මයකට දායක් වූවා)<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-pxUQOADnfOo/TeXqW6V_-3I/AAAAAAAAAn0/SjYhF5jmpnU/s1600/picture10%2B205.jpg" imageanchor="1" style="clear:left; float:left;margin-right:1em; margin-bottom:1em"><img border="0" height="150" width="200" src="http://2.bp.blogspot.com/-pxUQOADnfOo/TeXqW6V_-3I/AAAAAAAAAn0/SjYhF5jmpnU/s200/picture10%2B205.jpg" /></a></div>මා පියා අප විහාරස්ථානයේ නායක ස්වාමීන් වහන්සේ වෙත සුළු පිරිකර පුදමින්<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-3GI8J8mKCXk/TeXqXCYSDDI/AAAAAAAAAn8/O9RVHTqbJWI/s1600/picture10%2B209.jpg" imageanchor="1" style="clear:left; float:left;margin-right:1em; margin-bottom:1em"><img border="0" height="150" width="200" src="http://2.bp.blogspot.com/-3GI8J8mKCXk/TeXqXCYSDDI/AAAAAAAAAn8/O9RVHTqbJWI/s200/picture10%2B209.jpg" /></a></div>මා මව් ඇය ළඟ තුබූ වටිනා ධර්ම ග්‍රන්ථ දෙකක් අපවිහාරස්ථානයේ නායක ස්වාමීන් වහන්සේ වෙත පුදමින් (පුස්තකාලය සඳහා)<br /><br /><br /><br />පිරිකර වශයෙන් අප විහාරස්ථානයේ නායක ස්වාමීන් වහන්සේ ගෙන් විචාල අවස්ථාවේ උන් වහන්සේ මුදල්මය පිරිකරක් (අප ගමේ ප්‍රථමවරට) ලබා දෙන්නෙනම් අගය කරමුයි වදාළහ. ඒ අනුව පිටි පැකට් එකක් සීනි කිලෝවක් සමඟ මුදල්මට පිරිකරක්ද වැඩම කරවූ සත් නමට පූජා කළෙමු... මේ සියළු පුණ්‍ය කර්මයන්ගේ බලයෙන් නැවත සියළු යස ඉසුරින් පිරි තැනක නැවත උත්පත්තිය ලබා... සිතූසේ පින් දහම් කරගෙන අවසන අමා මහ නිවනට පත් වේවායි පතමි....<br /><br />පැන් වැඩීමේ අවස්ථාව අවැසි කෙනෙක් බලත්වා!!! (http://youtu.be/J7JhJBWA4n4")<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2138994272020937470-7302524199592376179?l=thanojar.blogspot.com' alt='' /></div>තනෝජා රාජපක්‍ෂhttp://www.blogger.com/profile/05751851710714249839noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-2138994272020937470.post-90580906866535826552011-04-28T15:03:00.000+09:002011-04-28T15:03:42.239+09:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-JnhN6sobIPc/TbkA-AdgfII/AAAAAAAAAk0/7r6Ex4Mh4_Y/s1600/pic4.jpg" imageanchor="1" style="margin-left:1em; margin-right:1em"><img border="0" height="200" width="135" src="http://4.bp.blogspot.com/-JnhN6sobIPc/TbkA-AdgfII/AAAAAAAAAk0/7r6Ex4Mh4_Y/s200/pic4.jpg" /></a></div><br />තාත්තා - “මොකද ලොකූ“<br />අක්කා - “මොකද තමා“ <br />මම - “ඇයි පුතේ“<br />අක්කා - “අදත් ඉස්කෝලෙ ප්‍රශ්න ඇහුවා... අපිට එකකටවත් උත්තර දෙන්න බැරි වුනා... “<br /><br />මීට කලින් දවසක පන්තියේ ගෑණු පිරිමි දෙගොල්ල අතරේ තරඟයක් තියල තිබ්බා.. පිරිමි ළමයෙක් ප්‍රශ්නයක් ඇහුවම ගැහැණු ළමයි උත්තර දෙන්න ඕනා.. ගැහැණු ළමයෙක් ඇහුවම පිරිමි ළමයි උත්තර දෙන්න ඕනා... ගෙදර ඇවිත් කිව්වා මතකයි එයා විතරයි උත්තර දුන්නේ... කෙල්ලො එකෙක්වත් පාඩම් කරල නෑ අම්මෙ කියලා.. <br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-7IzXyxpNTCs/TbkCPtaKSiI/AAAAAAAAAk8/M5uZ-jDzv38/s1600/picture10%2B202.jpg" imageanchor="1" style="clear:left; float:left;margin-right:1em; margin-bottom:1em"><img border="0" height="150" width="200" src="http://4.bp.blogspot.com/-7IzXyxpNTCs/TbkCPtaKSiI/AAAAAAAAAk8/M5uZ-jDzv38/s200/picture10%2B202.jpg" /></a></div><br />මම - “ඉතිං මොනද උනේ කියන්නකො“<br />අක්කා - “කොල්ලෝ අහන්නෙම ක්‍රිකට්.. ක්‍රිකට්.. ක්‍රිකට්..“<br />තාත්තා - “ඉතිං හොඳයිනෙ“<br />අක්කා - “ඔයාලා මට ආසාවකටවත් මැච් එකක් බලන්න දෙනවද?“<br /><br />නිරුත්තර වූ අපි දෙන්නට දෙන්නා මූණ බලද්දී අර පණ්ඩිත පොඩි එකී.....<br /><br />නංගි - “අක්කෙ මම ඔයාගෙන් ප්‍රශ්නයක් අහන්නද“<br /><br />විමසිලිමත්ව ඈ දෙස බැලුවත් සිනාසීගෙන ඉන්න අපූරුව අපිවත් යථා තත්ත්වයට පත් කිරීමට සමත් වුනා...<br /><br />නංගීව ගනනකට නොගත් අක්කා...<br /><br />අක්කා - “අහනවකො බලන්න“<br />නංගී - “අක්කෙ තලගොයා බිම හාරන්නෙ මොකටද?“<br />අක්කා - “කෑම හොයන්නනෙ මෝඩියෙ“<br />නංගි - “එතකොට බිත්තර දාන්න නෙමේද?“<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-eopjuBs_JvY/TbkCgL4xkrI/AAAAAAAAAlM/rAPMkgTB2t0/s1600/IMG2074A.jpg" imageanchor="1" style="clear:right; float:right; margin-left:1em; margin-bottom:1em"><img border="0" height="200" width="150" src="http://1.bp.blogspot.com/-eopjuBs_JvY/TbkCgL4xkrI/AAAAAAAAAlM/rAPMkgTB2t0/s200/IMG2074A.jpg" /></a></div>දෙයියනේ... හීනෙකිනවත් බලාපොරොත්තු නොවුන දෙයක්... මගෙ රත්තරන් ලොකු පුතේ... ඉස්කොලෙදි රිදිල, අම්මට තාත්තට ගතු කියන්න ආව ඔය හිත තවත් හොඳටෝම රිදෙන්න ඇති... ඒත් රත්තරන් ගනන් ගන්න එපා... සතුටු හිතන්න ඔයාගෙම නඟා ගැන... අම්ම ඔයා ගැන ගොඩක් ආඩම්බර වෙද්දි නංගි ඊට වඩා ආඩම්බරයක් දෙයිද කියලා හිතුනා... කොච්චරවත් අම්මගෙ කටට ඉවරයක් නැති කරන... තත්ත්පර දහයකදි පහළොහකදි කේලමක් කියාගෙන මා ළඟට එන... ඔයාල දෙන්නම ගැන මට සතුටුයි... ගොඩාක්... ඔයාත් නංගි ඉස්සරහට යනවට හිත යටින් කැමති බව මට මුලින්ම තේරුනේ... දවසක් ඔයාට පොතක් ගන්න කියලා සල්ලි ඉල්ලලා ඒකෙන් නංගිගෙ උපන් දිනේට දෙන්න පොතක් ගෙනත් හංගලා තියන්න හදපු දවසෙ.. පුංචි කමට ඒ කාලෙ ඔයා කළේ ලොකු වැඩක්... ඒත් ඉතින් උපන්දිනේ එනකම් ඒ තෑග්ග හන්ගගෙන ඉන්න බැරි වුනානෙ නංගිගෙ දස්සකම් නිසා.. <br />තාත්තටත් හිනා ගියා තමයි නංගි කිව්ව දේට.... ඒත් අම්මට දුක හිතුනා ඔයා ගැන... ඒකයි මෙහෙම ලියන්න හිතුනේ... (නැතිව මාර මාමට බ්ලොග් පෝස්ට් 50ක් ඕන කියන නිසාම නෙමේ... )<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2138994272020937470-9058090686653582655?l=thanojar.blogspot.com' alt='' /></div>තනෝජා රාජපක්‍ෂhttp://www.blogger.com/profile/05751851710714249839noreply@blogger.com20tag:blogger.com,1999:blog-2138994272020937470.post-9890854032073657792011-04-26T16:37:00.002+09:002011-04-27T18:01:32.262+09:00අද උදේ බස් එ‍කේ එද්දි ඉස්සරහින් නැංගා කවුදෝ මනුස්සයෙක්... මම මූණ දැක්කෙ නෑ.. ඒත් රියදුරු මහතා ඔහුත් එක්ක කථා කරනවා ඇහුනා... හැමදේම ඇහුනේ නැති උනත් ඇහුන ටික ලියන්න හිතුනා...<br />“උඹ දැන් මොනාද කරන්නේ“<br />“ප්‍රයිවට් එකක වැඩ“<br />“ඔව් බන් මේව කරල වැඩක් නෑ හම්බෙන ඉටිගෙඩියක් නෑ.. අපිට දවසකට 700ක්වත් වැටෙන්නෙ නෑ... ප්‍රයිවට් උන් දවසකට 3000ක් නැහැ 2000ක් 2500ක්වත් ගන්නවා... උන්ගෙ කොන්ද ගහනවනෙ.. අපේ උන් ගහන්නෙ තනියම... අඳුනන එකෙක්, අපිට ඕන එකෙක් හම්බවෙන්න නැනෙ.. එදා උදේට එහෙන් දෙන එකා මොකාද ලෝක හොරෙක්ද, අපි ඒකා එක්ක වැඩ කරන්න ඕනා... ඒකා තනියම තමා වැඩ ඉතින්... ප්‍රයිවට් උන් එහෙම නෑ... මම ආවෙ 2000හෙ... පළවෙනි දවසෙ ගෙදර ගියාම ඉන්න බෑ කකුල් දෙක රිදෙනවා... එකක යටි පතුලේ අලි දිය බුබුලක්... ක්ලච් එක පාගන්න දෙන්නෙ නෑනෙ සෙරෙප්පු, සපත්තු දාලා... දඩ ගහනවා... පණ්ඩිත එකෙක් දැක්කොත්.. ඇක්සිඩන්ඩ් එකකදි, දඩ කොලේකදි අපිම එපෑ ගෙවාගන්න...“<br /><br />අර හූමිටි තියපු මනුස්සයා බැහැපු නිසා කථාව එච්චරයි.... ඒත්... කථාව එච්චරමද?<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2138994272020937470-989085403207365779?l=thanojar.blogspot.com' alt='' /></div>තනෝජා රාජපක්‍ෂhttp://www.blogger.com/profile/05751851710714249839noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-2138994272020937470.post-9581734501355995532011-04-19T19:07:00.007+09:002011-04-20T14:03:43.024+09:00අප්‍රේල් මාසෙ 3 වැනිදා.....<br />කලින් යන්න හිතාගෙන ඉදලා.. නොයන්න තීරණය කරලා... අන්තිමේ කොහොම හරි ඔන්න ඒ අවුරුදු උත්සවේටත් ගියා... දූල දෙන්නයි මමයි බස් එකේ ඇවිත් ගොඩාක් පරක්කු උනා හෙන්රි පේද්‍රිස් එක හොයා ගන්නකොට.. ඊටත් වඩ ඒකේ ගේට්ටුව හොයාගන්න වෙලා ගියාද මන්දා.. පොඩි උන් දෙන්න එක්ක එහාට යනවා.. ආයෙ ‍ෙමහාට එනවා... කොහොම හරි ගේට් එකෙන් ඇතුල් වෙද්දි කවුරුත් නෑ.. ටිකක් දුර යද්දි හෙල්මට් එකක් අතේ තියන් චුට්ටි කොල්ලෙක් ඉස්සරහට එනවා... මම කථා කළා “නොම්මරේ“ <br />එයා “ඔව්“........ <br />“අක්ක මම ටිකක් එළියට ගිහින් එන්නම්“ <br />“හරි“ <br />ඔන්න ඊළඟට දොරටුවක්.. පඩියක් තිබ්බද කොහෙද?<br />සල්ලි තොගයක් අතේ තියාගෙන... <br />“මම හිතන්නෙ තනෝජා අක්කා“<br />“ඔව් වැප්“<br />මම නෝට්ටුවක් ගත්තා.. මේකා කැරකෙනවා..<br />“ඇයි මල්ලි“<br />“මම මේ අක්කට ඉතිරි දෙන්න විදියක් කල්පනා කරනවා“<br />“ඒක මම මේකට දාන්න.. ඔයාට මම සීය දෙන්නම්.. මල්ලි මේ දෙන්නට..“ <br />“පිස්සුද අක්කා“<br />ඔන්න ගියා ටිකක් ඇතුළට.. දකුණු පැත්තට ගියාට අඳුනන අය ඔක්කොම එහාට මෙහාට දුවනවා.. ඒ කියන්නෙ මම ගොඩාක් අඳුනන්නෙ සංවිධායක ගොල්ල විතරයිනෙ බලන් ගියාම...බාධා කරන්න පුළුවනෑ.. <br />රවා, මාරයා, පසන්, අහිංසකී, මරණෙ ළඟටම ඇවිත් කථා කළා...<br />ඒත් රන්දිකා නැ.. ගත්තා කෝල් එකක්.. එවෙලෙ කණා මුට්ටිය බිඳිනවා...<br />“මම එන්නම් අක්කා“<br />අනේ මේ හැමෝවම මම දැකගත්තෙ එදාම වුනාට පින්තූර වලින් දැකල තිබ්බනේ... ඒක නිසා වැඩි කරදරයක් වුනේ නෑ.. <br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-RFqjKwxicZM/Ta1jortBuYI/AAAAAAAAAjk/LT3dq4G53eY/s1600/picture10%2B081.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 150px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-RFqjKwxicZM/Ta1jortBuYI/AAAAAAAAAjk/LT3dq4G53eY/s200/picture10%2B081.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5597239462468893058" /></a>වාසලගෙ වැඩ වලින් මෙච්චර පොඩි එකෙක් දැකගන්න මම හිතුවෙම නෑ...<br />වැප් මෙච්චර අහිංසකයි කියල කොහොම හිතන්නද? තාමත් මේ මගෙ වටේටම ඇහෙනවා.. “මම හිතන්නෙ තනෝජා අක්කා“,“මම හිතන්නෙ තනෝජා අක්කා“<br />මරණෙ අනේ ඒ වගේ අහිංසකයෙක්... වැඩිය කථා කරන්න නම් උනේම නෑ.. <br />රවා එක්කත් වැඩිය කථා කරන්න උනේ නෑනෙ ඇත්තටම... මෙයාල බොරු කියනවද මන්දා ඒකා ගැන...<br />මාරයා නම් ඉතින් ටික ටික කථා කළා... <br />අහිංසකීව දැකගන්න ගොඩාක් ආසා කථා... පසන් මට දැනමුත්කම් දීල තියේනෙ හරියට මයෙ අයිය වගේ.. අනේ ඉතින් ඒකාවත් දැක ගත්තනෙ..<br />රන්දිකා, වාසනා... අනේ මෙයාල කිව්වට ඒකිගෙ ඇති මහතක් නෑ අප්පා... අසරණී... <br />ඔන්න ටික වෙලාවකින් ළඟට ආවා පොඩි පහේ රැවුලක් තිබුනද මන්දා.. හාදයෙක්.. කොහොමද නැන්දා... අනේ ඉතින් මට මේ අවකාසේ නැන්දා කියන්නෙ බුල්ටො විතරක් වුනාට ජීවිතේට ෆොටෝවකින් වත් දැකල තිබ්බයෑ.. සමාවෙයන් පුතා මට...<br />හසිතත් ආවා ඒ වෙලාවෙම.. අනේ මන්දා මගේ කට ෆොටෝ වල තරම් ලොකු නෑනෙ කියවුනා... පව්... <br />දිල්සරා එක්ක අනුරාධ එක්ක කථා කළාද වත් මන්දා... එයාලට ඒ තරමට රාජකාරි.. පව්නෙ...<br />රචින්ත, ලිෂාන් ළඟට ඇවිත් රචින්ත “අපිළු“ කියලා මොකක්ද කට කැඩිච්ච කථාවක් කිව්වට මාත් මොකක්ද උත්තරයක් දුන්නා... <br />ඉන්දරේ කොලුවනේ වැඩේ... ඉඳගන්න වුනේ නෑ මෙන්න හතර වටේ මුන් මොනාද මානනවා.. තරඟෙකට ගියෙත් නෑ ඔය ෆොටෝ කෙරුවාවට බයේ.. <br />මම කලින් දැකල තිබ්බ එකම එකා ගීතික... අපේ ගෙවල් පැත්තෙ උනාට අඳුන ගත්තෙ නම් බුකියෙන් තමා... ඊට පස්සෙ ප්‍රදර්ශන වැඩකදි (Infotel) තමා දැකල අඳුනගත්තෙ... <br />අනිත් කෙනා චමිල.. අපේ වැඩසටහනකට ඇවිත් තිබ්බට කථා කරල නම් තිබ්බෙ නෑ.. ළඟටම ඇවිත් කථා කළා පහන් වත් හඳුන්වලා... <br /><br />අනේ තව කවුරු මඟ ඇරෙන්න ඇත්ද? මට බනිනවද දරැවනේ? සමාවෙන්න මතකෙට ආව අය ඔය... අනිත් එක වැඩ කරන ගමන්නෙ.. ඉක්මනින ඉවර කරන්න ඕන නිසා..<br /><br />ආ.. ජේඩීව අඳුනගන්න බැරි වුනා... සානුත් දැන් දැක්කම අපරාදෙ කියල හිතෙනවා.. කථා කරන්න බැරි වුනාට..<br />අප්පච්චියේ වස වැරැද්දයි වෙන්නෙ අර නහයෙ මැහුම් කපන්න ආපු එකාත් එක්කත් කථා කරන්න පුළුවන් වුනානෙ හැබෑට... ඒත් ඉතින් අර කවුද කොහෙන්ද ආව වගේ කොයි වෙලෙත් පිරිවර වටේට... කොහේ විස්තර කථා කරන්නද? <br /><br />ආ තමීර... දැකලත් තියෙන තවත් කෙනෙක්... ගයාන් වගේම.. ළඟට ඇවිත් “අක්කෙ“ කියපි... “අක්කෙ“ මට කියවුනා.... “ඉතිං අපි කාටත් කථා කරන්නෙ එහෙමනෙ“ අනේ ඒත් මගෙ දරුවත් එයාලට වඩා අවුරුදු කීපයයිනෙ බාල... “ඔයා ඕන එකක් කියන්න.. මටනම් මල්ලි කියන්න බෑ“<br /><br />අනේ මට තවත් මතකයක් තියේ... ඉලං ගැන් කාගෙන්වත් අහන්න බැරිවුනා කියල මතකෙට එනකොට හරි අමාරුයි.... ඒත් දෙවියනේ ලොකු දූ අලියට ඇහැ තියද්දි කාටද කැමරාව දීල ෆොටෝ එකක් අරන් දෙන්න කියල කටින් කිව්වෙ නෑ... මුහුණෙන් කිව්වෙ... අනේ ඉලං ම නම් මට සමාවෙන්න... මම හිතල කළේ නෑ... වෙන කෙනෙක් නම් මම ඒ කවුද කියද දැන් දැනගන්න කැමතියි... ස්තූති කළෙත් නැද්ද මන්දා... එන්න ගත්ත ගමන ආව මිසක් හිතකින් ආපු ගමනක් නොවෙන නිසා මම හිටියෙ පියවි සිහියෙන් නෙමේදත් මන්දා... <br />නැත්නම් අර චැට් එකේ මරා ගන්න, විකාර කරන රන්දිකා එකී එක්ක ෆොටෝ කෑල්ලක් ගන්න වත් උවමනාවක් මතකෙට ඇවිත් නෑනෙ අම්මපා...<br /><br />වස වැරැද්දක් වෙන්න ගියේ.. හීනෙ දැකපු එකා පැත්තක... අනේ ඒකා වගේ එකෙක්.... දරැවෙක් ඉන්න තාත්තෙක් කියලා නිකමටවත් හිතන්ටම බැහැ...<br /><br />ඇයි බුද්ධි... ආවා ළඟට... “මතකද මාව“ “දිව අඟ තියේ.. මතකෙට ආවෙ නැහැනෙ අප්පා“ සමාවෙන්ටොනෙ මට මැරියන්ව අහද්දිම මැරියන් එතන...<br /> <br />අහ් හංසි හංසි... අනේ ඒකිත් එක්ක කොහේ කථා කරන්නද? හැම තිස්සෙම මොකකට හරි දුවනවා..<br />හසී නගා ළඟට ගිහින් මම “පුතේ මේ නංගිගෙ නම ලියාගන්න සංගීත තොප්පි වලට“ කිව්වා... බැන්නද දන්නෙත් නෑ.. <br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-vynDMerfZp4/Ta1iBhv6rwI/AAAAAAAAAjc/1SodbflJT_I/s1600/picture10%2B073.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 150px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-vynDMerfZp4/Ta1iBhv6rwI/AAAAAAAAAjc/1SodbflJT_I/s200/picture10%2B073.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5597237690270134018" /></a>ලොකු දූත් සංගීත තොප්පි, අලියාට ඇස තැබීම ඒවට සහභාගී කෙරෙව්වා... චූටිට නම් පස්සෙ වෙලාවක යෝගට් කවන්න ගෙනල්ල ඉතිරි වෙච්ච යොගට් කවුරු හරි කකා ඉන්නව දැකල ආසා ආවා... හෙ හෙ... <br /><br />දවල් කෑමට මම එක ටිකට් එකනෙ ගත්තෙ... රන්දිකා “අක්කෙ තුනක්ම ගන්න“ අනේ මට පුළුවන්ද එහෙම.. අනික මෙයාල හරියට කන අයනෙ... එකක් අරගෙන එනකොට ගයාන් (කණියා) “අනේ අක්කෙ තව එකක් ඉල්ල ගන්න“ “මේ ඇති අනේ“ ඒත් බේරෙන්නද එයාම ගිහින් තව කෑම එකකුයි වතුර එකකුයි ළඟටම ගෙන්ත් දුන්නනෙ..<br /><br />මට ඉතින් ඒ දරුවොන්ට වගේ ගෙදරට ගිය සැනින් කෑම පිඟාන මේසෙට නොඑන නිසාත්... ඇඳගෙන ගිය ඇඳුම් සෝදන්නට කෙනෙක් නොමැති නිසාත් (හස්බන්ඩ් කරන වෙලාවත් තියෙනවා.... නැත්තෙ නෑ... ) ඉක්මනින් එන්න සිද්ධ වුනා... සුහද හමුව වෙලාවෙදි අදුනගන්නෙ අදුන්වල දෙන්නෙ මොකුත් නැතිව මට එන්න සිද්ධ වුනා.. හැබැයි එන්න ලෑස්ති වෙද්දි වැප් “කේක් කෑල්ලක් කාලා යන්න අක්කෙ“ “එපා අනේ“ “පොඩි දෙන්නටවත්“ කේක් කෑලි දෙකකට අමතරව හැඳි නැති යොගට් දෙකකුත් ලදිමි... <br />“අනේ දෙවියනේ මට කාවවත් අමතක වෙලා නොතිබේවා.. එහෙම වුනත් තරහ නොවේවා“<br /><br />අප්‍රේල් මාසෙ 7 වැනිදා.....<br /><br />චූට් දූගෙ ඉස්කෝලේ විතරක් නෙමේ හැම ඉස්කෝලෙකම 1 වසර පන්තියේ දරැවන්ට කෑම මේසයේ චාරිත්‍ර විධි උගන්නන්න තියෙනවා... ඉතිං එයාලගෙ ඉස්කෝලෙ (පහත්ගම රෝමානු කතෝලික කණිෂ්ඨ විද්‍යාලය) ඒකට යොදා ගත්තෙ 7 වැනිදා... <br /><br /><a href="http://www.facebook.com/media/set/fbx/?set=a.2000869946556.2117383.1387780720">ගොඩාක් චාරිත්‍ර</a> පන්තියේ ගුරුතුමී කියලා දුන්නා... එයාලගෙ ඉස්කෝලෙ පන්ති 4ම එකතු කරලා තව ගුරුතුමියක් තවත් විස්තර කියලා දුන්නා... ජාතික කොඩිය නංවලා... පුණ්‍ය කාලයට පන්සල් ගිහින්... කිරි උතුරුවලා... කෑම කාලා... නැකතට අකුරු ලියලා... කවි <a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-Tis9W0FIork/Ta5gUKwnWXI/AAAAAAAAAj0/zZx7zZn4Wlw/s1600/picture10%2B137.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 150px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-Tis9W0FIork/Ta5gUKwnWXI/AAAAAAAAAj0/zZx7zZn4Wlw/s200/picture10%2B137.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5597517286470015346" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-kp4jdv0y_vg/Ta5gT0zYgtI/AAAAAAAAAjs/dAo4LxTFuLA/s1600/picture10%2B132.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 150px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-kp4jdv0y_vg/Ta5gT0zYgtI/AAAAAAAAAjs/dAo4LxTFuLA/s200/picture10%2B132.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5597517280576045778" /></a>කියලා... තෙල් ගාන්න සීය කෙනෙකුත් ආවා....<br />ගවුමක් අදින්න බෑමයි කියලා රෙද්ද හැට්ටෙ ඇදගෙන ආවට අනිත් හැමෝම ගවුම් ඇදගෙන හිටියේ... වෙන දරැවෙක් නම් එතනදි අදිමදි කරල ගෙදර යන්න හරි අඬයි... ඒත් මට සන්තෝෂයි චූටි එහෙම ඇඬුවෙ නෑ..<br /><br />අනේ ඉතින් ඒ විතරක්ද ලොකු දූගෙ ඉස්කෝලෙ අළුතෙන් පටන් අරන් ගතවෙන පළවෙනි අලුත් අවුරුද්ද... ඔන්න එයාලත් (හෝමාගම මහින්ද රාජපක්‍ෂ විද්‍යාලය) තීරණය කළා අවුරුදු උත්සවයක් තියන්න.. අනේ එයාලගේ ඉස්කෝලෙත් ඒකට යොදා ගත්තෙ 7 වෙනිදා... අනේ ඉතිං තව දරුවෙක් නැතිවාට පින් දිදී අපි දෙන්නා දෙපැත්තට යන්න තීරණය කළා... <br /><br />චූට් දූලගෙ ඉස්කෝලෙන් 10.30ට විතර එළියට බැස්සම ලොකු දූගෙ ඉස්කෝලෙටත් යන්න ඕනි කියල හිතුනා.. එතකොට නම් ගවුමක් ඕනා කිව්වා.. ඉතිං ළඟ තිබ්බ කඩේකින් සායකුයි හැට්ටයකුයි අරගෙන අන්දවලා... චූටියි මමයි අක්කගෙ ඉස්කෝලෙට ගියා...<br /><br /><a href="http://www.facebook.com/media/set/fbx/?set=a.2000896627223.2117389.1387780720">තරඟ ගොඩාරියයි</a>... කොලපත් ඇගෙන යාම තමයි මම ආසම කළේ.... ලිස්සන ගහෙත් නැංගා මේ 6 වසරේ ඇබිත්තං කොල්ලෝ... රබන්.... ඔන්චිල්ලා... ඉස්කෝල වත්ත පුරාම... ජන ගී, කඹ ඇදීම්, අවුරුදු කුමාරි, අවුරුදු කුමාරයා... ඔය අස්සෙ කරත්තයක් පිට්ටනිය පුරා ඇවිදිනවා... ළමයි පොරකනවා කරත්තෙට නගින්න... එයාල හරියට විනෝද උනා.... මම යන්න කලින් ලිප ගිනි මොලවලා නැකැත් චාරිත්‍රත් ඉෂ්ඨ කරලා තිබ්බා... ස්ටේජ් කාරිය මොකුත් නැතිව සැබෑ ගම ගෙදරක් මැටියෙන් පොල් අත්තෙන් හදලා අපූරුම අපූරු අත්දැකීමක් කියා නොකියාම බැහැ...<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-Y8Eu42IY8Og/Ta5kfJ3rdZI/AAAAAAAAAkM/5ALUWseD70s/s1600/picture10%2B206.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 150px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-Y8Eu42IY8Og/Ta5kfJ3rdZI/AAAAAAAAAkM/5ALUWseD70s/s200/picture10%2B206.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5597521873256281490" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-_z-L-681TCE/Ta5ke27UFhI/AAAAAAAAAkE/soXyLPTrypo/s1600/picture10%2B188.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 150px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-_z-L-681TCE/Ta5ke27UFhI/AAAAAAAAAkE/soXyLPTrypo/s200/picture10%2B188.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5597521868171253266" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-vGPI8eaDoiw/Ta5kes3TUMI/AAAAAAAAAj8/ukB3bcsbEyI/s1600/picture10%2B192.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 150px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-vGPI8eaDoiw/Ta5kes3TUMI/AAAAAAAAAj8/ukB3bcsbEyI/s200/picture10%2B192.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5597521865470070978" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-_iVNY6H2JRA/Ta5m3qHql6I/AAAAAAAAAkU/GlYnBAjgWHQ/s1600/picture10%2B220.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 150px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-_iVNY6H2JRA/Ta5m3qHql6I/AAAAAAAAAkU/GlYnBAjgWHQ/s200/picture10%2B220.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5597524493253384098" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2138994272020937470-958173450135599553?l=thanojar.blogspot.com' alt='' /></div>තනෝජා රාජපක්‍ෂhttp://www.blogger.com/profile/05751851710714249839noreply@blogger.com32tag:blogger.com,1999:blog-2138994272020937470.post-63158489114051670582011-03-28T16:54:00.004+09:002011-03-28T17:16:23.493+09:00අභීතගෙ හීනෙ කොහොමින් කොහොමින් හරි ටික ටික අලුත් අදහස් වලින් පරිණත වෙලා, යාළුවන්ගෙ උත්සාහයෙන්, කැපවීමෙන් ළඟදීම සැබැ වෙන්නනෙ යන්නේ... <br /><br />අක්කෙ ඹයා එනවද?<br />මේ සැරේවත් උඹ එනවද බන් අක්කෙ?<br />උඹ මේකට ආවෙ නැත්නම් බලාගන්න බැරියැ...<br />අක්කෙ පොඩි දෙන්නත් එක්ක එනව නේද?<br />ඔයාව අපි දැකලම නෑ අක්කෙ...<br /><br />සෑහෙන දෙනෙක්ගෙ ප්‍රශ්න කිරීම් නිසාම නෙමේ... මගේ හිතේ කොනකත් තිබ්බෙ නැතිව නෙමේ.... කවදාවත් දැකල නැති කථා කරල නැති ආශ්‍රය කරල නැති මේ ෙකාල්ලන්ව කෙල්ලන්ව දැකගන්න කථා කරන්න...<br /><br />ඒත් ෆෝම් එක පිරෙව්වෙ නෑ තව ටික දවසක් තියේනෙ කියලා...<br />ඊටත් වඩා අයිතිකාරයාගෙන් අවසර ගන්න ඕනිනෙ... <br /><br />ඊයෙ උදේ පොඩි කථාවක් දැම්මා.... <br />“තාත්තා“<br />“ම්“<br />“අවුරුදු උත්සවයක් තියේ“<br />“කොහේද?“<br />“හෙන්රි පේදිරිස් එකේ“<br />“අහ් අපේ පිටිටනියේ“<br />“හ්ම්“<br />“ඉතිං“<br />“යාළුවෝ අහනවා පොඩි දෙන්නත් එක්ක එනවද කියලා“<br />“මොන යාළුවොද“<br />“අර.. අර.. අපිට ප්ලෑන් එක ඇදල දෙන්නම් කිව්ව නංගි එහෙම“<br />“3 වෙනිද හරි 10 වෙනිද හරි හාමුදුරුවන්ගෙ ආවාසෙ වහළෙ හදල දෙන්න ඕනි... අවුරුද්දට ඉස්සෙල්ලා“ (ඒ කියන්නෙ යතොත් යන්න වෙන්නෙ මටයි කෙල්ලො දෙන්නටයි විතරයි...)<br /><br />ඊයෙට එච්චරයි. ඉතිං තව දවස් දෙක තුනක් එපායැ ඕක ස්ථිර කරගන්න... <br /><br />මොන...<br /><br />ඊයෙ හස්බන්ඩ් නයිට් ඩියුටි.. උදේම ඇහැරිලා පන්සලේ හාමුදුරුවන් වෙනුවෙන් දානය හැදුවා... (බත්) ලොකු දූ 6.00 ට වෑන් එකට දැම්මා... චූටි දූ 6.30ට පහළ ගෙදර අක්කත් එක්ක යැව්වා වෑන් එකට... මමත් ඇදගෙන දානය පන්සලට ගිහින් බාරදීලා... මම වැඩට ආවා... අතර මඟදි අම්මා කෝල් කළා...<br /><br />“ලොකු පුතේ“<br />“කියන්න අම්මේ“<br />“ලොකු අම්ම කථා කළා (අම්මගෙ අක්කා)“<br />“මොනාද කීවේ“<br />“එයාල සෙනසුරාදට නුවර යනවා කිව්වා... පහුවෙනිදට දානයක් දෙන්නද කොහෙද..“<br />“ඉතින්“<br />“ඔයාලටත් ලෑස්ති වෙන්න කිව්වා.. අර වැඩෙත් කර ගත්තැකි නෙ එතකොට“<br />“ඒකනම් ඇත්ත අම්මේ.. මම ලෙස්ලි අයියගෙන් අහල කියන්නම්“<br /><br />ලොකු දූ ටිෂානි පොඩි කාලෙ හරිම මුරණ්ඩුයි... කියන දෙයක් අහන්නෙම නෑ.. ඉතින් එයාව දළදා මාළිගාවට භාර කරන්න කිව්වා... වැඩිවිය පත්වෙන්න කලින් භාරෙ නිදහස් කරන්න කිව්වා... <br /><br />ඉතින් අපි එහෙම භාර කළා... ඒත් නොසිතූ වෙලාවක, නොසිතූ විදියට <blockquote><a href="http://thanojar.blogspot.com/2010/12/blog-post.html">ඈගේ බාල විය හමාර වුනා</a></blockquote> කාටත් හිතාගන්න බැරි විදියටම... ඒත් ඉතින් භාරෙ නිදහස් කරන්න එපෑ... දළදා හාමුදුරුවන්ට පූජාවල් පවත්වද්දි කිරිපිඬු පූජා කරන්න තමා තියෙන්නෙ.. ඒකට ඉතිං රැයක් ඉන්න යන්න ඕනිනෙ.. මේ හම්බවෙච්ච අවස්ථාව මඟ හරින්නෙ කොහොමද?<br /><br />ලෙස්ලි අයියත් කැමති වුනා.. ඉතිං මොනවා කරන්නද? සෙනසුරාදා මෙහෙන් ගිහිල්ලා.. ඉරිදා උදේ දානය පූජා කරන්න තමා හිතාන ඉන්නේ...<br /><br />ඉතිං අභීතගේ හීනේ ඔයාල හැමෝම ආසාවෙන් භුක්ති විදින්න කියලා ආදරෙන් ඉල්ලනවා... මටනම් ඉතිං ඒක හීනයක්ම විතරයි....<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2138994272020937470-6315848911405167058?l=thanojar.blogspot.com' alt='' /></div>තනෝජා රාජපක්‍ෂhttp://www.blogger.com/profile/05751851710714249839noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-2138994272020937470.post-6099694093468387622011-03-22T13:57:00.002+09:002011-03-22T14:09:04.760+09:00මම - මොනාද චූටි පුතේ අද උදේට කෑවේ....<br /><br />චූටි - තාත්ත බනිස් ගෙඩියක් අරන් දුන්නා.... ඉතිං අම්මෙ අහන්නකො... (කට උල් කර කර ඇස් කරකව කරකව ඔයාලට කොහොම පෙන්නන්නද :) ) ඔන්න මම කෑම පෙට්ටිය ඇරියා... පසිඳු බක් ටිකක් දැම්මා... ඊළඟට මාළු කෑල්ලකුත් දැම්මා... ප්‍රවීන් බිත්තර කෑල්ලක් දැම්මා... මෙන්න බොලේ පුබුදු කියල ළමේක් කහ බත් දැම්මා....<br /><br />ලොකූ - මෙයාට අම්මෙ කොල්ලොමද යාළුවො ඉන්නෙ?<br /><br />චූටි - හිරැනි කියල ගෑණු ළමේකුත් නූඩ්ල්ස් දීල තියේ එක දවසක්...<br /><br />මම - හරි ඉතින් කියන්නකො මොකද වුනේ...<br /><br />චූටි - ඉතින් අම්මෙ කෙළ එනව කටට බනිස් ගෙඩිය කන්නෙ කොහොමද?<br /><br />මම - ඉතින් බනිස් ගෙඩිය කෑවෙ නැද්ද?<br /><br />චූටි - කෑවා.. ඔක්කොම කන්න බෑ...<br /><br />තාත්තා - කෑම පෙට්ටිය පෙන්වමින් මේ බනිස් කෑල්ලක් ඉතිරිත් කරලා අම්මෙ .... <br /><br />ලොකූ - ඉතින් පෙරේති යාළුවන්ට දුන්නෙ නැද්ද බනිස් ගෙඩියෙන්?<br /><br />චුටි - දුන්නා... අම්මෙ බලන්නකෝ අක්කා....<br /><br />මම - හරි හරි<br /><br /><br /><br />ප.ලි. ලොකු දූ අළුත් ඉස්කෝලෙට යන්න වුනාට පස්සේ ඊයෙ තමා උදේට උයන්න බැරි වුනේ... අවදිවෙනකොට පාන්දර 5.00යි.. පන්සලේ පිරිත් දැම්මම ඇහැරුනේ..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2138994272020937470-609969409346838762?l=thanojar.blogspot.com' alt='' /></div>තනෝජා රාජපක්‍ෂhttp://www.blogger.com/profile/05751851710714249839noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-2138994272020937470.post-81420714703163521552011-03-21T17:10:00.008+09:002011-03-21T18:06:41.870+09:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-JBKV18PHXi0/TYcS7ko7GAI/AAAAAAAAAiM/GeA7etW4W2Q/s1600/picture10%2B042.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 150px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-JBKV18PHXi0/TYcS7ko7GAI/AAAAAAAAAiM/GeA7etW4W2Q/s200/picture10%2B042.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5586454677433292802" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-7Hf1jSQoCTY/TYcS7cepEYI/AAAAAAAAAiE/NwcCIa1l6ns/s1600/100_1169.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 150px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-7Hf1jSQoCTY/TYcS7cepEYI/AAAAAAAAAiE/NwcCIa1l6ns/s200/100_1169.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5586454675242684802" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-RU1nAbLL6kM/TYcS7LLahCI/AAAAAAAAAh8/V9eDpjkPr1o/s1600/picture10%2B034.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 150px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-RU1nAbLL6kM/TYcS7LLahCI/AAAAAAAAAh8/V9eDpjkPr1o/s200/picture10%2B034.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5586454670598636578" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-JTfic2rQ_G8/TYcS64yC3PI/AAAAAAAAAh0/ludvBNooTj4/s1600/100_1164.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 150px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-JTfic2rQ_G8/TYcS64yC3PI/AAAAAAAAAh0/ludvBNooTj4/s200/100_1164.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5586454665660390642" /></a><br />“අනේ ලොකු පුතේ මට හරි ආස තිබ්බා ඔයාලගෙ ඉස්කෝලෙ ගොවිපල බලන්න.. “<br />සෙනසුරාදා උදේම ඉස්කෝලෙට යන්න වුනා ලොකු දූත් එක්ක.. එයාල සිල් ගත්තා... ගිය මාසෙත් පෝය දවසෙ පූජ්‍ය. උඩුවේ ධම්මාලෝක ස්වාමීන් වහන්සේ වඩම්මලා බණ පින්කමක් තිබ්බා... මේ මාසෙ ඉඳලා හැම පෝයකටම දරුවො සිල් සමාදන් වෙන්න ඕනි... ඉතින් මමත් එයාව එක්කගෙන ගියා.. උදේ 7.30 වෙද්දි ස්වාමීන් වහන්සේ නමක් සිල් දුන්නා... ලොක්කිගෙ පන්තියේ ටීචත් සිල් සමාදන් වුනා.... ඉන් පස්සෙ හීල් දානෙ හැමෝම ගෙදරින් ගෙනාවෙ ඉදි ආප්පයි, පොල් සම්බෝලයි, පරිප්පුයි... ඒත් ඉතින් පුංචි උපාසක උපාසිකාවොනෙ.. දඟලන්න දෙන්න බෑනෙ... අත හෝදවන්න, කෑමට කලින් කටක් අයින් කරන්න... ඕවගෙ දේවලට අපිට ඉන්න වුනා... ඉන් පස්සෙ බණ කියන්න ස්වාමීන් වහන්සේ නමක් වැඩියා... ඒකෙන් පස්සෙ භාවනාවක් වඩලා... විශේෂ භාවනාවක් තිබ්බා... බලන්න ලස්සනේ බෑ.. සක්මන් ශාවනාව.... කර්ම ශක්තියේ මහත... අහෝ කැමරාවේ බැටරි බස්නා ලදී... ඉතිරි බැටරි හෑන්ඩ් බෑගයේ.. ඒත් හෑන්ඩ් බෑගය පන්ති කාමරයක... වැඩසටහන අස්සේ කෙසේවත් යන්නට බැරිය... අවස්ථාව මඟ අරින්න හිත් දෙන්නේ නෑ.... අනේ මගේ අහිංසක ෆෝනයට පින් සිදුවන්නට එම අවස්ථාව මා සටහන් කර ගතිමි... <iframe title="YouTube video player" width="480" height="390" src="http://www.youtube.com/embed/JPbFWrUusy4" frameborder="0" allowfullscreen></iframe><br />දහවල් බුද්ධ පූජාවත් දහවල් දානයත් පවත්වා වැඩසටහන නිමවී නිවස බලා පැමිණියෙමු... <br /><br />උදෙම සාරිය අදිද්දී අම්ම කොහේද යන්නේ... යන්න එපා මාව දාලා... කදුළු පුරෝගෙන ඇස් දෙකේම... <br /><br />අම්ම වැඩට යනව චූටි පුතේ... <br /><br />එතකොට අක්කා...<br /><br />අම්ම වැඩ ඇරිල එද්දි පුළුවන් උනොත් අක්කව එක්කන් එනවා.... <br /><br />ලොකු දූත් මාත් එකවිට නිවසට පැමිණියත් නඟාට උදේ සිද්ධිය අමතකව ඇති සෙයකි.. ගෙනා යෝගට් එක අතට ගත්තිය...<br /><br />ඔය අතරේ ඉරිදා දින දහම් පාසල් නිමවී ගෙදර පැමිණ් වේලේ මා වෙතින් පිටවූ වදන්....<br /><br />මම - “අනේ ලොකු පුතේ මට හරි ආස තිබ්බා ඔයාලගෙ ඉස්කෝලෙ ගොවිපල බලන්න.. “<br /><br />ලොකු දූ - “අම්මට යන්න බැරි වුනාද?“<br /><br />අසා සිටි අවුරුදු පහක... හෙට අනින්දා (අප්‍රේල් 21) සය අවුරුද්ද සපිරෙන මා සුරතල් දියණිය “ඒක ඉතින් ඊයෙ කල්පනා කරන්න ඕනි දෙයක්නෙ“ පැවසුවාය...<br /><br />ඉදින් මා කුමක් කියන්නද? ඇයි මට බැරිවුනේ ඇයට ඇත්තම පවසා නිවසින් පිටවන්නට... එයත් දැන් කල්පනා කර වැඩක් නැති සෙයකි... <br /><br />ප.ලි. වැල් වටාරම් ලියූවත් කියන්න ඕන කළේ පුංචි කථාවක්.. තේරුම් ගන්න ඇතියි සිතමි.. පහුගිය දවසක දිල්සරාවන්ගේ බ්ලොගයේ මා දැමූ කොමෙන්ටුවකට ප්‍රථිචාර ලෙස ඈ මගෙන් ඉල්ලා සිටි අත්දැකීම් සමහරක් සටහන් කරන්න කුඩා උත්සහයක යෙදුනෙමි...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2138994272020937470-8142071470316352155?l=thanojar.blogspot.com' alt='' /></div>තනෝජා රාජපක්‍ෂhttp://www.blogger.com/profile/05751851710714249839noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-2138994272020937470.post-38107404182886254712011-03-14T17:30:00.014+09:002011-03-14T19:18:28.378+09:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-wjkYfIwrKXw/TX3b8DcnZPI/AAAAAAAAAgU/vo0bAmBHRmQ/s1600/picture10%2B008.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 150px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-wjkYfIwrKXw/TX3b8DcnZPI/AAAAAAAAAgU/vo0bAmBHRmQ/s200/picture10%2B008.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5583860937773245682" /></a><br />ඊයෙ 2011 මාර්තු මස 14 වැනිදා සීමාරහිත එළමලවල - පැල්පොල ස.ණ.ස. සමිතියේ 24 වන සංවත්සර මහා සභාව පවත්වන්නට යෙදුනා. පිරිස පංචසීලයෙහි පිහිටවනු ලැබූයේ අප ගම විනයවර්ධනාරාමාධිපති පූජ්‍ය පණ්ඩිත පරණගම රතනානන්ද ස්වාමීන් වහන්සේ විසිනි. සමිතිය කැදවීමේ ලිපි, පසුගිය සමිති වාර්තා කියවීමෙන් පසු පැරණි නිළධාරී මණ්ඩලය ඉල්ලා අස්වීම සිදුවුණි. කලාප අධ්‍යක්‍ෂතුමා මූලාසනය භාරගත් අතර හිටපු සභාපති, හිටපු භාණ්ඩාගාරික ආදීන්ම නැවතත් තේරී පත් වූ අතර අසරණ ලියන්නිය උප සභාපති ධූරය සඳහා යෝජනා විය. කලින් උප සභාපති ධූරය සඳහා නම් දෙකක්ම යෝජනා වූ අතර දෙදෙනාම ධූරය භාරගැනීමට අකමැති වූ නිසා ගමත් සමිතියත් ලජ්ජාවට පත් කිරීම නොහොඹිනා බව ඒත්තු යාමෙන් උප සභාපති ධූරය භාර ගැනීමට සිදුවිණි. ඊට අමතරව කාන්තා කමිටුවටද පත් වූ ගැත්තිය හට ළමා සමාජ දරුවන්ගෙ වගකීමද පැවරුණි. මහ සමිතියේ උප සභාපති නිරායාසයෙන් ණය කමිටුවේ සභාපති වීම නිසා එම ධූරයටද යටත් විණි. (අනේ දෙවියනේ මාගේ ධූර කාලය තුළ ණය ගන්නා සියල්ලෝ එම ණය නියමිත කාල සීමාවේ ගෙවත්වා!)<br />ළමා සමාජයේ දරු දැරියන් කිහිප දෙනෙක් ජෙසිකා ගයානි දැරිය ගීතයක්, බිමංසි ඩේසිකා දැරිය කවියක් හා අෂානි නයනදී දැරිය ගීතයකට නර්තනයකින් සමිති වාරය පිනවන ලදී.<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-eTyPK0Fb63o/TX3c4f_qjkI/AAAAAAAAAgc/joJ9EH_8Y4E/s1600/picture10%2B018.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 150px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-eTyPK0Fb63o/TX3c4f_qjkI/AAAAAAAAAgc/joJ9EH_8Y4E/s200/picture10%2B018.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5583861976228597314" /></a><br />ඉන්පසු ත්‍යාග හා සහතික පත් ලබාදීමේ වාරය එළඹියේය. 2010 වසරේ පටන් ගත් දිලෙන තරු ළමා සමාජය මාස තුනක කාලයකදී කලාප මට්ටමින් ළමුන් 10ක් තරඟ කරවා ස්ථාන 7ක් ලබා ගැනීම ප්‍රබල දිනීමක් බවත් අද තමා පැමිණෙන විට රැගෙන ආ සහතික 7 වෙනුවට ලබන වසරේදී සහතික 10කට වැඩි ගණනක් රැගෙන ඒමට ලැබේවායි කලාප අධ්‍යක්‍ෂතුමා පැතුවේය.<br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-0sgrcaT4EiQ/TX3i3oEf-lI/AAAAAAAAAgs/cqhHRHJy_UE/s1600/picture10%2B021.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 150px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-0sgrcaT4EiQ/TX3i3oEf-lI/AAAAAAAAAgs/cqhHRHJy_UE/s200/picture10%2B021.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5583868558286256722" /></a><br /><br />අවු. 4-6 ළමා ගී 2වන ස්ථානය - අෂානි නයනදී ගමලත් මා චූටි දියණිය ලබා ගත්තාය.<br /><br /><br />අවු. 4-6 ළමා ගී 3වන ස්ථානය - බිමංසි ඩේසිකා දියණිය<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-noNNkBlN_NA/TX3i30yjjHI/AAAAAAAAAg0/GUYkAyQrSFY/s1600/picture10%2B022.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 150px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-noNNkBlN_NA/TX3i30yjjHI/AAAAAAAAAg0/GUYkAyQrSFY/s200/picture10%2B022.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5583868561700654194" /></a><br />අවු. 10-11 ජන ගී 2වන ස්ථානය- මල්තිකා සඳරුවනි දියණිය<br /><br /><br />අවු. 10-11 චිත්‍ර 3වන ස්ථානය - මල්තිකා සඳරුවනි දියණිය<br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-KOmqpUuEvz0/TX3mAnJOoII/AAAAAAAAAhE/-GXVVA_xb-M/s1600/picture10%2B023.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 150px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-KOmqpUuEvz0/TX3mAnJOoII/AAAAAAAAAhE/-GXVVA_xb-M/s200/picture10%2B023.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5583872011191361666" /></a><br /><br /><br /><br />අවු. 13-14 ගද්‍ය රචනා 1වන ස්ථානය - හංසනී හිරුනිකා දියණිය<br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-JFz3rKwvP5M/TX3mA_LAPhI/AAAAAAAAAhM/f2U63fGH5X8/s1600/picture10%2B024.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 150px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-JFz3rKwvP5M/TX3mA_LAPhI/AAAAAAAAAhM/f2U63fGH5X8/s200/picture10%2B024.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5583872017641258514" /></a><br /><br /><br /><br />අවු. 15-16 ගද්‍ය රචනා 3වන ස්ථානය - එරන්දි දියණිය <a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-yBCTt_058fE/TX3mBFIIbOI/AAAAAAAAAhU/9uXTjIJjt8s/s1600/picture10%2B025.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 150px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-yBCTt_058fE/TX3mBFIIbOI/AAAAAAAAAhU/9uXTjIJjt8s/s200/picture10%2B025.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5583872019239824610" /></a><br /><br /><br />අවු. 15-16 ජන ගී 2වන ස්ථානය - ධනුෂිකා දියණිය ද (පැමිණ සිටියේ නැත) ත්‍යාග හා සහතික පත් ලබා ගත්හ.<br /><br /><span style="font-weight: bold;">විශේෂ ත්‍යාග </span><br />* පැමිණීම<br />* අප සමිති සාමාජික යන් හා ළමා සමාජ දරු දැරියන් හට කැටයක් ලබා දෙන අතර ඊළඟ වසරේ සංවත්සර රැස්වීමට පෙර රැස්වීමේදී කැට වල මුදල් ගනන් කර ඔවුනගේ ගිණුමට බැර කරන අතර වැඩිම මුදල් රැස්කල මහ සමිති සාමාජික හා ළමා සමිති සාමාජික<br />* වැඩිම තැන්පත්<br />* නොකඩවා සෑම මසකම තැන්පත්<br />* සාමාජිකයින්ගේ දරුවන්ගේ ශිෂ්‍යත්ව ජයග්‍රහණ<br /><br />වැඩිම ළමා කැට මුදල් - ඉධුවර ගයෝධ්‍ය පුතණුවන්<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-I4KKYOcw6_s/TX3ooaiTpCI/AAAAAAAAAhc/iiTFj31LHhg/s1600/picture10%2B026.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 150px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-I4KKYOcw6_s/TX3ooaiTpCI/AAAAAAAAAhc/iiTFj31LHhg/s200/picture10%2B026.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5583874894024909858" /></a><br /><br /><br /><br /><br />වැඩිම ළමා ඉතිරිකිරීම් - හසිනි දියණිය<br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-zeb-QESVuSA/TX3ookHrzsI/AAAAAAAAAhk/XhFhtbAaLo8/s1600/picture10%2B027.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 150px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-zeb-QESVuSA/TX3ookHrzsI/AAAAAAAAAhk/XhFhtbAaLo8/s200/picture10%2B027.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5583874896597601986" /></a><br /><br /><br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-yJUlQwu6IZs/TX3oow7644I/AAAAAAAAAhs/oOC1quyQVoc/s1600/picture10%2B028.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 150px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-yJUlQwu6IZs/TX3oow7644I/AAAAAAAAAhs/oOC1quyQVoc/s200/picture10%2B028.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5583874900037919618" /></a> <br /><br />2010 වසරේ ශිෂ්‍යත්ව ජයග්‍රහණය වෙනුවෙන් - ටිෂානි සචින්තා ගමලත් මා ලොකු දියණිය ද ත්‍යාග ලබා ගත්තෝය.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2138994272020937470-3810740418288625471?l=thanojar.blogspot.com' alt='' /></div>තනෝජා රාජපක්‍ෂhttp://www.blogger.com/profile/05751851710714249839noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-2138994272020937470.post-7373313280065503592011-03-08T17:50:00.011+09:002011-03-08T19:30:01.411+09:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-tM81IizVuSQ/TXYDKiZKztI/AAAAAAAAAfM/VbZbczwxG24/s1600/pic3.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 148px; height: 200px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-tM81IizVuSQ/TXYDKiZKztI/AAAAAAAAAfM/VbZbczwxG24/s200/pic3.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5581652267738255058" /></a><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-0nhhlB6YI4Q/TXYDKiZqCFI/AAAAAAAAAfE/dUaAGBhN4LU/s1600/pic2.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 140px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-0nhhlB6YI4Q/TXYDKiZqCFI/AAAAAAAAAfE/dUaAGBhN4LU/s200/pic2.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5581652267740301394" /></a><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br />1973 අවුරුද්දෙ සෑහෙන ආසාවකින් ආදරයකින් බලන් ඉන්න ඇති ඔය දෙන්නගෙ ආදරණීය කුළුදුල් පොඩි එකා ඉපදෙනකල්... ඔව් කුළුදුලේම දූ සිඟිත්තක් ලබන එක පවුලකට වාසනාවක් කියල තමා සාමාන්‍ය සංකල්පය... අනේ ඔයාල දෙන්නගෙ කුළුදුලේ දරැව වෙන්න මම කොච්චර කාලයක් පින් කරන්න ඇද්ද? හා පුරා කියල මාව මේ ලෝකෙට බිහිවෙච්ච දවසෙ මගෙ තාත්තගෙ මූණෙ ඇදෙන්න ඇති ආදරය, ආසාව උතුරන හිනාව මට දැනුත් මැවෙනව වගේ... මම ඒක දැකල නෑ.. ඒත් මගේ කුළුදුල් දූ සිඟිත්ත මේ ලෝකෙට බිහිවුන වෙලාවෙ ඒ හිනාව මම දැක්කා... ඔයාගෙනුත්... දූ සිඟිත්තගෙ තාත්තගෙනුත්... <br /><br />මාව බලන්න ආපු අය අනේ ලස්සන චූටි කෙලි පැටික්කියක් කියල කියද්දි ඇස්වහ කටවහ වදීද දන් නෑ කියල මයෙ අම්මගෙ හිත දුකින් පිරෙන්න ඇති... ඒ තරමට මං ලස්සනයි කියල ඔයාල මට කියල තියෙනවා...<br /><br />ඒ කෙලි පැටික්කිට ෆිට් එක හැදිලා දොස්තර ගාවදි උණ බහින්න විද්ද බෙහෙත වැරදුනාළු... අනේ ඒ පාර දැම්ම ළප තාමත් මාත් එක්ක අවුරුදු 37ක් පුරාවට ජීවත් වෙනවා... ඔයාල දෙන්න කොච්චර දොස්තරල පස්සෙ යන්න ඇද්ද.. කොච්චර බෙහෙත් කරන්න ඇද්ද? කොච්චර අඬන්න ඇද්ද? කොච්චර හූල්ලන්න ඇද්ද? මට මතකයි තාත්තෙ මඤ්ඤොක්කා කෝටුවක් නැත්නම් පොල් පිත්තක් අරන් මයෙ පස්සෙ පන්නන හැටි ඔයා.... අනේ මට තාමත් මැවෙනවා... කදුලින් පිරෙනවා... මම ගේ වටේ දුවනවා.. බීපන් මේක බීපන් මේක... ඔයාගෙ අතක ගුලියක් හරි බෙහෙත් පෙත්තක් හරි... අනිත් අතේ මඤ්ඤොක්කා කෝටුවක් නැත්නම් පොල් පිත්තක්.... සාමාන්‍ය පෙළ විභාගෙ කරනකම්ම මම අඹ කෑල්ලක්, අන්නාසි කෑල්ලක්, තෙල් දාපු කැමක් කාල නැ... <br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-9SYtKq3tgCE/TXYDCfwq4yI/AAAAAAAAAe8/P1kw_VmOMRQ/s1600/pic1.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 136px; height: 200px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-9SYtKq3tgCE/TXYDCfwq4yI/AAAAAAAAAe8/P1kw_VmOMRQ/s200/pic1.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5581652129592566562" /></a><br />මට පස්සෙ මල්ලිත්, ඊට පස්සෙ නංගිත් අපේ පවුලට එකතු වුනත් ඔයාල වැඩියෙන් මහන්සි වුනේ මං වෙනුවෙන් කියල මම හොදටම දන්නවා... හදහන බලපු වෙලාවක මේ ළමයට අම්මයි, තාත්තයි ගාව අපලයි... මව්පියන්ගෙන් වෙන් කරන්න කිව්වළු.. එහෙමයි මාව ලොකු අම්ම ගාවට ගියේ... ලොකු අක්කයි, සුදු අයියයි, චූටි අක්කයි එක්ක ඉස්කෝලෙ ගියා... රණ්ඩු කළා... මම එයාලගෙන් ගුට් කෑවට ලොකු අම්ම හිටියෙ මගෙ පැත්තෙ.. <br />අවුරුදු දෙකෙන් දෙකට ඉස්කෝල 4කට පස් පාරක් මාරුවෙන්න වුනා... <br /><br />නිවාඩුවට ගෙදර ඇවිත් ආපහු යන්න බස් තිබ්බෙ නෑ.. ජේ.වී.පී කලබල අස්සේ.. අනේ කි.මි. විසි තිස් ගානක් මාව දාගෙන පුෂ් සයිකල් දෙකේ මල්ලියි ඔයයි මාරුවෙන් මාරුවට මාව ලොකු අම්මලැ ගෙදර එක්ක ආවා තාත්තෙ... <br />සාමාන්‍ය පෙළ කරන්න මම ගෙදර ආවා... අනේ විභාගෙ කල් ගියා අප්‍රේල් වලට... ඉස්කෝලෙන්ම හොදම ප්‍රථිඵල ගනිද්දි ඔයාලගෙ මහන්සිය අහක යන එකක් නෑ කියල හිතෙන්න ඇති..........<br /><br />ලියනවනම් පිටු ගානක් පුරවන්න පුළුවන් විදියට අවුරුදු ගානක් ගෙවිල ටික ටික ලොකු වෙද්දි අනේ මේකිට කොහෙන් කොල්ලෙක් හොයන්නද කියල දස අතේ කල්පනා කරන්න ඇති... මේ ලෙඩෙත් එක්ක මේකි දිහා කවුරු බලයිද? මේකිගෙ උසට කේල්ලෙක් හොයාගන්න අපිට පුළුවන් වෙයිද කියල... අනේ වද වෙන්න ඇති... ඉතිං ඔයාලව වෙහෙස කරවන්නෙ නැතිව මමම හොයාගත්ත ඒ මහා කළු සිංහලය නම් හොදයි... ඒත් උඹට නම් පුතේ එහෙ ගිහින් ඉන්න බැහැ.. කියල තාත්ත අඩි පොළොවෙ හැප්පුව.. මට තාම මතකයි.. <br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-4sef3Lr-FhM/TXYDQ2dCS8I/AAAAAAAAAfk/bUHdFu2VGWA/s1600/pic6.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 146px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-4sef3Lr-FhM/TXYDQ2dCS8I/AAAAAAAAAfk/bUHdFu2VGWA/s200/pic6.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5581652376202398658" /></a>තාත්තගෙ අකමැත්තෙන් මම මුකුත් කරන්නෙ නෑ කියල අඩ අඩා වචන ගොත ගගහ කිව්වෙ බොරුවට නෙමේ... තාත්තව පාලනය කරන්න නෙමේ.. ඇත්තටමයි.. මේ ප්‍රශ්නෙ ඔහුට කියද්දි.... ඒව හරියන්නෙ නෑ මාත් එක්ක යන්න ලෑස්ති වෙන්න කියද්දි... මාව අවුරුදු ගානක් අමාරුවෙන් ආදරෙන් හදාගත්ත ඔයාලට දුක්දෙන්න මම කොහොමටවත් කැමති වුනේ නෑ... ඒක කරන්න මට බෑ.. එක්කො තාත්ත කැමති වෙන්න ඕනි.. නැත්නම් ඔයා තාත්තට ඕන දේ කරන්න ඕනි... නැත්නම් දෙන්නටම නැතිවෙන්න යනව යන්න කොහේ හරි... තීරණේ මගෙ... ඔව් අන්තිමට ඔයා ලෝන් එකක් දාලා යන්තමට ලස්සන ගේ පොඩ්ඩක් හදාගත්තා... ඒ වෙද්දි මයෙ ආදරණීය අම්මා තාත්තව තරමකට පාලනය කරල තිබ්බෙ... අන්තිමට දෙපැත්තෙම ආශිර්වාදය මැද්දෙ අපි ඒ පුංචි ගේ පොඩ්ඩට වුනා 1998 අගෝස්තු මාසෙ 26 වැනිදා... <a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-FjX4-7KTb5U/TXYD9XpfLpI/AAAAAAAAAf0/3jFNi0hOB1U/s1600/pic5.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 135px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-FjX4-7KTb5U/TXYD9XpfLpI/AAAAAAAAAf0/3jFNi0hOB1U/s200/pic5.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5581653141027237522" /></a><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br />2000 අවුරුද්දෙ අගෝස්තු මාසෙ 3 වැනිදා හා 2005 අප්‍රේල් මාසෙ 21 වැනිදා ලස්සන දූල දෙන්නෙක්ගෙන් එළිය වුන අපේ පුංචි ලෝකෙ...<br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-ENVbT4_2Fm0/TXYDKxCgS1I/AAAAAAAAAfU/kZl2aWopKTs/s1600/pic4.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 135px; height: 200px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-ENVbT4_2Fm0/TXYDKxCgS1I/AAAAAAAAAfU/kZl2aWopKTs/s200/pic4.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5581652271669726034" /></a><br /><br /><br /> නංගිත් විවාහ වෙලා.... එයාත් දුවෙකුයි, පුතෙකුයි ලබද්දි... <br /><br />ඔයාලගෙ එකම පුත්‍ර රත්නය විවාහ කරල දුන්න බොහෝම බලාපොරොත්තු ඇතිව... අපි හැමෝම කොච්චර අමාරුවෙන්ද ඒ දේවල් කළේ... ඒත් මේ ගැන වැඩිය ලියන්න මගෙ හිත ඉඩදෙන්නෙ නෑ... ඔයාල එක්ක ප්‍රශ්න හදාගෙන ඔයාලව දාල එයාල ගියාට නංගිත් මාත් ඔයාල එක්ක ඉන්නවා... ඒත් හැම තිස්සෙම ඔයාල බලන්න එන්න පුළුවන් කමක් මේ ලොකු දෝණිට නෑ... එයාගෙ රස්සාවයි... දරුවො දෙන්නගෙන් පිරිච්ච පවුලයි එක්ක හිරවෙලා... මට මතකයි නංගිවයි මටයි බිත්තරේ දෙකට කපල දෙද්දි අම්ම මල්ලිට එහෙම පිටින්ම බිත්තරයක් දුන්නා... කමක් නෑ අම්මේ... තමන්ගෙ එකම පුතාට හම්බවෙච්ච මුනුපුරා බලන්න ඔය දෙන්න කෙසේ වෙතත් අම්ම ඉන්න ඇත්තෙ මොන තරම් ආසාවකින්ද? තාත්තත් අපිට පෙන්නුවේ නැතිවට එහෙම වෙන්න ඇති... ඒත් ඒ වාසනාව අපිට නෑ.. <br /><br />මගෙ මහා කළු සිංහලය හදාපු පුංචි පැලේ දැනට ඉඩ මදි වුනාට කොහොම හරි කාමරයක් හදාගෙන මයෙ රත්තරන් අම්මයි, තාත්තයි මයෙ ළඟට ගන්නවා... මේ ඇත්තමයි... අද මේ හොද දවසෙ මම පොරොන්දු වෙන්නෙ ඉෂ්ඨ කරන්න ආසාවෙන්මයි...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2138994272020937470-737331328006550359?l=thanojar.blogspot.com' alt='' /></div>තනෝජා රාජපක්‍ෂhttp://www.blogger.com/profile/05751851710714249839noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-2138994272020937470.post-76431772594975618482011-01-28T16:07:00.000+09:002011-01-28T16:08:12.633+09:00ලොකු දූ: අම්මෙ මාව අද වොලිබොල් වලට තෝරගත්තා<br />මම: ඉතිං හොදයිනෙ පුතේ.. කොහොමද තේරුවේ?<br />ලොකු දූ: අපිට රවුමෙ ඉන්න කියල සර් වොලිබෝලෙ එව්වා එක එක්කෙනාට.... මම ගැහුවම සර්ගෙ අතටම ගියා....<br />මම: ඉතිං ඊට පස්සෙ?<br />ලොකු දූ:සර් මිස්ට කිව්වා මෙයාගෙ නම ලියාගන්න කියලා<br /><br />ප.ලි. මට නැතිවෙච්ච අවස්ථාවන් ගොඩක් ලබන්න තමයි රත්තරන් මේ අම්ම හැමදාම ප්‍රාර්ථනා කළේ... සෑහෙන බලාපොරොත්තු ගොන්නක් එක්ක අලුත්ම අලුත් ඉස්කෝලෙකට දැම්මෙත්… <br /><br />අනේ ඔය අලුත් ඉස්කෝල කොච්චර කල් තියෙයිද?<br />ආණ්ඩුව පෙරලුනොත් ඉස්කෝලෙට මක්වෙයිද?<br />අපේ ළමයින්ට අත්දැකීම් ගන්න බැරිවෙයි.<br /><br />මට ඕව එකක්වත් ඇහුනෙ නෑ... <br />මට ඕන වුනේ සත්තකින්ම<br />අංක 1 මිශ්‍ර පාසලක්..<br />අංක 2 අමතර දේවලට ගොඩක් අවස්ථාව ලැබෙන පාසලක්....<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2138994272020937470-7643177259497561848?l=thanojar.blogspot.com' alt='' /></div>තනෝජා රාජපක්‍ෂhttp://www.blogger.com/profile/05751851710714249839noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-2138994272020937470.post-71619385934758784852011-01-21T19:13:00.008+09:002011-02-18T18:03:02.559+09:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_Vj4Bscon5JE/TTlhR5oq1MI/AAAAAAAAAXM/Kpz28gNTPVc/s1600/100_0729.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 150px; height: 200px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_Vj4Bscon5JE/TTlhR5oq1MI/AAAAAAAAAXM/Kpz28gNTPVc/s200/100_0729.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5564585774750028994" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_Vj4Bscon5JE/TTlf2sG-MzI/AAAAAAAAAXE/G5yKxuWuZ9Y/s1600/100_0717.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 150px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_Vj4Bscon5JE/TTlf2sG-MzI/AAAAAAAAAXE/G5yKxuWuZ9Y/s200/100_0717.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5564584207750935346" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_Vj4Bscon5JE/TTlf2Qr2enI/AAAAAAAAAW8/MlJfxQJtwxc/s1600/100_0697.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 150px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_Vj4Bscon5JE/TTlf2Qr2enI/AAAAAAAAAW8/MlJfxQJtwxc/s200/100_0697.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5564584200389425778" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_Vj4Bscon5JE/TTlf1wGh0oI/AAAAAAAAAW0/Xs11dk2eY04/s1600/100_0711.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 150px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_Vj4Bscon5JE/TTlf1wGh0oI/AAAAAAAAAW0/Xs11dk2eY04/s200/100_0711.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5564584191642948226" /></a><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_Vj4Bscon5JE/TTlf1QT8uOI/AAAAAAAAAWk/sWc8ptjdYU0/s1600/100_0692.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 150px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_Vj4Bscon5JE/TTlf1QT8uOI/AAAAAAAAAWk/sWc8ptjdYU0/s200/100_0692.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5564584183109302498" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_Vj4Bscon5JE/TTldmjKUkwI/AAAAAAAAAWc/rNETOKwiH-Y/s1600/100_0714.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 150px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_Vj4Bscon5JE/TTldmjKUkwI/AAAAAAAAAWc/rNETOKwiH-Y/s200/100_0714.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5564581731447902978" /></a><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br />ජනවාරි 20 වැනිදා<br /><br />හෝමාගම, පිටිපන, මාහේන වත්ත ගමේ අළුතෙන්ම පටන් ගත් අළුත් ඉස්කෝලේ.... මහින්ද රාජපක්‍ෂ විද්‍යාලයය.....<br /><br />2010 5 ශ්‍රේණියේ ශිෂ්‍යත්ව විභාගයෙන් සමත් වූ හා නැටුම්, චිත්‍ර, සංගීත, ක්‍රීඩා දස්කම් දැක්වූ දරු දැරියන් 600 කගෙන් ආරම්භ වූ මෙම නව පාස‍ෙල් 6 ශේණියේ පන්ති 15කි. පාසල විවෘත වූයේ වත්මන් රජයේ අග්‍රාමාත්‍ය දි. මු. ජයරත්න මැතිතුමා සුරතිනි.<br /><br />ජනවාරි 19 දින සර්ව රාත්‍රික පිරිත් දේශනයකින් උත්සවය අරඹන්නට යෙදුනි. ජනවාරි 20 දින ස්වාමීන් වහන්සේලා විශාල පිරිසක්, මැති ඇමතිවරුන්, විදේශීය, දේශීය පුභූ ඇත්තන්, දෙමාපියන් දරු දැරියන්ගේ සහභාගීත්වයෙන් විදුහල නිල වශයෙන් ආරම්භ කිරීම සිදු කෙරිණ. මා දියණිය 6 F පන්තියට තේරී තිබුණි... <br />අවට විද්‍යාල කිහිපයක දූ දරුවන් ඉතා අලංකාර නර්තන කිහිපයකින් උත්සවය අලංකාර කළෝය.....<br /><br />උදේ 7.30 සිය සවස 3.00 දක්වා පාසල පැවැත්වෙන අතර විවේක කාල දෙකක් ලබා දීමට නියමිතය. <br /><br />සදූදා සිට බ්‍රහස්පතින්දා දක්වා පාසල් නිල ඇඳුමත් සෑම සිකුරාදාවකම ජාතික ඇඳුමත් පැළදිය යුතුය.<br /><br />ආදර්ශ පාසලක් ලෙස ආරම්භ වු මෙහි වෙනත් ‍ෙබාහෝ පාසල් වල නොමැති සුවිශේෂී පහසුකම් රැසක් ඉදිරියේදී ආරම්භ කිරීමට නියමිත අතර ඒ සඳහා ඇප කැප වන සැමට අවශ්‍ය ශක්තිය ‍ෛධර්යය නොඅඩුව ලැබේවායි පතමි.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2138994272020937470-7161938593475878485?l=thanojar.blogspot.com' alt='' /></div>තනෝජා රාජපක්‍ෂhttp://www.blogger.com/profile/05751851710714249839noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-2138994272020937470.post-21055002124552497412011-01-21T16:55:00.011+09:002011-01-21T17:23:45.180+09:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_Vj4Bscon5JE/TTk-0eAHDQI/AAAAAAAAAU8/WJDnAwS8nuA/s1600/100_0677.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 150px; height: 200px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_Vj4Bscon5JE/TTk-0eAHDQI/AAAAAAAAAU8/WJDnAwS8nuA/s200/100_0677.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5564547885720603906" /></a><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br />ජනවාරි මාසෙ 18 වැනිදා..... <br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_Vj4Bscon5JE/TTk93YoYMvI/AAAAAAAAAUc/QKRF2tiNolE/s1600/Picture8%2B081.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 150px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_Vj4Bscon5JE/TTk93YoYMvI/AAAAAAAAAUc/QKRF2tiNolE/s200/Picture8%2B081.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5564546836306866930" /></a><br /><br /><br /><br />මුළු රටේම චූට් පැටව් පළවෙනියටම සුදු ඇඳුම් ඇඳලා ඉස්කෝලෙ එන දවස.... අපේ වුටි එකීත් ඔන්න ඉස්සරෝම ලස්සනම ලස්සන දිගම දිග සුදු ගවුමක් ඇන්දා... අප්පේ බලන්න එපෑ උජාරුව... <br /><br />ඉස්කෝලෙදි පන්තියේ ගුරුතුමී පෝළිමට තිබ්බා මේ පැටව් ටික.....<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_Vj4Bscon5JE/TTk93naa0AI/AAAAAAAAAUk/sOCvnpCK7QA/s1600/Picture8%2B083.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 150px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_Vj4Bscon5JE/TTk93naa0AI/AAAAAAAAAUk/sOCvnpCK7QA/s200/Picture8%2B083.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5564546840274849794" /></a><br />මෙන්න බොලේ 2 වසර අයියලා අක්කලා ලස්සනට සැරසිලා මල් පොකුරකුත් අතේ තියාගෙන පෝළිමේ ඉන්නවා ප්‍රධාන ශාලාව ළඟටම..... <br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_Vj4Bscon5JE/TTk94Yu4WSI/AAAAAAAAAU0/h_UiRAYl6Zo/s1600/Picture8%2B085.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 150px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_Vj4Bscon5JE/TTk94Yu4WSI/AAAAAAAAAU0/h_UiRAYl6Zo/s200/Picture8%2B085.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5564546853514008866" /></a><br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_Vj4Bscon5JE/TTk94J3V-VI/AAAAAAAAAUs/MFUzTnd6hr0/s1600/Picture8%2B086.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 150px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_Vj4Bscon5JE/TTk94J3V-VI/AAAAAAAAAUs/MFUzTnd6hr0/s200/Picture8%2B086.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5564546849522973010" /></a><br /><br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_Vj4Bscon5JE/TTlBIx026yI/AAAAAAAAAVE/5NRtqFPDWu8/s1600/Picture8%2B087.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 150px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_Vj4Bscon5JE/TTlBIx026yI/AAAAAAAAAVE/5NRtqFPDWu8/s200/Picture8%2B087.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5564550433662757666" /></a><br /><br /><br />අපේ පැටික්කිට අයියා කෙනෙක් මල් පොකුරක් දීල ඉස්කෝලෙට පිළිගත්තා.... අයියවනම් මෙතන පේන්නෙ නෑ.... <br /><br /><br />2 වසරෙ අයියල අක්කලයි... 6 වසරෙ අක්කල ටික දෙනෙකුයි.... ලස්සන නැටුම් නටලා මෙයාලව පිළිගත්තා.... හාමුදුරුවෝ පන්සිල් දීල පිරිත් ට්කකුත් කීව.... <br /><br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_Vj4Bscon5JE/TTlBJJ9221I/AAAAAAAAAVM/InecsTHj6Ts/s1600/Picture8%2B092.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 150px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_Vj4Bscon5JE/TTlBJJ9221I/AAAAAAAAAVM/InecsTHj6Ts/s200/Picture8%2B092.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5564550440142953298" /></a><br />විදුහල්පතිතුමායි කලාප කාර්යාලයෙන් ආපු මිස් කෙනෙකුයි කථා පවත්වලා ඉස්කෝලෙදි හොඳට අකුරු කරන හැටි දැනුම් දුන්නා.....<br /><br />ප.ලි. පුංච් දෝණිලගෙ ඉස්කෝලෙ (ලොකු දෝණිගෙ පරණ ඉස්කෝලෙ) ප්‍රධාන ශාලාවෙ පන්ති 6ක් විතර තියෙනවා.... උත්සවේ ඉවර වෙනකම් ඒ පන්ති හයේම අයියලා අක්කලාට වැඩ නෑ... ඒත් මේ පුංචි පැටව් ලස්සනට පිළිගත්ත නිසා කවදාවත් ඒ පැය දෙක අපතේ ගියාට ඒ දරුවන්ට පාඩුවක් නොවේවා!!!!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2138994272020937470-2105500212455249741?l=thanojar.blogspot.com' alt='' /></div>තනෝජා රාජපක්‍ෂhttp://www.blogger.com/profile/05751851710714249839noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-2138994272020937470.post-87666208397817839052011-01-17T15:37:00.004+09:002011-01-17T15:41:10.094+09:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_Vj4Bscon5JE/TTPj9mf6gxI/AAAAAAAAAUU/f_TRVeuhAS0/s1600/IMG2078A.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 150px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_Vj4Bscon5JE/TTPj9mf6gxI/AAAAAAAAAUU/f_TRVeuhAS0/s200/IMG2078A.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5563040612178625298" /></a><br /><br /><br />ලොකු දූ ටිෂානිගෙ<br />අළුත් ඉස්කෝලෙ<br />තාමත් හදාගෙන යන<br />මහින්ද රාජපක්‍ෂ ජාතික පාසල<br /><br /><br /><br /><br />පහුගිය සෙනසුරාදාවේ<br />ඉසුරුපායට බත්තරමුල්ලේ<br />එන්නටය කීවේ<br />හයසීයකිය ගන්නේ<br /><br />ඇතුල්වන්නට පාසලට<br />ආවෙ අමාත්‍යාංශෙට<br />වාසනාපිරි ළමුන්<br />ලක් දෙරණෙ මුල් වතාවට<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_Vj4Bscon5JE/TTPj9Qf4akI/AAAAAAAAAUM/e3GaWmzuWws/s1600/IMG2076A.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 150px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_Vj4Bscon5JE/TTPj9Qf4akI/AAAAAAAAAUM/e3GaWmzuWws/s200/IMG2076A.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5563040606272907842" /></a><br /><br />කියවුනේ සතුටින්<br />වන්නට දක්‍ෂයින්<br />ඇමැති බන්දුල නම්<br />නියමුවානන් මුවින්<br /><br /><br /><br /><br />නැවත එන ගමනේ<br />තාමත් නොදුටු හීනේ<br />බලන්නට ඉස්කෝලේ<br />යන්ට ඕනෑ වුනේ<br /><br />සංකල්පෙ ආවෝ<br />අවසර ලබා දුන්නෝ<br />සැම උදව් කෙරුවෝ<br />රැක සියළු දෙවියෝ<br /><br />ඉදිරි කටයුතු සැමත්<br />දරු ණැන පෑදවීමත්<br />සාර්ථක වේවා<br />පතමි ආදරයෙන්<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2138994272020937470-8766620839781783905?l=thanojar.blogspot.com' alt='' /></div>තනෝජා රාජපක්‍ෂhttp://www.blogger.com/profile/05751851710714249839noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-2138994272020937470.post-13901813733355743302011-01-05T12:59:00.004+09:002011-05-16T18:01:20.597+09:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_Vj4Bscon5JE/TSPt6mLrAEI/AAAAAAAAARw/9t1PPW-XYNw/s1600/Picture8%2B073.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 150px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_Vj4Bscon5JE/TSPt6mLrAEI/AAAAAAAAARw/9t1PPW-XYNw/s200/Picture8%2B073.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5558547956043022402" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_Vj4Bscon5JE/TSPt6RX4kfI/AAAAAAAAARo/IrDvphoamJo/s1600/Picture8%2B068.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 150px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_Vj4Bscon5JE/TSPt6RX4kfI/AAAAAAAAARo/IrDvphoamJo/s200/Picture8%2B068.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5558547950457098738" /></a><br /><br /><br />අනේ කැතයිද මන්දා මාතෘකාව.... ඒත් ඒකනෙ වුනේ ඇත්තටම...<br /><br />ඊයෙ ඒ කියන්නෙ 2011 ජනවාරි 4 වැනිදා සිද්ධ වෙච්ච මේ සිද්ධිය අනේ කාට නැතත් මටනම් ඉතිහාස ගත වෙන සිද්ධියක්ම තමා..... <br /><br />ලොකු දුව ශිෂ්‍යත්ව විභාගය සමත් වීම නිසා වෙනත් පාසලකට යන්නට සුදුසුකම් ලැබුවා කියලා ඔයාල දන්නවනෙ.... <br /><br />ඒ වගේම චූටි දුව අවුරුදු 5 සම්පූර්ණ වූ නිසා මේ පාර ඉස්සරෝම ඉස්කෝලෙ යන්න සුදුසුකම් ලැබුවා.... <br /><br />අක්කට හංවැල්ල රාජසිංහ ජාතික පාසල හිමිවුන අතර නංගියට අක්කගෙ පරණ ඉස්කෝලෙ පහත්ගම රෝමානු කතෝලික කණිෂ්ඨ විද්‍යාලය හිමිවුනා.... <br /><br />කැඳවීමක් ලැබුනා අක්ක නැතිව අපිට එන්න කියලා 6 වැනිදාට හැබැයි අස්වීමෙ ලිපියත් ඇතිව.... <br /><br />කැඳවීමක් ලැබුනා නංගිව 4 වැනිදා එක්ක එන්න කියලා..... <br /><br />අක්ක නඟෝ දෙන්නම එක්කගෙන අම්ම තාත්ත දෙන්නම ගියා අක්කගෙ පරණ නංගිගෙ අළුත් ඉස්කෝලෙට... නංගිව භාර දීලා (උදේ 9.00 ගියත් භාරදෙන්න වුනේ හවස 1.00 ට විතර) අක්කගෙ අස්වීම ඉල්ලුවා.....<br /><br />ප්‍රින්සිපල්: වැඩ දෙකක් කළහැකිද බන් එක දවසෙ..... කිව්ව... <br /><br />අනේ ඊට පස්සෙ වැඩේ කරල දීල අපට ඉතිහාස ගත වෙන වැඩකට සහය ලබා දුන්නා.... නැත්නම් අපි දෙන්නම නිවාඩු දාල මේ අළුත් අවුරුද්දෙ අපරාදෙනෙ.... ආයෙ හෙටත් නිවාඩු ගන්න වෙනවනෙ අක්ක වෙනුවෙන්... <br />ඔන්න ඔහොමයි නංගි දීල අක්ක ගන්න වුනේ.....<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2138994272020937470-1390181373335574330?l=thanojar.blogspot.com' alt='' /></div>තනෝජා රාජපක්‍ෂhttp://www.blogger.com/profile/05751851710714249839noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-2138994272020937470.post-82551414536921922652010-12-10T15:22:00.006+09:002010-12-10T15:46:34.118+09:00චූටි දූගෙ පෙර පාසලේ වර්ෂාවසාන උත්සවය තිබ්බෙ සෙනසුරාදා... (4 dec) ඉතින් එයා හිටිය නැටුම් දෙකක වීඩියෝ එක්කම ෆොටොස් ටිකක් තියෙනවා.....<br /><br /><object width="480" height="385"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/6kletLjrEtE?fs=1&amp;hl=en_US"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/6kletLjrEtE?fs=1&amp;hl=en_US" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="480" height="385"></embed></object><br /><br /><object width="480" height="385"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/C39rGjpvgLQ?fs=1&amp;hl=en_US"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/C39rGjpvgLQ?fs=1&amp;hl=en_US" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="480" height="385"></embed></object><br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_Vj4Bscon5JE/TQHJDFShfzI/AAAAAAAAAP0/SoYKYULcdY0/s1600/Srini5.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 136px; height: 200px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_Vj4Bscon5JE/TQHJDFShfzI/AAAAAAAAAP0/SoYKYULcdY0/s200/Srini5.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5548937270693822258" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_Vj4Bscon5JE/TQHJDfW25pI/AAAAAAAAAP8/lyyQoHLqySY/s1600/Srini1.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 140px; height: 200px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_Vj4Bscon5JE/TQHJDfW25pI/AAAAAAAAAP8/lyyQoHLqySY/s200/Srini1.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5548937277691324050" /></a><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_Vj4Bscon5JE/TQHJDp6FriI/AAAAAAAAAQE/aqTgL_fNYZg/s1600/srini6.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 128px; height: 200px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_Vj4Bscon5JE/TQHJDp6FriI/AAAAAAAAAQE/aqTgL_fNYZg/s200/srini6.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5548937280523447842" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_Vj4Bscon5JE/TQHJD5ZztBI/AAAAAAAAAQM/YDJgpYAZK00/s1600/srini3.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 139px; height: 200px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_Vj4Bscon5JE/TQHJD5ZztBI/AAAAAAAAAQM/YDJgpYAZK00/s200/srini3.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5548937284683019282" /></a><br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_Vj4Bscon5JE/TQHKEZJKSyI/AAAAAAAAAQc/a30tyXRbvPQ/s1600/Srini7.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 136px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_Vj4Bscon5JE/TQHKEZJKSyI/AAAAAAAAAQc/a30tyXRbvPQ/s200/Srini7.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5548938392714758946" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_Vj4Bscon5JE/TQHKElQ64pI/AAAAAAAAAQk/--lFV3jSb0s/s1600/Srini4.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 135px; height: 200px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_Vj4Bscon5JE/TQHKElQ64pI/AAAAAAAAAQk/--lFV3jSb0s/s200/Srini4.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5548938395968529042" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_Vj4Bscon5JE/TQHKE7NcmSI/AAAAAAAAAQs/-4o7Q09mQKU/s1600/Srini8.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 136px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_Vj4Bscon5JE/TQHKE7NcmSI/AAAAAAAAAQs/-4o7Q09mQKU/s200/Srini8.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5548938401859541282" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_Vj4Bscon5JE/TQHKFDSBatI/AAAAAAAAAQ0/HaGpgarQYFw/s1600/Srini2.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 126px; height: 200px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_Vj4Bscon5JE/TQHKFDSBatI/AAAAAAAAAQ0/HaGpgarQYFw/s200/Srini2.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5548938404026215122" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2138994272020937470-8255141453692192265?l=thanojar.blogspot.com' alt='' /></div>තනෝජා රාජපක්‍ෂhttp://www.blogger.com/profile/05751851710714249839noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-2138994272020937470.post-40006727251356623552010-12-01T16:20:00.008+09:002012-02-16T15:40:27.796+09:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_Vj4Bscon5JE/TPX54HFuCII/AAAAAAAAAOU/EZ5cAG6Vqrg/s1600/Picture4.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 138px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_Vj4Bscon5JE/TPX54HFuCII/AAAAAAAAAOU/EZ5cAG6Vqrg/s200/Picture4.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5545613258547660930" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_Vj4Bscon5JE/TPX4DyahfQI/AAAAAAAAAN0/5S384C15yEg/s1600/Picture.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 138px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_Vj4Bscon5JE/TPX4DyahfQI/AAAAAAAAAN0/5S384C15yEg/s200/Picture.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5545611260132949250" /></a><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br />කෙළිලොල් ළමා විය නුඹෙ ඉක්මව විගසින්<br />මෙලෙසින් යොවුන් වූයේ කෙළෙසද නොම දන්<br />එනමුත් නුඔට රැකවරණය නිති සලසන්<br />ඉන්නෙමු අපි දුවේ ළඟ නුඹෙ හැමදාමත්<br /><br />අම්මයි තාත්තයි නුඹගේ අපියි දුවේ<br />පිය කර හිස් වෙලයි නුඹෙ කර සැරසුවේ<br />මව් ඇප කැප වෙලයි මගුලක් ලෙස වූවේ<br />ඒ ණය නුඹෙන් නොම ඉල්ලන්නයි හැදුවේ<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_Vj4Bscon5JE/TPX4EHJK31I/AAAAAAAAAN8/JEzIKCBvzJg/s1600/Picture2.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 135px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_Vj4Bscon5JE/TPX4EHJK31I/AAAAAAAAAN8/JEzIKCBvzJg/s200/Picture2.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5545611265697308498" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_Vj4Bscon5JE/TPX4EY-B1iI/AAAAAAAAAOE/WJ7vb3ClRlA/s1600/Picture3.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 138px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_Vj4Bscon5JE/TPX4EY-B1iI/AAAAAAAAAOE/WJ7vb3ClRlA/s200/Picture3.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5545611270482417186" /></a><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br />වැදු හැදු මව් පියන්ගේ දුක් නැති කරපන්<br />රටට දැයට හිත ඇති දැරියක් වීයන්<br />රටේ ගමේ කාගෙත් හොඳ හිත දිනපන්<br />කිසිදා කතන්දරයක් නම් නොම හදපන්<br /><br />පාසලෙ ගමේ සැම තැනකදි බැබලෙන්නයි<br />අම්මට තාත්තට වන් පිරිවර වෙන්නයි<br />බුදු දම් සඝයි යන තුණුරුවනයෙ සරණයි<br />තිස්තුන් කෝටියක් දෙවි නුඹ රැකවරණයි<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2138994272020937470-4000672725135662355?l=thanojar.blogspot.com' alt='' /></div>තනෝජා රාජපක්‍ෂhttp://www.blogger.com/profile/05751851710714249839noreply@blogger.com15tag:blogger.com,1999:blog-2138994272020937470.post-80690790937496808192010-11-26T17:16:00.003+09:002010-11-26T17:43:31.743+09:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_Vj4Bscon5JE/TO9tVQx7gRI/AAAAAAAAANs/9Rkm3igcp2s/s1600/Picture%2B480.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 150px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_Vj4Bscon5JE/TO9tVQx7gRI/AAAAAAAAANs/9Rkm3igcp2s/s200/Picture%2B480.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5543769878365438226" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_Vj4Bscon5JE/TO9tSWco5BI/AAAAAAAAANk/jND1NwWKhSY/s1600/Picture%2B479.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 150px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_Vj4Bscon5JE/TO9tSWco5BI/AAAAAAAAANk/jND1NwWKhSY/s200/Picture%2B479.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5543769828347143186" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_Vj4Bscon5JE/TO9tR1eSDEI/AAAAAAAAANc/4Md2B1bZH0k/s1600/Picture%2B478.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 150px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_Vj4Bscon5JE/TO9tR1eSDEI/AAAAAAAAANc/4Md2B1bZH0k/s200/Picture%2B478.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5543769819495664706" /></a><br />අද උදේම දැක්ක මලක් පිපිලා... ලස්සනේ බෑ.... සුදුම සුදුයි.... කවුද දන්නෙ මේ මල ාමිකක්ද කියලා?<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2138994272020937470-8069079093749680819?l=thanojar.blogspot.com' alt='' /></div>තනෝජා රාජපක්‍ෂhttp://www.blogger.com/profile/05751851710714249839noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-2138994272020937470.post-64155335741760954572010-11-24T18:49:00.006+09:002010-11-24T19:04:55.169+09:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_Vj4Bscon5JE/TOzhiDqWAkI/AAAAAAAAANE/kQB1EuDWdJI/s1600/Picture%2B414.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 150px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_Vj4Bscon5JE/TOzhiDqWAkI/AAAAAAAAANE/kQB1EuDWdJI/s200/Picture%2B414.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5543053216600949314" /></a><br /><br /><br />ඉතින් යාළුවනේ මතකද මම දවසක් ලිව්වා “ශිෂ්‍යත්වය හරි ලේසිළු“ නියලා ලිපියක්.... දැක්කෙ නැති අය බලන්න මෙතනින්.....<blockquote><a href="http://thanojar.blogspot.com/2010/07/blog-post_19.html">ශිෂ්‍යත්වය හරි ලේසිළු</a></blockquote><br /><br />ඉතිං ඔය ලිපියෙන් කියවුන සම්මන්ත්‍රණයට පස්සෙ ගිය සතියෙ සෙනසුරාදා (20) උදේ තවත් සම්මන්ත්‍රණයක් තිබ්බා දූලගෙ ඉස්කෝලෙ... 4 වසරෙ දරුවන්ට... ආදි ශිෂ්‍ය සංගමයේ මාමල නැන්දල තමයි මේ පාරත් ඒක කළේ... ඒ වගේම එදා ආව ආචාර්යතුමා ප්‍රීති කුලතුංගම මහත්මයාම තමා ආවෙ...එයාල සම්මන්ත්‍රණය පටන් ගන්න කලින් මේ අවුරුද්දෙ විභාගෙන් සමත් වුන 5 වසරෙ අයියලා අක්කලාට ත්‍යාග හා සහතිකපත් දෙන්න අමතක කළේ නෑ.... ඉස්කෝලෙන් සමත් වුන 25 දෙනාම ඇවිත් හිටියා... මයෙ දූවත් මම එක්කගෙන ගියා... එයාගෙ උත්සවය තිබ්බ දවසට දවස් දෙකකට පස්සෙ  <br /><br />එදා වගේම කියාපු වෙලාවට පටන් ගන්න හැදුවත් පුංචි නොහිතපු බාධාවක් වුනේ විදුහල්පතිතුමාට අසනීප වීමයි... ඉතිං කලින් නියම කරගත් වැඩක යෙදී සිටියදී වුවත් ආරංචිය ලද සැනින් උත්සවය හමාර වීමට ප්‍රථම සහභාගී වූ නියෝජ්‍ය විදුහල්පතිතුමාට ස්තූතිය පුද කළ යුතුයි....<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_Vj4Bscon5JE/TOzhg3w0dpI/AAAAAAAAAM0/kgLOf2cXu8g/s1600/Picture%2B421.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 150px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_Vj4Bscon5JE/TOzhg3w0dpI/AAAAAAAAAM0/kgLOf2cXu8g/s200/Picture%2B421.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5543053196227016338" /></a>පොල්තෙල් පහන දල්වන්නත් ආරාධනා ලැබුවා<br /><br /><br /><br />තෑගි හා සහතික ගත්තායින් පසු 1, 2, 3 ස්ථාන ගත් අක්කලා තුන් දෙනාගෙ කථා අහන් ඉන්න ආසයි.... <br /><br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_Vj4Bscon5JE/TOzhifDYwwI/AAAAAAAAANM/j5D3kemHxsA/s1600/Picture%2B444.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 150px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_Vj4Bscon5JE/TOzhifDYwwI/AAAAAAAAANM/j5D3kemHxsA/s200/Picture%2B444.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5543053223953744642" /></a>මයෙ ලොකු දූ<br /><br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_Vj4Bscon5JE/TOzhhRcixII/AAAAAAAAAM8/m6X91aQySrY/s1600/Picture%2B428.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 150px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_Vj4Bscon5JE/TOzhhRcixII/AAAAAAAAAM8/m6X91aQySrY/s200/Picture%2B428.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5543053203121292418" /></a> 4 වසරෙ නංගිලා මල්ලිලා ව්මසිල්ලෙන්<br /><br /><br />එදා වගේම මේ ආරාධිත පුංචි ජයග්‍රාහී පැංචන්ට සංග්‍රහ කරන්න ඒ මාමලා නැන්දලා අමතක කළේ නෑ.... මේ ආදර්ශමත් උත්සාහයන් අගය කරන්නට අත්‍යවශ්‍ය වූවත් අනේ මොන කරුමයක්ද මන්දා...... දැන් දුක් වෙනවා ඇර වෙන කුමක් නරන්නද..... කළ යුතුදේ කළ යුතු වෙලාවේ ඉටු නොකිරීමේ පාප කර්මයට මම දැන් මුහුණ දී සිටිමි.... වේදිකාවට නැග විනාඩියක් සොරාගෙන අනේ ඒ උත්තමයින්ට ස්තූති නොකිරීම.... අඩු ගනනේ මේ ලියව්ල්ලෙන්වත් ඒ පාපය ගෙවේවායි පතමි.....<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_Vj4Bscon5JE/TOzhi9Aj1cI/AAAAAAAAANU/5gW_y_ZT3Bg/s1600/Picture%2B455.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 150px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_Vj4Bscon5JE/TOzhi9Aj1cI/AAAAAAAAANU/5gW_y_ZT3Bg/s200/Picture%2B455.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5543053231994951106" /></a><br />ලොකූගෙ පන්තියේ 5C සමත් වූ යාළුවෝ.... එයාලගේ ගුරුතුමිය තනුජා (මම නෙමේ :))<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2138994272020937470-6415533574176095457?l=thanojar.blogspot.com' alt='' /></div>තනෝජා රාජපක්‍ෂhttp://www.blogger.com/profile/05751851710714249839noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-2138994272020937470.post-52222910309061728182010-11-12T14:27:00.007+09:002010-11-12T14:56:48.331+09:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_Vj4Bscon5JE/TNzTf1JtvzI/AAAAAAAAAMs/1mu-XnDnO_A/s1600/tishani.JPG"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 119px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_Vj4Bscon5JE/TNzTf1JtvzI/AAAAAAAAAMs/1mu-XnDnO_A/s200/tishani.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5538534185556098866" /></a><br /><br /><br />ආරංචියක් ආවා දූලගෙ ඉස්කෝලෙ ශිෂත්ව හපන්නු ගැන පත්තරේ ලිපියක් ගියා කියල.... ඒත් දිනේ දැනන් හිටියෙ නෑ... හිතා ගත්තා කොහොම හරි ඉන්ටර්නෙට් එකේ හොයා ගන්න ඕනා කියලා... මෙතනට ආවම ඕව ඔක්කොම අමතක වෙනවනෙ... ඒකත් ටික ටික මඟ ඇරුනා....<br /><br />ඒත් අද පළවෙච්ච කුණු කේස් බස් එකක යාළුවෙකුට ඊයෙ ලංකාදීප පත්තරේ ඕන වුනා.... :) <br /><br />ඔන්න මතක් වුනා මට.... මේ මාසෙම පත්තර පෙරලලා පෙරලලා හොයාගත්තෙ නැතෑ පත්තරේ නොවැම්බර් දෙකවෙනිදා.... :) ඉස්සරම පේළියේ වම් පැත්තෙන් දෙවෙනියා බලන්න.... :) ටිෂානි සචින්තා<br /><br />මගෙ රත්තරන්, අම්මටයි තාත්තටයි ඔයාල දෙන්නගෙ හපන්කම් ඇර වෙන සතුටක් කොයින්ද? මේ දවස්වලත් තාත්තගෙ හිතේ තියෙන සතුට සමහර යාළුවෝ දන්නවනෙ :) මම උත්සවයක් ඕන නෑ කියල පෙරේද රෑ කොච්චර නම් කියෙව්වත් තාත්ත මගෙත් එක්ක හොඳටම රණ්ඩු.... :) ඕවගෙ වෙලාවට ඉස්සර වෙන එක දෙයක් ගෙදරට නොගන්න පොරොන්දු කරවගෙන අම්ම තාත්තට අවසර දුන්න ඔයා වෙනුවෙන් අපේ හිතේ සතුට අපේ නෑදෑයින්, යාළු මිත්‍රයින් එක්ක බෙදාගන්න... මේ මාසෙ 18 වෙනිද පාන්දර හීතල වතුර නැවුම් කලයකින් ඔයාව දෝවන්න මේ අම්ම පෙරුම් පුරාන බලා ඉන්නව.... විභාගෙ සමත් වුනාම පාටියක් ගන්නෙ නැද්ද කියල අපේ පන්සලේ හාමුදුරුවො ඇහුව මතකද? ආච්චි නැති වෙලා මාස හයක් වත් වුනේ නෑ කියල අම්ම කොච්චර පස්ස ගැහුවත් ඔයාට ආදරේ හැමෝටම ඔයා වෙනුවෙන් උත්සවයක් ඕන වෙලා රත්තරන්.... <br /><br />ජීවිතේ කියන්නෙ පරිත්‍යාගයක් කියල ඔයාට තව ඉස්සරහට තේරුම් යාවි... අන්න ඒ වගේ අම්මගෙ අදහස් පරාජය වුනා තාත්තගෙ අහිංසක ආසාව ඉදිරියේ.... ඒත් කිසිම ඇස්වහක් කටවහක් ගන්න එපා මගෙ රත්තරන්.... බොහොම පැහැදිලි අනාගතයක් හදනවාමයි ඔයාට.....<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2138994272020937470-5222291030906172818?l=thanojar.blogspot.com' alt='' /></div>තනෝජා රාජපක්‍ෂhttp://www.blogger.com/profile/05751851710714249839noreply@blogger.com23tag:blogger.com,1999:blog-2138994272020937470.post-15764329091300977102010-11-03T15:31:00.003+09:002010-11-03T15:42:45.793+09:00සැහැල්ලුයි! සුන්දරයි!<br /><br />සෑහෙන කලක් සිත්හි ගුලි කරන් උන් සියළු දුක් දෝමනස්සයන් සිඳී පෙරළී පා වෙන්නටම හඬන්නට අවැසි විය කෑ ගසා... <br /><br />එහෙත් ......<br /><br />කොතනකද මා එසේ හඬන්නේ? “මට ඕන වෙලාවට මට ඕන තරමට හඬා වැටෙන්නට වත් නිදහසක් නැති හැටි“<br /><br />උදාවිය මෙහොතක්....<br /><br />හැඬුවෙමි හැකිතරම් ඔහුත් හඬවා... පෙරදින රාත්‍රියේ....<br /><br />ඔව්....<br /><br />හැඬුවෙමු ඉකි ගසා... නොනැවතී.... එකටම.... දෝර යන්නට සියළු දුක් දොම්නස්....<br /><br />අද මා සිත උතුරා පතුරා ඇති සැහැල්ලුව කෙසේ නම් විදින්නද සිත තුළම දරා සිටියානම්....<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2138994272020937470-1576432909130097710?l=thanojar.blogspot.com' alt='' /></div>තනෝජා රාජපක්‍ෂhttp://www.blogger.com/profile/05751851710714249839noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-2138994272020937470.post-41789308422383996992010-10-04T14:51:00.003+09:002010-10-04T15:07:04.966+09:00ඇත්තමයි!!!!!<br /><br />පොරොන්දුවක් වීද යම් ඉෂ්ඨ කළ යුතුමැයි!!! පොරොන්දුවක් වූවා අපි දෙමවිපියන් ලෙස.... ඈ අප <a href="http://thanojar.blogspot.com/2010/09/blog-post_27.html">ප්‍රාර්ථනා ඉෂ්ඨ කළා</a>ය ආදරණීය දුවණියක් ලෙස...... <br /><br />ඉදින්.....<br /><br />පොරොන්දුව ඉෂ්ඨ කරන්නට ඕනෑ විය අපට.... එහෙත් මාසික ලැබීමට තව කීප දිනක් ගතවිය යුතුව ඇත .... අප පෙර කරන්නට යෙදුන යම් පුණ්‍ය කර්මයක් වීද නොහැඟේ උදාවූවා ළඟ ළඟම ලෝක ළමා දිනය.... <br /><br />අප්‍රමාණ සතුටින් යුතුව දිය යුතු දින පසුවී වුවත් වැදගත් දිනක තිළිණ කළෙමු ඇය වෙත ඇය පැතූ, අප පොරොන්දු වූ ඒ බයිසිකලයම.... අක්කණ්ඩියගේ ජයග්‍රහණය හේතුවෙන් ඉබේම ත්‍යාග ලාභිණියක් වූවාය නැඟණියද.... <br /><br />අනෝරා වැස්සේ නිවසට ගොඩ වැදී නිවස ඉදිරිපිට නවතා තිබූ අළුත්ම අළුත් බයිසිකල් ගැන කියන කථා එතරම් පැහැදිලි නොවූවත් අවස්ථාවේ තිබූ සංවේදී කම නැවත දකින්නට නොලැබෙන නිසා මෙසේ සටහන් කර ගතිමි. <br /><object width="320" height="266" class="BLOG_video_class" id="BLOG_video-71fcf5f5f16d890b" classid="clsid:D27CDB6E-AE6D-11cf-96B8-444553540000" codebase="http://download.macromedia.com/pub/shockwave/cabs/flash/swflash.cab#version=6,0,40,0"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/get_player"><param name="bgcolor" value="#FFFFFF"><param name="allowfullscreen" value="true"><param name="flashvars" value="flvurl=http://v7.nonxt4.googlevideo.com/videoplayback?id%3D71fcf5f5f16d890b%26itag%3D5%26app%3Dblogger%26ip%3D0.0.0.0%26ipbits%3D0%26expire%3D1332637465%26sparams%3Did,itag,ip,ipbits,expire%26signature%3D3CF4B6996E411E97E48506F6099AD13B9CAEADB4.3DAF84CB09019DEE8E53159E92A8718A1504F4C0%26key%3Dck1&amp;iurl=http://video.google.com/ThumbnailServer2?app%3Dblogger%26contentid%3D71fcf5f5f16d890b%26offsetms%3D5000%26itag%3Dw160%26sigh%3DiCjt6hVDYqZV5M0vgfd1Ge6stzM&amp;autoplay=0&amp;ps=blogger"><embed src="http://www.youtube.com/get_player" type="application/x-shockwave-flash"width="320" height="266" bgcolor="#FFFFFF"flashvars="flvurl=http://v7.nonxt4.googlevideo.com/videoplayback?id%3D71fcf5f5f16d890b%26itag%3D5%26app%3Dblogger%26ip%3D0.0.0.0%26ipbits%3D0%26expire%3D1332637465%26sparams%3Did,itag,ip,ipbits,expire%26signature%3D3CF4B6996E411E97E48506F6099AD13B9CAEADB4.3DAF84CB09019DEE8E53159E92A8718A1504F4C0%26key%3Dck1&iurl=http://video.google.com/ThumbnailServer2?app%3Dblogger%26contentid%3D71fcf5f5f16d890b%26offsetms%3D5000%26itag%3Dw160%26sigh%3DiCjt6hVDYqZV5M0vgfd1Ge6stzM&autoplay=0&ps=blogger"allowFullScreen="true" /></object><br /><br /><object width="320" height="266" class="BLOG_video_class" id="BLOG_video-cc0c61b79f59db58" classid="clsid:D27CDB6E-AE6D-11cf-96B8-444553540000" codebase="http://download.macromedia.com/pub/shockwave/cabs/flash/swflash.cab#version=6,0,40,0"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/get_player"><param name="bgcolor" value="#FFFFFF"><param name="allowfullscreen" value="true"><param name="flashvars" value="flvurl=http://v20.nonxt2.googlevideo.com/videoplayback?id%3Dcc0c61b79f59db58%26itag%3D5%26app%3Dblogger%26ip%3D0.0.0.0%26ipbits%3D0%26expire%3D1332637465%26sparams%3Did,itag,ip,ipbits,expire%26signature%3D83CBBB0CB975554A3B8883BDE738C4F5C0AC8CC9.646CA2CFFF38DC2447C22B1A5BA88FB56C25ED00%26key%3Dck1&amp;iurl=http://video.google.com/ThumbnailServer2?app%3Dblogger%26contentid%3Dcc0c61b79f59db58%26offsetms%3D5000%26itag%3Dw160%26sigh%3DJMfwNhtGsD-c5PhQSDDI4Wbbvcs&amp;autoplay=0&amp;ps=blogger"><embed src="http://www.youtube.com/get_player" type="application/x-shockwave-flash"width="320" height="266" bgcolor="#FFFFFF"flashvars="flvurl=http://v20.nonxt2.googlevideo.com/videoplayback?id%3Dcc0c61b79f59db58%26itag%3D5%26app%3Dblogger%26ip%3D0.0.0.0%26ipbits%3D0%26expire%3D1332637465%26sparams%3Did,itag,ip,ipbits,expire%26signature%3D83CBBB0CB975554A3B8883BDE738C4F5C0AC8CC9.646CA2CFFF38DC2447C22B1A5BA88FB56C25ED00%26key%3Dck1&iurl=http://video.google.com/ThumbnailServer2?app%3Dblogger%26contentid%3Dcc0c61b79f59db58%26offsetms%3D5000%26itag%3Dw160%26sigh%3DJMfwNhtGsD-c5PhQSDDI4Wbbvcs&autoplay=0&ps=blogger"allowFullScreen="true" /></object><br /><br /><object width="320" height="266" class="BLOG_video_class" id="BLOG_video-8cf1d86ea92b490" classid="clsid:D27CDB6E-AE6D-11cf-96B8-444553540000" codebase="http://download.macromedia.com/pub/shockwave/cabs/flash/swflash.cab#version=6,0,40,0"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/get_player"><param name="bgcolor" value="#FFFFFF"><param name="allowfullscreen" value="true"><param name="flashvars" value="flvurl=http://v17.nonxt8.googlevideo.com/videoplayback?id%3D08cf1d86ea92b490%26itag%3D5%26app%3Dblogger%26ip%3D0.0.0.0%26ipbits%3D0%26expire%3D1332637465%26sparams%3Did,itag,ip,ipbits,expire%26signature%3D30156B34652663756FA6B6DB8F8CFABAB4071EDC.6001F7AD30EF8EB16BCF88EB37A845225B19A4EE%26key%3Dck1&amp;iurl=http://video.google.com/ThumbnailServer2?app%3Dblogger%26contentid%3D8cf1d86ea92b490%26offsetms%3D5000%26itag%3Dw160%26sigh%3DNnG-8RfXygEdUAJhpW7c-7rZYGk&amp;autoplay=0&amp;ps=blogger"><embed src="http://www.youtube.com/get_player" type="application/x-shockwave-flash"width="320" height="266" bgcolor="#FFFFFF"flashvars="flvurl=http://v17.nonxt8.googlevideo.com/videoplayback?id%3D08cf1d86ea92b490%26itag%3D5%26app%3Dblogger%26ip%3D0.0.0.0%26ipbits%3D0%26expire%3D1332637465%26sparams%3Did,itag,ip,ipbits,expire%26signature%3D30156B34652663756FA6B6DB8F8CFABAB4071EDC.6001F7AD30EF8EB16BCF88EB37A845225B19A4EE%26key%3Dck1&iurl=http://video.google.com/ThumbnailServer2?app%3Dblogger%26contentid%3D8cf1d86ea92b490%26offsetms%3D5000%26itag%3Dw160%26sigh%3DNnG-8RfXygEdUAJhpW7c-7rZYGk&autoplay=0&ps=blogger"allowFullScreen="true" /></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2138994272020937470-4178930842238399699?l=thanojar.blogspot.com' alt='' /></div>තනෝජා රාජපක්‍ෂhttp://www.blogger.com/profile/05751851710714249839noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-2138994272020937470.post-9249396835151431572010-09-27T13:36:00.004+09:002010-09-27T14:38:51.142+09:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_Vj4Bscon5JE/TKAteFR-6sI/AAAAAAAAAMg/gmsr1w7N5qg/s1600/IMG0025A.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 150px; height: 200px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_Vj4Bscon5JE/TKAteFR-6sI/AAAAAAAAAMg/gmsr1w7N5qg/s200/IMG0025A.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5521463137993157314" /></a><br />අද උදේම රේඩියෝවෙන් ඇහුන ගීතයක්.......<br /><br />හරියට උදේම කවුරු හරි ඇවිල්ල අපේ ගෙදරට එබිල බලල එවෙලෙම ලියුව ගීතයක් වගේ.... අපි හැමෝටම (පුංචි දරුවෝ ඉන්න) හිතෙන්නෙ එහෙමයි කියලා මම දන්නවා.... <br /><br />“අනේ පුතේ අම්මට කරදර කරන්නෙ නැතිව තනියම ලෑස්ති වෙන්න“ කිව්වම “හා අම්මෙ“ කියන පැටව් දෙන්නා.... විනාඩියෙන් දත් බෙහෙත් වලට රණ්ඩු වෙනවා......<br /><br />ආයෙත් “රණ්ඩු වෙන්නැතිව ඉක්මනට“ කිව්වම.... “හා“ කියන පැටව් දෙන්නා....<br />තව විනාඩියෙන් බුරුසුව කටේ ගහගෙන ඈත කොහේදෝ බලාගෙන...........<br /><br />ඇත්තටම මේ හැම රණ්ඩුවක්ම අස්සෙ කොහොම හරි ලෑස්ති කරලා වෑන් එකට ඇරලුවාම අර ගීතයේ අවසානයේ වගේම පුදුම පාළුවක්.... <br /><br />ඊළඟට අපි දෙන්නා... බස් එකට දුවන යුද්ධෙ .... ( Google Buzz නෙමේ :) )<br />ඒකත් දිනල ඉවරවෙලා ඔෆීසියට ආවම මෙන්න බොලේ ෆේස් බුකියෙත් මාර යුද්ධයක් තිබිලා.....<br /><br />මගේ ආදරණීය අම්මයි, තාත්තයි දෙන්නගේ කුළුදුල් දූ සිඟිත්ත ඉපදිලා තියෙන්නෙ දැනට අවුරුදු 37කට පෙර ඊයෙ වගේ දවසක... ෆේස් බුකියෙන් මේ ආදර දූ සිඟිත්තට සුභ පතන්න හදලා එයාගෙ ඔෆිසියෙ, බස් එකේ, Buzz එකේ යාළුවෝ... ඒකත් මාරම මාර පුංචි යුද්ධයක්... ඒ යුද්ධයේදී ඉස්සර වුනු, පහු වුනු ආදරණිය ඔයාල හැමෝටම මගේ ආදරණිය ස්තූතිය පිරිනමනවා.....<br /><br />උපන් දිනයේදී කිරිබත් හදලා, කේක් කපලා, විනෝද වීම සාමාන්‍ය සිරිත වුවත් මගේ දිවියේ එය සාමාන්‍ය සිරිතක් වි නැති බව මේ වසර 37 දෙස ආපසු හැරී බැලීමේදී සිහියට නැගෙයි.... ඊයේ දිනයත් සාමාන්‍ය පරිදි ගෙවෙද්දී ලොකු දූ ටිෂානිත්, තාත්තත් හවුලේ ගැසූ ප්ලෑනක් වැරදී ගියේ මා පැමිණි නිසාවෙනි.... කෙසේ හෝ ඊයේ දිනයේදීත් මෙතෙක් මා ලද හොඳම උපන්දින ත්‍යාගය වන්නේ මා ලොකු දූ ටිෂානි සචින්තාගේ විභාග ප්‍රතිඵලයම විය. වඩාත් තරඟකාරී විභාගයක් වන මෙම විභාගයේදී ලකුණු 156ක් ලබා ගැනීම සුළුපටු කොට තකන්නට මා කිසිසේත් සූදානම් නැත. ප්‍රශ්න පත්‍ර දෙකක් ලෙස සලකා බැලීමේදි එක් පත්‍රයකට ලකුණු 78ක් යනු කෙසේවත් ලඝු කරන්නට නොකැමැත්තෙමි. මා දෙමව්පියන්ගේ වැඩිමහල් දූ ලෙස මේ දිවියේ මා ලද සියළු සම්පත්, ලෙස්ලි අයියා හා මාගේ වැඩිමහල් දූ ලෙස ඇය ලබන්නීය. ඇඳුමක්ද, බෝනික්කෙක්ද, සෙල්ලම් අශ්වයාද, ට්‍රයිසිකලයද ආදී ඇය ලද තිළිණ ඇගේ පාවිච්චියෙන් පසු අනෙක් සෑම නිවසක මෙන්ම අපගේ චූටි දෝණියට උරුම වන්නේ සාමාන්‍ය ලෝක ස්වභාවයක් සේය. එහෙත්, අක්කාගේ මේ ජ‍යග්‍රහණයෙන් ඉක්බිති පොරොන්දු වූ පරිදි බයිසිකලයක් ලබද්දී ජීවිතයේ ප්‍රථම වතාවට නංගියාටද අළුත්ම අළුත් බයිසිකලයක් ත්‍යාග දෙන්නට අප දෙදෙනා තිරණය කළ බැව් ලියා තබන්නේ ඉදිරියේදී ව්‍යාප්ත වන්නට යන තවත් එක් යුද්ධයක් කලින්ම නවතා දැමීමට බැව් හැඟෙන්නේද?<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2138994272020937470-924939683515143157?l=thanojar.blogspot.com' alt='' /></div>තනෝජා රාජපක්‍ෂhttp://www.blogger.com/profile/05751851710714249839noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-2138994272020937470.post-17615664993915426102010-09-02T15:28:00.005+09:002010-09-02T17:45:29.279+09:00පහුගිය දවසක ප්‍රවාහන ඇමතිතුමා එක්තරා බස් ඩිපෝවකට අවේලාවෙ ගොඩවැදුනා.... රූපවාහිනියෙන් තමා ඉතිං දැක්කේ.... බස් ගොඩාරියක් එවෙලෙ ඩිපෝවෙ නතර වෙලා.... ඔබතුමාට එවෙලෙ ගොඩක් කේන්ති එන්න හේතු ගොඩක් තිබුනා තමයි... එහෙම අවේලාවෙ ගොඩවදින්න ඕනි තමයි... නැත්නම් කවදාවත් මේව ගොඩ ගන්න බෑ.... ඒත් කියාපු සමහර වචන වලට කදුළුත් ආවා.... අර අන්තිමට කිව්වෙ “ගන්න පඩියට හරියන්න වැඩ කරන්න“ අදහස තියෙන වැකියක්..... හොදටෝම රිදුනා...<br /><br />ඒ මිනිස්සුන්ගෙ සොච්චම් පඩිය ඔබතුමා හොදාකාරවම දන්නවා.... මම දන්න සමහරු මාසෙකට රුපියල් එක් ලක‍්‍ෂය (රු.100,000/=) පන්නලා පඩි ගන්නකොට ලංගමයෙ මිනිස්සු රුපියල් පහළොස් දාහ (රු. 15,000/=) පන්නන්නෙ කලාතුරකින්නේ.... ඒ වගේම තමන්ගෙ ආයතනයට, දේපලට ගොඩක් ආදරේ බව ඇස් දෙකට දැකලා, කන් දෙකට ඇහිලා තියෙනවා..... <br /><br />දවසක් බස් එකක් නතර කරලා අද්දද්දි පස්සෙන් දුවගෙන ආපු මනුස්සයෙක් බස් එකට ගැහුවා.... නතර කරගන්නනෙ එහෙම කළේ.... රියදුරු මහත්මයාට හොදටම කේන්ති ආවා... “අපි හම්බ කරගෙන කන්නෙ මේවායින්... තමුසෙ කොහොමද හලෝ බස් එකට ගහන්නේ“ ඇහුවා... <br /><br />තවත් එක් ඩිපෝවක එක්තරා නිළධාරියෙක් අවේලාවෙ පාරෙ ඉන්න ගත්තා... මෙහෙම ඉදල නොදන්නාම බස් වලට නගිනවා... ඉතිං රියදුරන්ට, සහායකයින්ට (කොන්දොස්තරවරුන්ට) හොදටම කේන්ති ගියා කියලද හිතන්නෙ..... නැහැ... ඒ මිනිස්සු කැමතියි වැරදි කරන වුන්ට පාඩම් උගන්වනවට.... මේ ළඟදි අර නිළධාරියාට මාරුවිමක් ලැබිලා.... ඒත් අර මිනිස්සු යන්න දුන්නෙ නෑ.... තාමත් එතුමා වැඩ  <br /><br />මේවායෙ ඉන්න දූෂකයින්ව අයින් කරලා ලංගමය නැවත හොද තත්ත්වයකට ගන්න, පෞද්ගලික බස්වලට ගොඩාක් හොඳ තරගයක් දෙන්න පුළුවන් තත්වයක් හදන්න ඔබතුමාට ශක්තිය ධෛර්යය පතනවා!! හැබැයි අර වාක්‍යය නම් ආයෙ කියන්න එපා ඇමතිතුමා.....<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2138994272020937470-1761566499391542610?l=thanojar.blogspot.com' alt='' /></div>තනෝජා රාජපක්‍ෂhttp://www.blogger.com/profile/05751851710714249839noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-2138994272020937470.post-2645903117273351512010-08-31T18:20:00.006+09:002010-08-31T19:08:51.067+09:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_Vj4Bscon5JE/THzT_eUqljI/AAAAAAAAALk/fPIWosng0N8/s1600/Picture+171.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 134px; height: 200px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_Vj4Bscon5JE/THzT_eUqljI/AAAAAAAAALk/fPIWosng0N8/s200/Picture+171.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5511513131419604530" border="0"></a><br />චූටි දූ ළමා ගීයක් <a href="http://thanojar.blogspot.com/2010/08/30.html">ගායනා කරල</a> දෙවන ස්ථානයක් ලබාගත් බව කලින් පලකළානෙ.. ඉතින් ඔන්න දෙවන කැදවීම ලැබුනෙ මහරගම බුවනෙකබා විද්‍යාලයට එන්න කියල සෙනසුරාදාට (28). හරියටම නැන්දම්මගෙ තුන්මාසෙ බණ පින්කම වැටිල තිබුනෙ එදාට.... අනේ මම මොකද කරන්නේ... නැන්දම්ම දැන් මැරුණු කෙනෙක්.... දරුව තාම ජීවිතේ පටන් ගන්නව විතරයි.. එක්කගෙන යනවද? ආපු අවස්ථාව මඟ අරිනවද? උභතෝකෝටික ප්‍රශ්නයකට මැදිවෙච්ච මම..... ගෙදර මෙච්චර වැඩ කන්දරාවක් තියෙද්දි මම කොහොමද දරුව එක්කගෙන යන්නෙ... <br /><br />කොහොම හරි අන්තිමට තීරණයක් ගත්තා මගේ අම්මත් එක්ක යවන්න... අම්මව මේ අවස්ථාවෙ යවල පාඩුයි... ඒත් කරන්න දෙයක් නෑ... අක්කණ්ඩිවත් ගමනට ලෑස්ති කළා... ගෙදර ඉන්නකන් රණ්ඩු කර ගත්තත් නංගිව ඉස්සරහට යවන්න අක්ක ආසයි කියලා දැම්මම මට තේරෙනවා.... ඒකයි...<br /><br />ඉතිං යාළුවනේ මේ අක්ක පණ්ඩිතයා නංගි සින්දුව කියනව record කරලනෙ... ඔන්න බලන්නකො... තාම place එකක් ගැන දන්නෙ නම් නෑ... <br /><object width="320" height="266" class="BLOG_video_class" id="BLOG_video-d1790f13e3ea2144" classid="clsid:D27CDB6E-AE6D-11cf-96B8-444553540000" codebase="http://download.macromedia.com/pub/shockwave/cabs/flash/swflash.cab#version=6,0,40,0"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/get_player"><param name="bgcolor" value="#FFFFFF"><param name="allowfullscreen" value="true"><param name="flashvars" value="flvurl=http://v6.nonxt5.googlevideo.com/videoplayback?id%3Dd1790f13e3ea2144%26itag%3D5%26app%3Dblogger%26ip%3D0.0.0.0%26ipbits%3D0%26expire%3D1332637465%26sparams%3Did,itag,ip,ipbits,expire%26signature%3D83ED991471E4A4A67E1854E25621B8937C1F61B4.74ED5E28625585509A796F5B9FBCE7C6EFD8BED%26key%3Dck1&amp;iurl=http://video.google.com/ThumbnailServer2?app%3Dblogger%26contentid%3Dd1790f13e3ea2144%26offsetms%3D5000%26itag%3Dw160%26sigh%3Dup3I2IWC7QNp5jDCZ5tXs5T4Mlk&amp;autoplay=0&amp;ps=blogger"><embed src="http://www.youtube.com/get_player" type="application/x-shockwave-flash"width="320" height="266" bgcolor="#FFFFFF"flashvars="flvurl=http://v6.nonxt5.googlevideo.com/videoplayback?id%3Dd1790f13e3ea2144%26itag%3D5%26app%3Dblogger%26ip%3D0.0.0.0%26ipbits%3D0%26expire%3D1332637465%26sparams%3Did,itag,ip,ipbits,expire%26signature%3D83ED991471E4A4A67E1854E25621B8937C1F61B4.74ED5E28625585509A796F5B9FBCE7C6EFD8BED%26key%3Dck1&iurl=http://video.google.com/ThumbnailServer2?app%3Dblogger%26contentid%3Dd1790f13e3ea2144%26offsetms%3D5000%26itag%3Dw160%26sigh%3Dup3I2IWC7QNp5jDCZ5tXs5T4Mlk&autoplay=0&ps=blogger"allowFullScreen="true" /></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2138994272020937470-264590311727335151?l=thanojar.blogspot.com' alt='' /></div>තනෝජා රාජපක්‍ෂhttp://www.blogger.com/profile/05751851710714249839noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-2138994272020937470.post-31274269806844549162010-08-25T14:30:00.006+09:002010-08-25T14:52:59.532+09:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_Vj4Bscon5JE/THSs249c1MI/AAAAAAAAALM/XQgge6lDQ6w/s1600/IMG0053A.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 150px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_Vj4Bscon5JE/THSs249c1MI/AAAAAAAAALM/XQgge6lDQ6w/s200/IMG0053A.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5509218303184000194" /></a><br /><br />දයාබර ලෙස්ලි (අයියා),<br /><br />අද දවස..... අදින් වසර 12කට පෙර අපේ දිවියේ ලස්සනම දවස.... නැහැ නැහැ දැනටත් හැම දවසක්ම ලස්සනයි තමයි.... 1998 අගෝස්තු මාසෙ 25 වැනිදා තමයි මම ඉස්සෙල්ලාම ඔයාලගෙ ගෙදරට පයතිබ්බේ.... එදා ඔයාගෙ ගමේ අය ඔයාලගෙ ගමේ කඩේ ළඟදි අපිව පිළිඅරගෙන, කථා පවත්වලා, අත් ට්‍රැක්ටරේක නංවාගෙන අර කන්දක් උඩ තිබ්බ පුංචි ගෙදරට කැන්දාගෙන ගිය දවස..... කඩේ ළඟදි හිනාවේගෙන අත් ට්‍රැක්ටරේට නැග්ග මතකද මම? කන්ද අද්දන්න බැරි වුනොත් කියලා අත් ට්‍රැක්ටරේ පස්සෙන්ම ආපු ඔයාගේ යාළුවෝ මේ දවස් ටිකේමත් අපේ ගෙදර.... තීන්ත ගානවා... බිම පොලිෂ් කරනවා.... පුදුමයි.... ඔයාගෙ අම්මගෙ තුන් මාසෙ දානෙට එයාල අදත් මහන්සි වෙනවා.... <br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_Vj4Bscon5JE/THSs3FOTRqI/AAAAAAAAALU/e9y0aLpY6Lk/s1600/IMG0025A.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 150px; height: 200px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_Vj4Bscon5JE/THSs3FOTRqI/AAAAAAAAALU/e9y0aLpY6Lk/s200/IMG0025A.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5509218306475902626" /></a>එදා පටන් ගත් අපේ අළුත් ජීවිතයට ටිෂානි සචින්තා හා අෂානි නයනදී නම් දියණියන් දෙදෙනෙක්, අවුරුදු 10 කයි 5කයි කෙල්ලො දෙන්නෙක් තිළිණ වෙලා..... <a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_Vj4Bscon5JE/THSsoRVDuNI/AAAAAAAAALE/Aya8axL5sGQ/s1600/Picture2+017.jpg"><img style="float:right; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 150px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_Vj4Bscon5JE/THSsoRVDuNI/AAAAAAAAALE/Aya8axL5sGQ/s200/Picture2+017.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5509218052027431122" /></a><br />පිටු ගානක් ලියන්න හදවතේ ගොඩාරියක් දේ හිර වෙලා තිබ්බත්.... ඔයාගෙ අම්මගෙ දානෙට මහන්සි වෙන්න දවස් තුනක් නිවාඩු ගන්න බැරිව .... ඇවිත් යන්න කියල අද වැඩට ආපු වෙලාවෙ...... ඔය ඔක්කොම ලියන්න වෙලාව නැති එක ගැන දුකයි.... ඒත් නොලියා ඉන්න ඊටත් වඩා දුකයි.... මොකද ටික කාලෙකට කලින් කොටස් වශයෙන් ලියනවා කියල හිතාගත්ත <a href="http://thanojar.blogspot.com/2010/02/blog-post.html">යාපන ගමන</a> ඉතිරි ටික තාම ලියවුනේ නැති නිසා.... මේ අවස්ථාවත් ඒ වගේම දියවෙලා ගියොත්.... ඒකයි චුට්ටිම චුට්ටි සටහනක් තිබ්බේ....<br /><br />Friday, June 12, 2009 - පටන් ගත්ත මගේ මේ පුංචි බ්ලොග් සටහනේ අද <br /><br />පාඨකයෝ<br /> <br />1001<br /><br />පළවෙනි ලිපියත් <a href="http://thanojar.blogspot.com/2009/06/12.html">වසර 12ක්</a>...... ඒ අපේ විවාහ ගිවිස ගැනීම ගැන... ගොඩාක් සතුටුයි මේ හැමදෙයක් ගැනම... ඒත් එකින් එකට ගලපන්න, විස්තරාත්මකව ලියන්න, ....... කාලය හරස් වෙනවා......<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2138994272020937470-3127426980684454916?l=thanojar.blogspot.com' alt='' /></div>තනෝජා රාජපක්‍ෂhttp://www.blogger.com/profile/05751851710714249839noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-2138994272020937470.post-52237759418923713972010-08-23T15:07:00.008+09:002010-08-23T16:38:00.405+09:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_Vj4Bscon5JE/THISkBXTxMI/AAAAAAAAAKs/wsKHIEFmKik/s1600/pic11.JPG"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 150px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_Vj4Bscon5JE/THISkBXTxMI/AAAAAAAAAKs/wsKHIEFmKik/s200/pic11.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5508485704278328514" /></a><br /><br />ඊයෙ 2010 අ‌ගෝස්තු මස 22 වැනිදා..... වසර ගානක සෑහෙන මහන්සියක ප්‍රථිවල ගන්න තියෙන දවස.... ලොකු දූ ශිෂ්‍යත්ව විභාගයට වාඩිවුනා... උදේ ලෑස්ති වෙලා තාත්ත (දූලගෙ තාත්තා) එක්ක පාරට එන්න ආවා මෝටර් බයිසිකලේ... අපි හතරදෙනාම..... ගෙදර ඉදන් මට Bike එකේ එන්න බෑ... අපේ ගේ කන්දක් උඩ තියෙන්නේ.... ඉතිං මම තනියම පල්ලම් බැස්සා.... සාමාන්‍යෙයන් චූටි දූ ඉස්සරහින් තියාගෙන ඇවිත් මම නගිද්දි දෙන්න මාරු වෙලා ලොකූ ඉස්සරහටත්, චූටි මගේ උකුලටත් (පිටිපස්සට) එන්නෙ... මගට එනකොට මතක් වුනේ ... අද එහෙම ඇවිත් ලොකූ බැහැ බැහැ මොකටද විභාගෙට යන්නෙ.... ගත්ත call එකක් husband ට... “තාත්තා ලොකූව ඉස්සරහින්ම තියාගන්න“ මම කිව්වා.. “හරි හරි ඉස්සරහ තමා ඉන්නෙ“ එයා උත්තර දුන්නා.... අනේ... අපි දෙන්න අපි දෙන්නට හොරෙන් එකම අදහසේ ඉදලා.... <br /><br />පාරට එයත් එක්ක ඇවිත් මම ලොකූ එක්කන් බස් එකේ යන්නයි plan කළේ... පාරට ආවා... මෙයා නවත්තන පාටක් නෑ... දිගටම යනවා..... මමත් මුකුත් කිව්වෙ නෑ.... දිගටම “කළුඅග්ගල හන්දියටම“ Bike එකේ සරම ඇදගෙනම මේ මනුස්සයා අපිව එක්කගෙන ආවා.... අනේ තාත්තෙක්ගෙ හැඟීම්, එයාගෙ ප්‍රාර්ථනා, දරුව ගැන තියෙන ආදරය මට ඒ ඔක්කොම ඒ වෙලාවෙ අත්විදින්න ලැබුනා... ඒත් මේ වෙනකම් ඒව වචනයට පත් කරන්නනම් වෙලාවක් වුනේ නෑ... කවදාවත් ඒවා වචනයකට නොපෙරලී හිත පතුලෙම තියේද දන්නෙත් නෑ... මේ අවස්ථාවෙ අපි හැමෝම මහන්සි වෙන්නේ දැනට මාස තුනකට කලින් අපව අතෑරලා ගිය එයාගෙ අම්ම වෙනුවෙන් තුන් මාසෙ පින්කම නියම කරගත්තු විදියට පවත්වන්නයි... ඉතින් ගෙදර බොහොම කලබල අස්සෙ, ඉස්කෝලෙ ටීචලගෙ, ටියුෂන් ගුරුවරුන්ගෙ පිහිටෙන් ලෑස්ති වෙච්ච මයෙ ලොකු දූ (ලොකු දූ කියල කවදාවත් කථා කරල නෑ, ලොකු පුතා තමා ඉතිං) යි මමයි ඔන්න ඉස්කෝලෙට ගියා උදේ 8.00 ටත් ඉස්සෙල්ලා.... 8.30 ට එයාලව gate එකෙන් ඇතුලට ගත්තා වතුර බෝතලෙයි, පැන්සල් ටිකයි විතරයි ගෙනියන්න දුන්නෙ... <br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_Vj4Bscon5JE/THISzv2-E_I/AAAAAAAAAK0/5bKVs0aIbnE/s1600/IMG1784A.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 150px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_Vj4Bscon5JE/THISzv2-E_I/AAAAAAAAAK0/5bKVs0aIbnE/s200/IMG1784A.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5508485974457193458" /></a>අම්මලා එළියෙ... කොහොම කොහෙමෙ හරි.... 9.30 පළවන පත්‍රය දීලා..... 10.15 වෙද්දි ඉවර කළා..... එළියට ගන්න දුන්නෙ නෑ... gate එකෙන් කෑම එක දුන්නා.... මම මුකුත් ඇහුවෙ නැතිව දූ කියනවා “රටා දෙක තමා අම්මෙ... එකක් නම් කරකවල කරකවල ගත්තා.... අනික තමා .....“ ඉතිං මම කිව්වා “ ඒක ඉවරනේ පුතේ... අපි අනික බලමුකෝ“ කියල .... 10.45 ට ද්‍රන්න දෙවන පත්‍රය 12.00 වෙද්දි ඉවරයි... “ලේසියි “ කියාගෙන ආවා.... පොඩි ඉරිසියාවකුත් ආවා.... අපි ගාවට එන්න ඉස්සර වෙලා ටීචට වැදලා කථා කරලා තමා දෙවෙනියට අපි ගාවට ආවෙ  <a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_Vj4Bscon5JE/THITAXAaq4I/AAAAAAAAAK8/NC7tMIB9ZFw/s1600/IMG1786A.jpg"><img style="float:right; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 150px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_Vj4Bscon5JE/THITAXAaq4I/AAAAAAAAAK8/NC7tMIB9ZFw/s200/IMG1786A.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5508486191124228994" /></a><br /><br />ඉස්කෝලෙන් පිටත් වෙලා පාරට ඇවිත් බස් එකක් එනකම් හිටිය ටිකේ මට ඉස්සරහට ඇවිත් මගෙ අත් දෙකෙන් අල්ලගෙන මාව දෙපැත්තට කරකව කරකව “මං දැන් නිදහස්“ කියපු හැටි අනේ මට දැනුත් මැවෙනවා...... ඒත් වෙන අම්මල, වෙන තාත්තල ළමයින්ව (මරවපු) පුහුණු කරපු තාලෙට මේ අම්මයි, තාත්තයි ඔයාට දුක් දුන්නෙ නෑ තමයි රත්තරන්..... ප්‍රථිඵලත් හොද ඇතියි කියල බලාන ඉමු අපි... <br /><br />දූ විතරද, අපිත් දැන් නිදහස්! එහෙමද,? අනේ මොන පිස්සුද? ටිකක් හිත සැහැල්ලුයි තමා.... ඒත් ඊළඟට ටියුෂන් විෂයයන් තුනකටවත් යවන්න..... O/L, A/L………… නිදහස් වෙන්නෙ කොහොමද පුතේ.... ගෙදර ඇවිත් නාලා පැය භාගෙකින් විතර කෙල්ලො දෙන්නම නෑ..... සරුංගලයක් පස්සෙ ගිහින්......<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2138994272020937470-5223775941892371397?l=thanojar.blogspot.com' alt='' /></div>තනෝජා රාජපක්‍ෂhttp://www.blogger.com/profile/05751851710714249839noreply@blogger.com17tag:blogger.com,1999:blog-2138994272020937470.post-1176783163438113962010-08-19T14:41:00.006+09:002010-08-23T16:34:29.625+09:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_Vj4Bscon5JE/TGzEiZ4l2fI/AAAAAAAAAKk/k1beT3RgKJk/s1600/logo.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 155px; height: 200px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_Vj4Bscon5JE/TGzEiZ4l2fI/AAAAAAAAAKk/k1beT3RgKJk/s200/logo.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5506992539710118386" /></a><br /><br /><br />මෙවරත් ඔබගේ ජනප්‍රියතම වෙබ් අඩවිය “ජනප්‍රියතම ශ්‍රී ලාංකීය වෙබ් අඩවිය තේරීමේ තරඟාවලිය 2010 “ සඳහා ඉදිරිපත් කිරීමට දැන් ඔබට හැකියාව ඇත. සිංහල, ඉංග්‍රීසි හා දෙමළ යන මාධ්‍ය වලින් ඉදිරිපත් කරන .lk වෙබ් අඩවි මේ සඳහා සුදුසුකම් ලබයි. අගෝස්තු මස 18 වැනිදා එනම් ඊයේ මෙම නාමයෝජනා බාරගැනීම ආරම්භ කෙරුණු අතර මේ වනවිට විශාල ප්‍රමාණයක් අඩවි යෝජනා ලැබී ඇති බව දන්වන්නේ සතුටිනි.<br /><br />වෙබ් අඩවිය ඔබගේ හෝ ඔබ මිතුරාගේ හෝ ඔබ නොදන්නා අයකුගේ විය හැක. නමුත් ඔබට එය තරඟාවලියට ඇතුල් කිරීමට අවශ්‍ය නම් ඒ සඳහා සම්පූර්ණ අයිතිය ඇත. ඔබේ යෝජනාවෙන් පසු අපි ඒ අදාල අඩවිය අයත් තැනැත්තාගේ අවසරය ලබා එම අඩවිය තරඟය සඳහා ඇතුලු කරන්නෙමු. ඉක්මන් කරන්න. නාම යෝජනා භාරගැනීමේ අවසන් දිනය සැප්තැම්බර් මස 07 වැනිදා.<br /><br /><a href="http://www.bestweb.lk">www.bestweb.lk</a> අඩවිය හරහා නාම යෝජනා ඉදිරිපත් කළ හැක.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2138994272020937470-117678316343811396?l=thanojar.blogspot.com' alt='' /></div>තනෝජා රාජපක්‍ෂhttp://www.blogger.com/profile/05751851710714249839noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2138994272020937470.post-56636063111960476182010-08-02T19:12:00.007+09:002010-08-04T15:17:07.846+09:00ගිය සෙනසුරාදා (30)ත් මට ඉතින් ගෙදර ඉන්න වුනේ නෑ.... ස.ණ.ස. දිස්ත්‍රික් සංගමයෙන් තියාපු තරඟාවලියකට පොඩි අය එක්කගෙන යන්න වුනා.. මගෙ දෙන්න සහභාගි නොවී සිටියත් මට යන්න වෙ ගමනක්... මොකද මම ගමේ සමිතියේ කාන්තා කමිටුවේ සාමාජිකාවක්...ඉතිං එතනදී මගේ දූලා දෙන්නගේ ගායනයන් තමයි මේ... ස්ථානයක් තියේද කියලනම් තවම දන්නේ නෑ... කොහොමත් ඉතින් අම්ම කෙනෙකුට කොයි පුංචි දේත් වටිනවයි කියලා තේරෙනවා ඇතැයි සිතමි...<br /><br /> <br /><object width="320" height="266" class="BLOG_video_class" id="BLOG_video-80666b5412a0e8f1" classid="clsid:D27CDB6E-AE6D-11cf-96B8-444553540000" codebase="http://download.macromedia.com/pub/shockwave/cabs/flash/swflash.cab#version=6,0,40,0"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/get_player"><param name="bgcolor" value="#FFFFFF"><param name="allowfullscreen" value="true"><param name="flashvars" value="flvurl=http://v6.nonxt1.googlevideo.com/videoplayback?id%3D80666b5412a0e8f1%26itag%3D5%26app%3Dblogger%26ip%3D0.0.0.0%26ipbits%3D0%26expire%3D1332637465%26sparams%3Did,itag,ip,ipbits,expire%26signature%3D5A72D1AEA00D4AB8FA41CCED00426241A8774A37.42A25FEAD494C97C5C2CC0A6B28F45FA8E8BD8DE%26key%3Dck1&amp;iurl=http://video.google.com/ThumbnailServer2?app%3Dblogger%26contentid%3D80666b5412a0e8f1%26offsetms%3D5000%26itag%3Dw160%26sigh%3Dh1YMU7t02mbi86GVi_N0FpoQLBU&amp;autoplay=0&amp;ps=blogger"><embed src="http://www.youtube.com/get_player" type="application/x-shockwave-flash"width="320" height="266" bgcolor="#FFFFFF"flashvars="flvurl=http://v6.nonxt1.googlevideo.com/videoplayback?id%3D80666b5412a0e8f1%26itag%3D5%26app%3Dblogger%26ip%3D0.0.0.0%26ipbits%3D0%26expire%3D1332637465%26sparams%3Did,itag,ip,ipbits,expire%26signature%3D5A72D1AEA00D4AB8FA41CCED00426241A8774A37.42A25FEAD494C97C5C2CC0A6B28F45FA8E8BD8DE%26key%3Dck1&iurl=http://video.google.com/ThumbnailServer2?app%3Dblogger%26contentid%3D80666b5412a0e8f1%26offsetms%3D5000%26itag%3Dw160%26sigh%3Dh1YMU7t02mbi86GVi_N0FpoQLBU&autoplay=0&ps=blogger"allowFullScreen="true" /></object><br /><br /><br /><br /><object width="320" height="266" class="BLOG_video_class" id="BLOG_video-934c3cbfabbccdf5" classid="clsid:D27CDB6E-AE6D-11cf-96B8-444553540000" codebase="http://download.macromedia.com/pub/shockwave/cabs/flash/swflash.cab#version=6,0,40,0"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/get_player"><param name="bgcolor" value="#FFFFFF"><param name="allowfullscreen" value="true"><param name="flashvars" value="flvurl=http://v4.nonxt3.googlevideo.com/videoplayback?id%3D934c3cbfabbccdf5%26itag%3D5%26app%3Dblogger%26ip%3D0.0.0.0%26ipbits%3D0%26expire%3D1332637465%26sparams%3Did,itag,ip,ipbits,expire%26signature%3D34A10C7F01B998B5A080DEA146C457E6788AECCC.23E683FDAC2010D02905FB61EA7E2D5BB8C133A2%26key%3Dck1&amp;iurl=http://video.google.com/ThumbnailServer2?app%3Dblogger%26contentid%3D934c3cbfabbccdf5%26offsetms%3D5000%26itag%3Dw160%26sigh%3DzwQxgjAiFrGSSMKArP1OarlOveY&amp;autoplay=0&amp;ps=blogger"><embed src="http://www.youtube.com/get_player" type="application/x-shockwave-flash"width="320" height="266" bgcolor="#FFFFFF"flashvars="flvurl=http://v4.nonxt3.googlevideo.com/videoplayback?id%3D934c3cbfabbccdf5%26itag%3D5%26app%3Dblogger%26ip%3D0.0.0.0%26ipbits%3D0%26expire%3D1332637465%26sparams%3Did,itag,ip,ipbits,expire%26signature%3D34A10C7F01B998B5A080DEA146C457E6788AECCC.23E683FDAC2010D02905FB61EA7E2D5BB8C133A2%26key%3Dck1&iurl=http://video.google.com/ThumbnailServer2?app%3Dblogger%26contentid%3D934c3cbfabbccdf5%26offsetms%3D5000%26itag%3Dw160%26sigh%3DzwQxgjAiFrGSSMKArP1OarlOveY&autoplay=0&ps=blogger"allowFullScreen="true" /></object><br /><br /><br /><br /><br /><span style="font-weight:bold;"><br />සන්තෝෂයෙන් දැනුම් දෙමි.... ලොකූට නම් ජයක් ලැබිලා නෑ. ඒත් චූවි දූට දෙවන ස්ථානය ලැබිලා එයාගෙ වයස් කාණ්ඩයෙන්... :)</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2138994272020937470-5663606311196047618?l=thanojar.blogspot.com' alt='' /></div>තනෝජා රාජපක්‍ෂhttp://www.blogger.com/profile/05751851710714249839noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-2138994272020937470.post-49816450419364516732010-07-19T15:22:00.006+09:002010-07-19T18:52:44.949+09:00ඊයෙයි පෙරෙයිදයි (ජූලි 17,18) දවස් දෙකේ නිවාඩු උනාට ගෙදර ඉන්න නම් ලැබුනෙ නෑ.. ලොකු දූ ටිෂානි මේ පාර ශීෂ්‍යත්ව විභාගයට වාඩි වෙනවානෙ...<br /><br />17<br />එයාලගෙ පාසලේ (බප/හෝ. පහත්ගම රෝමානු කතෝලික කණිෂ්ඨ විද්‍යාලය) ආදි ශිෂ්‍ය සංගමයේ මාමලා, නැන්දලා එකතුවෙලා එයාලට සම්මන්ත්‍රණයක් සූදානම් කරලා.. ඉතින් උදෙන්ම මම ලොකු දූත් එක්ක ගියා ඉස්කෝලේ... එයාලගෙ පාසලේ වගේම ළඟ පාසල්වල යාළුවෝත් ඇවිත් හිටියා මේ වැඩමුළුවට.. හරියටම පටන්ගන්නවායි කියාපු වෙලාවට (උදේ8.00 ට) පටන් ගත්තා... ආගම සිහිකරලා, පොල් තෙල් පහන දල්වලා... ගුරුතුමා ආචාර්ය ප්‍රීති කුලතුංග... දරුවන්ට කැමැත්ත ඇතිවන විදියට, ලස්සනට ගොඩාක් දේවල් කියා දුන්නා.. මමත් ශාලාවේ පිටිපස්සට වෙලා අහගෙන හිටියා... ඇත්තෙන්ම අපි දන්න දේ ගැන ඇත්තටම දුක හිතුනා.. අපේ දරුවො ඊට වඩා දන්නවා..<br /><br />ඔයාල දන්නවද රජතුමාගෙ ස්ත්‍රීලිංග පදේ (Mrs.රජ්ජුරුවො ගෙ නම) මොකක්ද කියලා... අපෙන් ඇහුවනම් එකපාරටම කියන්නෙ රැජිණ කියල නේ.. ඒත්<br />රජතුමා = අගබිසව<br />රැජිණ = ආධිපාදතුමා<br />මුවා = මුවදෙන නෙමේ.. මුවැත්තිය (හැබැයි මේ ගමන ලකුණු දෙයි කිව්වා මුවදෙන ලිව්වත්... මොකද පෙළපොතෙත් මේ පාර වරද්දලා ඒකලු ලියා තියෙන්නේ)<br />කුහුඹුවා = මතක් වෙන්නෙ කූඹීච්චි නේ... වැරදියි වැරදියි... කිහිඹිය<br /><br />ඔයාල දන්නවද ලෝකෙ ඉන්න ලස්සනම කුරුල්ලෙක්?<br />ළමයි කෑ ගැහුවා මොනරා කියල...<br />එයාගේ ගැහැණු සතා?<br />සෙබඩ..<br />ලස්සනයිද?<br />නෑ.......<br />ඒක්ක බලන්න බෑ නේද?<br /><br />එතකොට මිහිරි හඬක් තියෙන්නෙ කාටද?<br />කොහාට<br />එයා ලස්සනයිද?<br />නෑ<br />එයාගේ ගෑණු සතා?<br />කෙහී..<br />හම්බවෙයි ලකුණු...<br />(අනේ ඇත්තමයි මට මේ ලියන මොහොතෙ ඒකනම් මතකයට එන්නෙ නෑ.. මට සමාවෙන්න.)<br /><br />දරුවන්ට එපා නොවෙන විදියට, ඇත්තම කිව්වොත් දෙමව්පියන්ටත් අහගෙන ඉන්න හිතෙන විදියට මෙහෙයවපු ආකාරය ප්‍රසංසනීයයි. (මගෙ අක්‍ෂර වින්‍යාසය නම් වැරදි ඇති) සමහර අම්මලා දරුවව ගෙනාවෙ ආපහු ගෙදර ගිහින් ඉවරවෙද්දි එන්න වුනත් යන්න ලෝබ හිතිල අවසාන වෙනතෙක් රුදී සිටිය බව මට මතකයි!<br /><br />සර්ගෙ අතීතය ගැන කියවීමේදී එයා කොච්චර දුප්පත් පවුලක කෙනෙක්ද කියල දරුවන්ට පෙන්නල දීල ඔයාලට සැප වැඩියි කිව්ව... පැය 4කට වැඩි ගතකරපු ඒ සුන්දර කාලය ගැන මෙහෙම කෙටියෙන් කොහොම අකුරු කරන්නද?<br /><br />කවි කියාපු හැටි.... 5 විභාගයට අයත් කවි 250ක් තියෙනවාලු... නාට්‍ය ගී 2ක් තියේලු... බලන්න අන්න බලන් සඳ ගීය කොහොමද කිව්වෙ කියලා... අනේ vedio එක උඩුගත කරගන්න බෑ॥ සමාවෙන්න॥<br /><br /><br /><br /><br />දරුවන් සියළුම දෙනාටත් දෙමව්පියන්ටත් සුහදව සංග්‍රහ කරන්නටත් කැපවුනු ඔවුන්ට (ආදි ශීෂ්‍ය සංගමයේ සාමාජිකයන්ට) ඇත්තෙන්ම හොද කටයුත්තක් කළා කියල සතුටු වෙන්න පුළුවන්. අපේ හදපිරි විශේෂ ස්තූතිය පාසලේ ආදි ශිෂ්‍ය සංගමයටත්, විදුහල්පතිතුමාටත්, ගුරු මහත්ම මහත්මීන්ටත් පුද කරන අතර මුදලක් අය කර නොගෙන මේ සඳහා සහභාගී වී තම කාලය, ශ්‍රමය වැයකළ ප්‍රීති කුලතුංග ගුරු මහතාට අපගේ ඉමහත් ගෞරවය පුදකරමු.<br /><br /><br />-------------------------<br />18<br /><br />පාසලේ සම්මන්ත්‍රණයට ගොඩාක් කලින් දින වෙන්කරගත් තවත් සම්මන්ත්‍රණයක් තිබ්බා.. ඒ කටයුත්තට උරදුන්නෙ හෝමාගම මහ කටුවාන ස.ණ.ස. සමිතිය හා එහි උප ශාඛා. <br /><br />ප්‍රදේශයේ දූ දරුවන් කාටත් භේදයකින් තොරව සිදුකෙරුණු මෙම කටයුත්ත මේ දෙවන වතාවට සිදු කෙරුණක්. මුල් වතාවේ (2009) දරුවන් 90ක් පමණ සහභාගී වී තිබූ අතර මෙම වසරේ දරුවන් 130ක් ඉක්මවා තිබීම එම කටයුත්තේ සාර්ථක බව මනාව පිළිඹිබු කරන්නක් විය. <br /><br />ගණිතය, සිංහල, දෙමළ, පරිසරය නමින් ප්‍රශ්න පත්‍ර 4ක් දරුවන් වෙත ලබාදී එක එකක් සදහා පළපුරුදු ගුරු මඩුල්ලක් යොදවා අති ප්‍රසංශනීය අයුරින් මෙම කටයුත්ත පෙළගස්වා තිබුණි.<br /><br />හෝමාගම මහා විද්‍යාලයේ ගණිත ගුරුවරියක් වන මාලා ගුරුතුමියත් එම මහතාත් ගණිතය හා පරිසරය විෂයයන් මෙහෙයවන්නට යෙදුණි.ගැටළුව ඉක්මනින් කියවා ඉතා පහසු අයුරින් පිළිතුර සොයා ගන්නා ඉතා අනගි ක්‍රම කිහිපයක් පෙන්වා දෙන්නට යෙදුණි. <br /><br />පනාගොඩ යුධ හමුදා පාසලේ නියෝජ්‍ය විදුහල්පතිනිය සිංහල විෂයය කරුණු ඉතා සිත් ගන්නා අයුරින් දරුවන් වෙත දායාද කරන ලදී.<br /><br />කුසුම් නම් විශ්‍රාමික ගුරු මහත්මියක් දෙමළ විෂයය කරුණු හැඩ ගැන්වූවාය.<br /><br />මේ සම්බන්ධව මා දැනුවත් කර මට මගේ දියණියව සම්බන්ධ කර ගැනීමට සහාය දුන් සමන්තා මහත්මිය (සමන්තා අක්කා) වෙග මාගේ හදපිරි ස්තූතිය පිරිනමමි. <br /><br />දෙමව්පියන් හට තේ පැන් සංගුහයක් කිරීමටද ඔවුන් අමතක නොකරන ලද බවද ඉතා කෘතවේදීව සඳහන් කරනු කැමැත්තෙමි.<br /><br />-----------------------------<br />තව තවත් මෙවන් කටයුතු සිදු කරන්නට අවශ්‍ය ශක්තිය, ධෛර්යය ඔවුන් වෙත නොඅඩුව ලැබේවා, දේශයේ දරුවන්ගේ දෑස් පාදන්නට වෙර දැරූ ඔවුන්ගේ දරුවන් හටද යහපතක්ම වේවායි ප්‍රාර්ථනා කරමි. සෙනසුරාදා, ඉරිදා දින දෙක කාලය කා දැමීමේ වැඩක නිරත වුනෙමියි නොසිතෙන්නට වග බලාගත් ඔවුන් දෙගොල්ලන්ටම මාගේ මේ පුංචි සටහන උපහාරයක් වේවා!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2138994272020937470-4981645041936451673?l=thanojar.blogspot.com' alt='' /></div>තනෝජා රාජපක්‍ෂhttp://www.blogger.com/profile/05751851710714249839noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-2138994272020937470.post-1431672463116620152010-07-06T18:11:00.022+09:002010-07-12T15:33:36.918+09:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_Vj4Bscon5JE/TDqbYTCHb5I/AAAAAAAAAIs/-B1Ff75tvNY/s1600/pic2.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 134px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_Vj4Bscon5JE/TDqbYTCHb5I/AAAAAAAAAIs/-B1Ff75tvNY/s200/pic2.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5492873537260056466" /></a><br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_Vj4Bscon5JE/TDqcbRrd_gI/AAAAAAAAAJM/Sqp7nxByh60/s1600/pic5.jpg"><img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 134px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_Vj4Bscon5JE/TDqcbRrd_gI/AAAAAAAAAJM/Sqp7nxByh60/s200/pic5.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5492874687947865602" /></a><br /><br /><br /><br /><br />ශ්‍රී ලංකාව තුල <span style="font-weight:bold;">.lk වසම් ලියාපදිංචිය සිදුවී වසර 20ක්</span> පිරීම නිමිත්තෙන් LK වසම් ලේඛකාධිකාරය (LK Domain Registry) විසින් සම්මන්ත්‍රණ, වැඩමුළු කිහිපයක්ම පැවැත්විණ. <br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_Vj4Bscon5JE/TDqbwfnAdVI/AAAAAAAAAI0/kokZexHtC_8/s1600/pic3.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 134px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_Vj4Bscon5JE/TDqbwfnAdVI/AAAAAAAAAI0/kokZexHtC_8/s200/pic3.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5492873952952874322" /></a><br />ගල්කිස්ස මහා හෝටලයේදී පැවැත්වුනු "<span style="font-weight:bold;">20 years of lk</span>" සාදයට සමගාමීව 2010.06.28 දින මෙම වසම් ආරම්භ කිරී‍මේ නිල උත්සවය පවත්වන්නට යෙදුනි. ඒ සදහා තාක්‍ෂණ හා පර්යේෂණ අමාත්‍ය මහාචාර්ය තිස්ස විතාරණ, <a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_Vj4Bscon5JE/TDqcLwFdtCI/AAAAAAAAAI8/I8sn6SpZrfE/s1600/pic4.jpg"><img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 134px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_Vj4Bscon5JE/TDqcLwFdtCI/AAAAAAAAAI8/I8sn6SpZrfE/s200/pic4.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5492874421232055330" /></a>ශ්‍රී ලංකා තොරතුරු හා සන්නිවේදන තාක්ෂණ නියෝජිතායතනයේ (ICTA) සභාපති මහාචාර්ය පී. ඩබ්. ඈපාසිංහ, LK වසම් ලේකම් හා මොරටුව විශ්ව විද්‍යාලයේ, පරිගණක විද්‍යා හා ඉංජිනේරු අධ්‍යනාංශයේ ජ්‍යෙෂ්ඨ කථිකාචාර්ය මහාචාර්ය ගිහාන් ඩයස්, LK වසම් ලේඛකාධිකාරයේ අධ්‍යක්‍ෂ මණ්ඩලයේ සාමාජිකයන්,<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_Vj4Bscon5JE/TDq2Duj_pwI/AAAAAAAAAJ8/ZEozGz_1DAg/s1600/pic10.JPG"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 134px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_Vj4Bscon5JE/TDq2Duj_pwI/AAAAAAAAAJ8/ZEozGz_1DAg/s200/pic10.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5492902870686607106" /></a> මොරටුව විශ්ව විද්‍යාලයේ, පරිගණක විද්‍යා හා ඉංජිනේරු අධ්‍යනාංශයේ ප්‍රධානී විශාකා නානායක්කාර ඇතුළු දෙස් විදෙස් <a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_Vj4Bscon5JE/TDqqDe8SKTI/AAAAAAAAAJ0/HjdmtUVqdEo/s1600/pic6.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 134px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_Vj4Bscon5JE/TDqqDe8SKTI/AAAAAAAAAJ0/HjdmtUVqdEo/s200/pic6.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5492889672353982770" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_Vj4Bscon5JE/TDqoTkTPF-I/AAAAAAAAAJs/xxi1C9YdV10/s1600/pic9.JPG"><img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 150px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_Vj4Bscon5JE/TDqoTkTPF-I/AAAAAAAAAJs/xxi1C9YdV10/s200/pic9.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5492887749647079394" /></a>ආරාධිත අමුත්තන් රාශියක් සහභාගී විය. මෙම ඉතිහාස ගත අවස්ථාවට සම්බන්‍ධ වීමට මාහටද අවස්ථාවක් උදාවූ බව පවසන්නේ හදපිරි සතුටින් යුතුවය.<br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_Vj4Bscon5JE/TDqcpaPXYgI/AAAAAAAAAJc/WMI63AzhNNs/s1600/pic1.jpg"><img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 134px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_Vj4Bscon5JE/TDqcpaPXYgI/AAAAAAAAAJc/WMI63AzhNNs/s200/pic1.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5492874930764079618" /></a><br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_Vj4Bscon5JE/TDqchsVUgdI/AAAAAAAAAJU/kRRiNIQhRPs/s1600/pic7.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 134px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_Vj4Bscon5JE/TDqchsVUgdI/AAAAAAAAAJU/kRRiNIQhRPs/s200/pic7.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5492874798181941714" /></a><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br />දැනට පවත්නා .lk වසම් වල අක්‍ෂර පරිවර්තන (Transliteration) හා උච්චාරණ වදන් (Pronunciation) සදහා .ලංකා හා . ඉලංගෙයි වසම් 2010.12.31 දක්වා වූ කාලයේදී නොමිලේ LK වසම් ලේඛකාධිකාරයෙන් ලබා ගත හැක. ඒ සදහා www.nic.lk වෙබ් ලිපිනයෙහි පවත්නා Request Sinhala-Tamil Domain Names ඈදුම උපයෝගී කර ගත යුතුය. දැනට .ලංකා හා . ඉලංගෙයි යන වසම් ලබාගත හැක්කේ .lk වසම් හිමියන්ට පමණක් වන අතර තම වසමට අයත් .ලංකා හා . ඉලංගෙයි වසම් ලියාපදිංචි කර ගැනීම මෙම කාලයේදී සිදුකර ගත යුතුයි. 2011 ජනවාරි මස සිට .ලංකා හා . ඉලංගෙයි වසම් ලියාපදිංචිය .lk ඇති නැති සියල්ලන්ටම විවෘත ‍වේ.<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_Vj4Bscon5JE/TDqjPdOF4aI/AAAAAAAAAJk/ieQbUbdWJhU/s1600/pic8.JPG"><img style="float:center; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 150px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_Vj4Bscon5JE/TDqjPdOF4aI/AAAAAAAAAJk/ieQbUbdWJhU/s200/pic8.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5492882181468840354" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2138994272020937470-143167246311662015?l=thanojar.blogspot.com' alt='' /></div>තනෝජා රාජපක්‍ෂhttp://www.blogger.com/profile/05751851710714249839noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-2138994272020937470.post-70580934385435095512010-06-22T19:10:00.009+09:002010-06-22T19:41:33.588+09:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_Vj4Bscon5JE/TCCRouLqMzI/AAAAAAAAAIk/dKmDE_JPXSk/s1600/Picture+171.jpg"><img style="float:right; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 134px; height: 200px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_Vj4Bscon5JE/TCCRouLqMzI/AAAAAAAAAIk/dKmDE_JPXSk/s200/Picture+171.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5485544474914992946" /></a><br />ටිෂානි අක්කා <br /><br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_Vj4Bscon5JE/TCCMhWhyikI/AAAAAAAAAIc/Di7fis34GbQ/s1600/IMG1031A.jpg"><img style="float:; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 150px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_Vj4Bscon5JE/TCCMhWhyikI/AAAAAAAAAIc/Di7fis34GbQ/s200/IMG1031A.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5485538850748140098" /></a> අෂානි නංගී<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2138994272020937470-7058093438543509551?l=thanojar.blogspot.com' alt='' /></div>තනෝජා රාජපක්‍ෂhttp://www.blogger.com/profile/05751851710714249839noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-2138994272020937470.post-11744533127546546822010-06-04T14:05:00.004+09:002010-06-04T16:16:25.016+09:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_Vj4Bscon5JE/TAimKJ2C5mI/AAAAAAAAAHg/ppJcx7bs74E/s1600/aachchi.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 150px; height: 200px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_Vj4Bscon5JE/TAimKJ2C5mI/AAAAAAAAAHg/ppJcx7bs74E/s200/aachchi.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5478811640067712610" /></a>වසර ගණනාවකට පෙර මා ලොකු දූ ටිෂානි සමග ගත් ඡායාරූපයකි. <br /><br /><br />පසුගිය වෙසක් පොහෝ දිනට පසුදින සවස 3.00ට පමණ දූලා දෙන්නාට බත් කෑමට සලස්වා, සැමියාගේ මවට කිරි පොවන්නට සැදුවෙමි. ඈ තුළ යම් වෙනසක් දැනුනත් එතරම් දරැණුවට මට නොදැනුනේ මා පෙවූ Nestomalt කිරි ටික ඈ වෙනදාට වඩා ඉක්මනින් බී අවසන් කළ නිසාය. සැමියාත් පැමිණ කිරි හැදි තුනක් පමණ ඈ මුව තුලට වත් කළාය. දින 11ක් තිස්සේ අපි කවුරැන් හෝ අමාරැවෙන් හැන්දෙන් පෙවූ පිටි කිරි ටික පමණි. මම ආහාර ගත්තේ ඉන් පසුව වූ අතර සැමියා ආහාර ගැනීමට සැරසෙද්දී මා ස්නානයට සූදානම් වුනෙමි. “නාන්න ඉස්සෙල්ලා බෙහෙත් ටික දාමුද අම්මා“ කියා සැමියා කිවූ අතර නෑම පැත්තක තබා සබන් දමා අත සෝදා ගන්නට ගියෙමි. ඒ අතර සැමියා මව සිටි කාමරයට ගොස් සිටි අතර මා ඔහු වෙත යද්දී “දැන් වැඩක් නෑ වගේ“ කියන්නාක් මෙන් මා දෙස බැලුවේය.<br /><br />ටෙලිෆෝනයට විවේකයක් නැත්තාක් වැනිය. අහල පහල සියල්ලෝම රැස් වූහ. නිවස වෙනස් වන්නට වැඩි කාලයක් ගියේ නැත. 2010 මැයි මස 30 වන ඉරිදා ඇය මිහිදන් කළ අතර 2010 ජුනි මස 2 වන බදාදා ඇය වෙනුවෙන් බණ පින්කම හා පසුදා එනම් ඊයේ විහාරස්ථානයට දානය පූජා කර ඇයගේ ප්‍රාණ කාරයාට පින් අනුමෝදන් කළෙමු.<br /><br />freedom, RanDil, රවා,භාග දොස්තර (Half Doctor),~Dish~ ,දිල්, Ranga weerasinghe, මැණික්(සුළඟ), Kalinga ඇය වෙනුවෙන් මා හා එක්වී දුක් වී මා හට ඔවදන් දුන් මාගේ චිත්ත ශක්තිය වැඩවූ ඔබ සැමට සුභ ප්‍රාර්ථනා කරමි.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2138994272020937470-1174453312754654682?l=thanojar.blogspot.com' alt='' /></div>තනෝජා රාජපක්‍ෂhttp://www.blogger.com/profile/05751851710714249839noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-2138994272020937470.post-42193736797197406752010-05-24T16:03:00.000+09:002010-05-24T16:04:52.245+09:00කොච්චර සාත්තු කලත් කොහොමද බලාගෙන ඉන්නෙ... මොනම දේකටවත් කදුළු හෙලන්නෙ නැති අයියලා අපට හොරෙන් කදුළු හෙලද්දි බලාගෙන ඉන්න වෙන එක මොනතරම් පාප කර්මයක්ද?<br /><br />මෙච්චර දුක් විදින්නෙ නැතිව අනේ අම්මෙ ඉක්මනට මැරියන් කියා හිතන තත්ත්වයට අපි පත්වෙන එක මොනතරම් ලොකු පාපයක්ද?<br /><br />අදට හරියටම ඈ මෙතරම් අසාධ්‍ය තත්ත්වයට පත්වෙලා සතියක් වෙනවා. ඊයෙ රෑ husband (ලෙස්ලි) රෑ වැඩ. එයාගෙ අයියලා දෙන්නයි, පහල ගෙදර අයියයි තුන් දෙනාම මුළු රෑ පුරාම අපේ ගෙදර. මමත් රෑ 12.30 වෙනකම් ඉදලා අර පැටව් දෙන්න ගාවින් ඇලවුනා. චූටි දුව හීනෙන් අඩනවා මට කථා කර කර. ඉතින් අයියලා කිව්වා නංගි නිදාගන්න කියලා.<br />ඊයෙ මුළු රෑම අම්මා ගැහෙනවා. ස්නායුවල මොකක් හරි ආබාධයක් කියලා තේරෙනවා. ඒත් රෝහලකට ගෙන යෑමෙන් ඈ තවත් අසරණ වේවි කියලා හිතෙනවා. සේලයින් නම් ගෙදරදි දෙනවා. වෙලාව බැලුවම අටපිරිකරක් පූජා කරන්න කිව්වා. අද රාත්‍රියේ එය කොහොමහරි ඉටු කරන්න බලාපොරොත්තු වෙනවා.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2138994272020937470-4219373679719740675?l=thanojar.blogspot.com' alt='' /></div>තනෝජා රාජපක්‍ෂhttp://www.blogger.com/profile/05751851710714249839noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-2138994272020937470.post-3845015947433548392010-05-19T18:28:00.003+09:002010-05-19T19:09:39.149+09:00ඇය අදත් එලෙසමයි. පිටි කිරි හැදි තුන හතරක් පොවාගනුයේ ඉතා අමාරුවෙනි. මරණයේ වේදනාව යනු මෙයදෝයි සිතේ. <br /><br />සෑම පසලොස්වක පොහොයකටම පන්සලේ සිල් සමාදන් වූ ඇය, පන්සලේ සෑම පින්කමකටම හැකි පමණ සහභාගී වූ ඇය, රටපුරා වන්දනාවේ ගිය ඇය අද සයනයක් මත දිගා වී කකුල සොලවමින්, දිව සොලවමින, ඇස් සොලවමින් මරණය සමග පොර බදන්නීය.<br /><br />රටට, ගමට බරක් නැති කොල්ලන් තුන් දෙනෙකුම වැදූ ඇය, ලේලියන් තිදෙනෙකුත්, මුණුපුරන් දෙදෙනෙකුත්, මිණිපිරියන් සතර දෙනෙකුත් දායාද කර මරණය සමග පොර බදන්නීය.<br /><br />ඒ සියල්ලටමත් වඩා එදවස අප දෙදෙනා (මමත්, මා සැමියාත්) රැකියාව කරද්දී අපගේ දරු දෙදෙනා බලා, අප නිවසට ගොඩවෙද්දී රාත්‍රී ආහාරයද සකස් කල ඇය මරණය සමග පොර බදන්නීය.<br /><br />පෙර දින දෙකෙහි මා සැමියා ඇය ළග සාත්තු කල අතර හෙට දින මා ඇය ළග සිටිය යුතු වෙයි.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2138994272020937470-384501594743354839?l=thanojar.blogspot.com' alt='' /></div>තනෝජා රාජපක්‍ෂhttp://www.blogger.com/profile/05751851710714249839noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-2138994272020937470.post-65641269092491456832010-05-18T19:29:00.003+09:002010-05-18T19:47:58.717+09:00ඇය පුදුම ධෛර්යයවන්ත කාන්තාවක්.. අකුරු කරන්නට වෙලාව කොහොමටවත් නැති... පිටත්වෙන්නට වෙලාව බොහොම ළඟයි.. නමුත් වචන දහයක් නොලියාම බැහැ...<br /><br />ඊයෙ සවස හොදටම වැස්සේ ඇය ටිකක් අමුතුයි.. අපි බයවුනා. හුසුම ගත්තෙ අමුතු විදියට. ඒක ගෙරවීමක්. නමුත් ඇස් ඇරගෙන. රෑ කෑමට දූලට නූඩ්ල්ස් දෙන්න කියා ලෙස්ලි කඩය පැත්තට ගියා ඉක්මනින් එන පොරොන්දුවෙන්. ඇගෙන් අමුතු ස්වභාවයක්. අත් දෙක වෙවුළුවා. කට ඇරලා පැත්තට හැරී සෙම දැම්මා. ටිකකින් නැවතුනා. කට්ටිය රැස්වුනා. පොල්කටු අගුරු දුමෙන් ඇගේ කාමරය වැසීගියා.“සීතලක් වෙන්න ඇති“ <br /><br />නැවත නැවත් අර සිදුවීමම වුනා. වෛද්‍යරියක් ගෙන්වූවා. ඈ බෙහෙතක් නියම කළා. “බලෙන් පොවන්න එපා. එයා බොනවානම් දෙන්න“ පෙති භාගයක් දිය කර පෙව්වා.. නැවත එම අමුතු ස්වභාවය පැම්ණියේ නැත. කථාවක් නැත. අප දිහා බලන්නේවත් නැත.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2138994272020937470-6564126909249145683?l=thanojar.blogspot.com' alt='' /></div>තනෝජා රාජපක්‍ෂhttp://www.blogger.com/profile/05751851710714249839noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-2138994272020937470.post-50014269399496209592010-05-03T18:09:00.000+09:002010-05-03T18:22:45.818+09:00දිනය : 2010.05.01<br />වෙලාව : හරියටම මතක නැහැ. උදේ 11.30 නම් පහුවෙලා<br /><br />රේඩියෝ එකේ මම දාල තිබ්බෙ “විදුල ළමා ගුවන් විදුලි සේවය (FM 102.6)“. නිවේදිකාවක් තමා වැඩසටහන මෙහෙයවමින් හිටියේ. ඉතින් චූටි දූත් අම්මෙ අපි අදත් සිංදුවක් කියමුද කිවුවා. එයා කලින් දවසකත් විදුලට කථා කරලා සිංදුවක් කිවුවා. ඒ නිසා තමා ඉතින් මම මේ කියන දවසෙත් සිංදුවක් කියන්න ඕනි වුනේ. <br /><br />ඉතින් මමත් 0112........... අංකනය කළා. සාමාන්‍යයෙන් සිංදුවක් යද්දි පිළිතුරු දෙන්නෙ නැහැනෙ. නමුත් මෙන්න එකපාරටම ගැහැණු කෙනෙක් කථා කළා. <br /><br />ඇය: “හෙලෝ“<br />මම: “විදුලද?“<br />ඇය: “විදුල විදුල..“<br /><br />චූටි දූට රිසිවරය දුන් මා නැන්දෙක් කථා කරනවායි පැවසීමි.<br /><br />දූ: “නැන්දෙ මට සින්දුවක් කියන්න ඕනි“<br />ඇය: මොනවාද පවසන්නට ඇත.<br /><br />දූ මට රිසිවරය දුන්නාය. <br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_Vj4Bscon5JE/S96VjEQAzTI/AAAAAAAAAGo/Hh_2HIx7h1o/s1600/IMG_0022.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 150px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_Vj4Bscon5JE/S96VjEQAzTI/AAAAAAAAAGo/Hh_2HIx7h1o/s200/IMG_0022.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5466971427343224114" /></a><br />මම: “හෙලෝ“<br />ඇය: “අම්මද?“<br />මම: “ඔව්“<br />ඇය: “දුවට වයස කීයද?“<br />මම: “5යි“<br />ඇය: “අනේ, මේ වෙලාවෙ ෆෝන් එක විදුලට කනෙක්ට් කරන්න බැහැනෙ. කනෙක්ට් කරන මැෂින් එක අකුණකට පිච්චිලා“<br /><br />හා හොඳයි කීමි. නැවත ටික වේලාවකින් ඒ බව නිවේදිකාව දැනුම් දුන්නාය. “ආදරණීය දුවේ පුතේ අපට ලොකු පාඩුවක් වෙලා තියෙන්නෙ. අකුණක් නිසා අපට ඔයාලව සජීවීව සම්බන්ධ කරගන්නට නොහැකි වෙලා තියෙනවා. ගොඩාක් කල් යන, ගොඩාක් සල්ලි යන දෙයක් තමා වෙලා තියෙන්නෙ“ ඇයගේම වචනවලින් නොවුනත් ඇය කිවූයේ මේ අදහසයි.<br /><br />අනේ අපේ චූටි දූගෙ බෙරි මුහුණ......<br />ඊටත් වඩා නංගී සින්දු කියන තෙක් බලා සිටි අක්කාගේ මැලවුණු මුහුණ.....<br /><br />කෙසේ වෙතත් සියළු බාධක හමුවේ නොසැලී අපේ ගුවන් විදුලිය තවමත් ක්‍රියාකාරීය... එය අපට මහත් අස්වැසිල්ලකි. ඉතා ඉක්මනින් එම යන්ත්‍රය යථා තත්ත්වයට පත් කරලන්නට සභාපතිතුමා ඇතුළු සැමට හැකිවේවායි පතනු හැර මට කළ හැකි අන් යමක් වේද?<br /><br />මගේ දියණිය 2010 ජනවාරි 10 දින විදුල ගුවන් විදුලිය හරහා ගැයූ ගීතය මෙහි සඳහන් කරනු කැමැත්තෙමි.<br /><object width="320" height="266" class="BLOG_video_class" id="BLOG_video-e30e3b49d8fe795d" classid="clsid:D27CDB6E-AE6D-11cf-96B8-444553540000" codebase="http://download.macromedia.com/pub/shockwave/cabs/flash/swflash.cab#version=6,0,40,0"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/get_player"><param name="bgcolor" value="#FFFFFF"><param name="allowfullscreen" value="true"><param name="flashvars" value="flvurl=http://v22.nonxt4.googlevideo.com/videoplayback?id%3De30e3b49d8fe795d%26itag%3D5%26app%3Dblogger%26ip%3D0.0.0.0%26ipbits%3D0%26expire%3D1332637465%26sparams%3Did,itag,ip,ipbits,expire%26signature%3D5A77A1B66D29D31B8AA96942996873A1C4D6551B.305756DEA9B8FA8B696250B356AB1DDA5BA5958A%26key%3Dck1&amp;iurl=http://video.google.com/ThumbnailServer2?app%3Dblogger%26contentid%3De30e3b49d8fe795d%26offsetms%3D5000%26itag%3Dw160%26sigh%3Dk-mF6sGALj4Ww6YCdp77YNPKRnQ&amp;autoplay=0&amp;ps=blogger"><embed src="http://www.youtube.com/get_player" type="application/x-shockwave-flash"width="320" height="266" bgcolor="#FFFFFF"flashvars="flvurl=http://v22.nonxt4.googlevideo.com/videoplayback?id%3De30e3b49d8fe795d%26itag%3D5%26app%3Dblogger%26ip%3D0.0.0.0%26ipbits%3D0%26expire%3D1332637465%26sparams%3Did,itag,ip,ipbits,expire%26signature%3D5A77A1B66D29D31B8AA96942996873A1C4D6551B.305756DEA9B8FA8B696250B356AB1DDA5BA5958A%26key%3Dck1&iurl=http://video.google.com/ThumbnailServer2?app%3Dblogger%26contentid%3De30e3b49d8fe795d%26offsetms%3D5000%26itag%3Dw160%26sigh%3Dk-mF6sGALj4Ww6YCdp77YNPKRnQ&autoplay=0&ps=blogger"allowFullScreen="true" /></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2138994272020937470-5001426939949620959?l=thanojar.blogspot.com' alt='' /></div>තනෝජා රාජපක්‍ෂhttp://www.blogger.com/profile/05751851710714249839noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-2138994272020937470.post-15983786107929489782010-02-24T18:59:00.000+09:002010-03-04T19:23:50.885+09:002010 වසරේ පෙබරවාරි 9වැනි අඟහරුවාදා දවසේ රාත්‍රී 9.00 පසුවී විනාඩි කිහිපයකින් යාපනය බලා පිටත්වීමට මොරටු පුරවරයෙන් (කටුබැද්ද විශ්ව විද්‍යාල භූමියෙන්) කුඩා Rosa වායුසමනය කළ බස් රථයක් පිටත් වන්නට යෙදුනි. රාත්‍රී 10.00 වන විට 122 කොළඹ-අවිස්සාවේල්ල මාර්ගයේ මීපේ හන්දියෙන් එයට ගොඩවීමට බලාපොරොත්තුවෙන් සිටියෙමි. දියණියන් දෙදෙනා නොමැතිව රැයක් ගත කර නොමැති මා ජීවිතයේ ප්‍රථම වතාවට ඔවුන් පියා සමඟ තබා මේ යන්නට බලාපොරොත්තු වන්නේ අප මහා ගෞතම බුදු රජාණන් වහන්සේගේ පාද ස්පර්ශය ලද භූමියක් වැද පුදා ගැනීමටයි. මීපේ හන්දියේ බෝ ගසට මුහුණලා මාත් මා ඇරලන්නට පැමිණි මාගේ අයිත්කාරයාත් (ලෙස්ලි) රැදීසිටියෙමු. බෝ ගස සමීපයෙන් ආර්. ප්‍රේමදාස ජනපතිතුමා විසින් නිමවූ ඔරලෝසු රාජයාගේ රාත්‍රී 10.30ට ලං වෙද්දී වාහන අවම මාර්ගයේ අප පසුකර බලාපොරොත්තු වූ පරිදි වාහනයක් ගමන් කරන්නට විය. ඇසි පිය හෙලන සැනින් එය අතුරුදහන්වූ බැවින් මා යෙහෙළියක ඇමතුවෙමි. “Sorry තනෝජා අපි කොහේද කියා බලල කියන්නම්“ යි කී ඈ දුරකථනය විසන්ධි කලාය. මොහොතකින් තවත් මා මිත්‍රයෙකු මා අමතා “අපි ඔයාව පහු කරගෙන ඇවිත්, අපි ආපසු එන්නම්“ පැවසුවේය. තවත් විනාඩි කිහිපයකින් නැවතත් පැමිණි එම බසයට නැගගත් මා බඩු මළු සියල්ල තබා අසුනකට බර වුනෙමි.<br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_Vj4Bscon5JE/S4-I-NbWn0I/AAAAAAAAAGU/g-O80WqZeuU/s1600-h/pic2.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 150px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_Vj4Bscon5JE/S4-I-NbWn0I/AAAAAAAAAGU/g-O80WqZeuU/s200/pic2.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5444721076851875650" /></a><br />නින්දත්, නොනින්දත් අතර පැය කිහිපයක් ගතවී පෙ. ව. 2.14 පමණ වන විට මරදන්කඩවල පසු කළෙමු. පෙ.ව. 2.25 වෙද්දී තිරප්පනේද, 2.33 පමණ වෙද්දී ගල්කුලමද, 2.42 පමණ වෙද්දී තපෝවනය ප්‍රදේශයද පසුකළ අපි පෙ.ව. 2.44 වෙද්දී මිහින්තලය අභියස ඉන්ධන පිරවුම් හලක වාහනය නතර කළෙමු. වාහනයට තෙල් පුරවන අතරතුර අපි සියල්ලෝම පාහේ අපගේ බර සැහැල්ලු කර ගතිමු. වාහනයට ඉන්ධන පිරවීම සඳහා නිදා සිටි සේවකයින් අවදි කරවීමට සිදු වූ අතර සියල්ල සඳහා විනාඩි 20ක් ගත කොට තිබූ අපි පෙ.ව. 3.04 වෙද්දී නැවතත් පිටත් වුනෙමු. රබෑව 3.15, මැදවච්චිය 3.25, පූනෑව 3.44 වෙද්දී පසුකර “<span style="font-weight:bold;">ඕමන්තේ පොලිස් මුරපොල</span>“ වෙත පැමිණි වේලාව මාගේ සටහන් පොතේ ලියවී නොමැත. <br />මාන්කුලම්, ආක්කරායම්කුලම් පසුවී පැමිනෙද්දී යාන්තමට සූර්යා ලෝකය දෙරණත පතිත වන්නට විය. කිලිනොච්චිය පාබල හමුදා පුහුණු පාසලත් පසුකර පරන්තන් නගරයේ ජන අවන්හලක් අසළ නතරවීමු.<br /><br />මාර්ගය දෙපස තේ කඩ බොහොමයකි. සියල්ලම “ජන අවන්හල“ නමි. පාබල හමුදාවේ එක් එක් කාණ්ඩවලින් කරගෙන යනු ලබයි. අපි නතරවූ අවන්හලේ පොල් රොටි, ලුණුමිරිස් සමඟ රස බැලුවෙමු. “දත් මැද්දෙ නෑ නේද, අඩුගානෙ කට සේදුවේවත් නෑනෙ“ යි මතක් වන්නේ දැන් මේ මොහොතේදීය. අපේ අය ෂූ ෂූ ගා කෑ ලුණුමිරිස මට නම් මාර රසයකි. දැනුදු කටට කෙළ උනයි. ඇත්තෙන්ම අතිෂයෝක්තියක් නොව නියම රසයකි. උණු උණු පොල් රොටි සමඟ. (සමහර විට අවස්ථාව අනුව වෙන්නත් පුළුවන්.)<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_Vj4Bscon5JE/S4-KBmljnnI/AAAAAAAAAGc/HSrLfVEV6co/s1600-h/pic3.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 150px; height: 200px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_Vj4Bscon5JE/S4-KBmljnnI/AAAAAAAAAGc/HSrLfVEV6co/s200/pic3.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5444722234656792178" /></a><br /><br />උදේ ආහාරයෙන් පසු නැවතත් ගමන් ආරම්භ කළ අතර පලෛයි, මුහමලේ,මිරුසුවිල්,කොඩිකාමම් ආදී ගම්, නගර පසු කොට පෙ.ව. 8.33 වන විට චාවකච්චේරි නගරයට සේන්දු වුනෙමු. ජනාකීර්ණ නගරයකි. රේල් පාරක නටඹුන් පෙනෙන්නට තිබූ අතර කයිතඩි පාලම දිගේ ඉදිරියට ඇදෙද්දී දෙපස ගොයම් කපා ඉපනැලි වූ කුඹුරු ද දක්නට ලැබුණි. සමහරක් කපන්නට ආසන්නයේ වූ අතර <a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_Vj4Bscon5JE/S4-C2AbkQAI/AAAAAAAAAGE/ztOmESGINj4/s1600-h/IMG1330A.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 150px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_Vj4Bscon5JE/S4-C2AbkQAI/AAAAAAAAAGE/ztOmESGINj4/s200/IMG1330A.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5444714338854387714" /></a> සමහරක ගොයම් කපමින් තිබුණි. නල්ලූර් කෝවිල අසළ අම්මාන් පාරේ පිහිටි යාර්ල් පාර්ඩි නවාතැනට 10 වැනිදා උදේ 9.12 වන විට ළඟා වීමට හැකි විය.<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_Vj4Bscon5JE/S4-H-hrLSYI/AAAAAAAAAGM/p_22yng_wa0/s1600-h/pic1.JPG"><img style="float:right; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 150px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_Vj4Bscon5JE/S4-H-hrLSYI/AAAAAAAAAGM/p_22yng_wa0/s200/pic1.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5444719982775323010" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2138994272020937470-1598378610792948978?l=thanojar.blogspot.com' alt='' /></div>තනෝජා රාජපක්‍ෂhttp://www.blogger.com/profile/05751851710714249839noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-2138994272020937470.post-85039970722017448392010-01-28T18:22:00.000+09:002010-02-05T18:07:32.797+09:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_Vj4Bscon5JE/S2FX8Wvz5xI/AAAAAAAAADc/EaJ8L31ag1c/s1600-h/IMG1044A.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 150px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_Vj4Bscon5JE/S2FX8Wvz5xI/AAAAAAAAADc/EaJ8L31ag1c/s200/IMG1044A.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5431719319995410194" /></a><br /><br /><br />සාමාන්‍යයයෙන් ගැහැණු දරුවෙකුගේ මාස තුන හතරෙදි කන් විදිනවා. හේතුව කියල කියන්නෙ ඒ කාලෙදි මස තුනීලු. රිදෙන්නෙ නැහැලු. මම දන්නෙ නැහැ ඉතින්. මාස තුනක් ගියත් අවුරුදු ගානක් ගියත් ඇට, මස්, ලේ සහිත මනුෂ්‍ය ශරීරයක්. රිදෙන්නෙ නැති වෙනවද නැත්නම් රිදුනට කරගන්න දෙයක් නැද්ද අනේ මන්දා. සමහර විට මස තුනීකම නිසා ඉක්මනින් තුවාලය වේලෙන එක නිසා වෙන්නත් පුළුවන්. කොහොමින් කොහොම හරි මගෙ චූටි දූගෙ කන් විදින්න ටික ටික පරක්කු වුනා.. පුංචි කාලෙ අක්ක ඉස්කෝලෙන් ලෙඩ බෝ කරගෙන එනවා. නංගිටත් බෝ වෙනවා. ඉතින් තිස්සෙම සෙම අමාරුව. කන් විදල තවත් දුක් දෙන්න ලෝබ හිතුනා. ඊට පස්සෙ ටික ටික කියවන්න ගත්තා. ඒ ගමන අම්ම කිව්ව කථා කරනකොට කන් විදින්න හොද නැහැ කියලා. දරුව මගේ. ඒත් අම්මට විරුද්ධ වෙලා පරීක‍්ෂණ පවත්වන්න පුළුවන්ද? කියන දෙයක් හිස් මුදුනින් පිළිගන්න වෙනවා. ඔහොම ඔහොම චූටි මොන්ටිසෝරියටත් ගියා කන් විදින්නෙ නැතිවම. <br /><br />ඔය අතරෙ මගේ මල්ලිට පරස්ථාවක් හරිගියා. චූටි දූව මල් කුමාරියෙකුට ගන්න කථාවුනා. ඔන්න ඒ පාර කන විදින්නම වුනා. මඟුලට සුමාන දෙකක් විතර තියෙද්දි ගත්ත තීරණයක්. කරාබු දෙක හැම තැනම හෙව්වා. හමුවුනේ නැහැ. (චූටි දූ ඉපදිච්ච දවස්වලදිම මල්ලිමයි ගෙනත් දුන්නෙ.) ලොකු දුවව පන්තියට ඇරළුවා. එතනින් ගියා රත්තරන් බඩු සාප්පුවකට. කරාබු දෙකක් ගත්තා. (රු.2900/=)සල්ලි තියෙනවට නෙමේ. ඒ වෙලාවෙ අතේ තිබ්බා. ඊට පස්සෙ මාසෙ ගෙව්ව හැටි වෙනම කථාවක්. <br /><br />ඉන් පස්සෙ ගියා දොස්තර කෙනෙක් ගාවට. ඉස්සෙල්ලම කිව්වා මම මේ දැන් තමයි මේ කරාබු දෙක ගත්තෙ හේදුවෙ නැහැ කියලා. එයාල මගෙන් අහපු විස්තර ගොඩයි. “ඇයි මෙච්චර කල් හිටියෙ කන් විදින්න". “ඇයි හවස ආවෙ“ මම ඉතින් පුළුවන් විදියට උත්තර බැන්දා. <br /><br />පස්සෙ චූටිව ගත්ත කාමරේට. මමත් ගියා. සිස්ටර් කෙනෙක් ආව. අම්ම යන්න එලියට කිව්වා. මම දොර අස්සෙන් බලා හිටියා. දොර හොදටම වැහුවා. මම දැන් ගැහෙනවා. අඩනවා ඇහෙනවා. බබා හොදයි, තව චුට්ටයි. එකක් දැම්මනෙ. නර්ස් ආන්ටිලගෙ කථාව ඇහෙනවා. ටිකකින් දොර ඇරියා. චූටි දූ ලස්සන වෙලා. චූටි කදුළු බිංදු දෙකක් ඇස් දෙකේ. අම්මෙ ලස්සනද ඇහුවා. මම කිව්වා ඔව් මගෙ පුතේ කියලා. කෝ මට පේන්නෙ නැහැනෙ කිව්වා. ඒ අවස්ථාවෙ තිබුන හොදම විදිය. ෆෝන් එකෙන් ගත්තා ෆොටෝ එකක්. අරගෙන පෙන්නුවා මෙන්න ඉන්නවා කෙල්ලක් කියලා.<br /> <a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_Vj4Bscon5JE/S2FX8Wvz5xI/AAAAAAAAADc/EaJ8L31ag1c/s1600-h/IMG1044A.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 150px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_Vj4Bscon5JE/S2FX8Wvz5xI/AAAAAAAAADc/EaJ8L31ag1c/s200/IMG1044A.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5431719319995410194" /></a><br /> හරි හිනා. මෙච්චර කල් මොන්ටිසෝරියේ ආන්ටි කිව්වෙ කොළු කෙල්ල කියලනෙ. දැන් ඉතින් ආන්ටිට එහෙම කියන්න වෙන්නෙ නැහැ. තවමත් මේක දන්නෙ මමයි, චූටි දූයි විතරයි.<br /><br />ඊළගට ගියා පන්තියට. පන්තිය ඇරුනම අක්කට පෙන්නුවා. "හ්ම් නංගිට ලස්සන කරාබු දෙකක් දාල" කිවුවා. ඉස්සරහට හම්බවෙන අදුනන හැමෝටම කියනවා අද මට කරාබු දැම්ම කියලා.. ඔහොම යද්දි එක ආන්ටි කෙනෙක් කිවුවා. කාටවත් කියන්න එපා පුතේ හොද නැහැ කියලා. හා කියල ඔළුව වැනුවා. හරියටම විනාඩ්යක් යන්න ඇති ඕන්නම් ඊළඟට හම්බවුන කෙනාටත් කිවුවා මට අද කරාබු දැම්මයි කියලා. ලොකු දූ මගෙ දිහා බැලුවා. මොනව කරන්නද? එයා ඒකෙන් කොච්චර සතුටු වෙනවද කියල මට හිතුනා. තාත්ත, සුදු සීයා, සුදු ආච්චිල දැන ගත්තෙ ගෙදර ආවටත් පස්සෙයි. කවුරුත් බැන්නෙ නැහැ. මගෙ පණ්ඩිත කම් වලට.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2138994272020937470-8503997072201744839?l=thanojar.blogspot.com' alt='' /></div>තනෝජා රාජපක්‍ෂhttp://www.blogger.com/profile/05751851710714249839noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2138994272020937470.post-88678907976304485142010-01-19T15:27:00.001+09:002010-02-05T18:53:02.487+09:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_Vj4Bscon5JE/S1VZ6OuMrtI/AAAAAAAAAB0/Lx_5-Iv3dxU/s1600-h/IMG_4885.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 150px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_Vj4Bscon5JE/S1VZ6OuMrtI/AAAAAAAAAB0/Lx_5-Iv3dxU/s200/IMG_4885.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5428343782784151250" /></a><br /> අම්මෙ අක්ක ආස නැහැ වගෙයි!!<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_Vj4Bscon5JE/S1VaVJtBCtI/AAAAAAAAAB8/9QAjWZapBF8/s1600-h/IMG_4884.jpg"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 150px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_Vj4Bscon5JE/S1VaVJtBCtI/AAAAAAAAAB8/9QAjWZapBF8/s200/IMG_4884.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5428344245293484754" /></a> ඔන්න අක්ක හැංගෙන්න වගෙයි!!<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_Vj4Bscon5JE/S1VbuMe2xPI/AAAAAAAAACM/JVVcEl5kUKE/s1600-h/IMG_4883.jpg"><img style="float:right; margin:0 0 0px 0px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 150px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_Vj4Bscon5JE/S1VbuMe2xPI/AAAAAAAAACM/JVVcEl5kUKE/s200/IMG_4883.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5428345775047754994" /></a><br /><br /> අක්කණ්ඩිය බිය නොවන්න ! ෆොටෝ එකට ඉන්නා හැටි මම පෙන්වන්නම්!! <br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br />දවසක් ආරාධනාවක් ලැබුනා මට දවල් කෑමකට එන්න කියලා.. මහත්තයට යන්න විදියක් තිබුනෙ නැහැ.. ඉතින් මම දූලා දෙන්නත් එක්ක ඒ ගමන ගියා.. ඉතින් බලන්න මගෙ පොඩි කෙල්ල කරල තියෙන විගඩම්.. මම දන්නෙත් නැහැ සමහර පින්තූර අරගත්ත වගක්.. යාළුවෙක් තමා අරගත්තෙ මේ පින්තූර හැම එකක්ම.. (එයාට පින්.. )<br /><br />ටික දවසකට පස්සෙ ඉ-තැපෑලෙන් යොමු කළාට පස්සෙ තමා මම දැක්කෙ සමහර පින්තූර..<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_Vj4Bscon5JE/S1VcTgiqrNI/AAAAAAAAACU/CnDl0Y61Jxs/s1600-h/IMG_4864.jpg"><img style="float:left; margin:0 100px 100px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 150px; height: 200px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_Vj4Bscon5JE/S1VcTgiqrNI/AAAAAAAAACU/CnDl0Y61Jxs/s200/IMG_4864.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5428346416087608530" /></a><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_Vj4Bscon5JE/S1Vcco_V40I/AAAAAAAAACc/DHhLxWmJBvg/s1600-h/IMG_4878.jpg"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 150px; height: 200px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_Vj4Bscon5JE/S1Vcco_V40I/AAAAAAAAACc/DHhLxWmJBvg/s200/IMG_4878.jpg" border="1" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5428346572974187330" /></a><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_Vj4Bscon5JE/S1Vof5dcLKI/AAAAAAAAACs/b5L2cPsxWyg/s1600-h/IMG_4870.jpg"><img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 150px; height: 200px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_Vj4Bscon5JE/S1Vof5dcLKI/AAAAAAAAACs/b5L2cPsxWyg/s200/IMG_4870.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5428359823074536610" /></a><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_Vj4Bscon5JE/S1VopfxNNeI/AAAAAAAAAC0/Z7PkxsjhVPA/s1600-h/IMG_4879.jpg"><img style="float:left; margin:0 100px 100px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 150px; height: 200px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_Vj4Bscon5JE/S1VopfxNNeI/AAAAAAAAAC0/Z7PkxsjhVPA/s200/IMG_4879.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5428359987976812002" /></a><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_Vj4Bscon5JE/S1Vo-DWxdVI/AAAAAAAAADU/ZbWmzh-dvO8/s1600-h/IMG_4886.jpg"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 150px; height: 200px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_Vj4Bscon5JE/S1Vo-DWxdVI/AAAAAAAAADU/ZbWmzh-dvO8/s200/IMG_4886.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5428360341127001426" /></a><br /><br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_Vj4Bscon5JE/S1Vo9LGy83I/AAAAAAAAADM/1cLAI4268xk/s1600-h/IMG_4881.jpg"><img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 150px; height: 200px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_Vj4Bscon5JE/S1Vo9LGy83I/AAAAAAAAADM/1cLAI4268xk/s200/IMG_4881.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5428360326027604850" /></a><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_Vj4Bscon5JE/S1Vo80KAqTI/AAAAAAAAADE/MPOTevz-rF8/s1600-h/IMG_4880.jpg"><img style="float:left; margin:0 100px 100px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 150px; height: 200px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_Vj4Bscon5JE/S1Vo80KAqTI/AAAAAAAAADE/MPOTevz-rF8/s200/IMG_4880.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5428360319867070770" /></a><br /><br /><br /><br />අම්ම වැඩට යන්න එපා.. ගෙදර ඉන්නකෝ.. මාව වෑන් එකෙන් ගන්න එන්න හොඳේ... කියල හැමදාම අඬන මගෙ පොඩි එකීනෙ මේ හැබෑටම!!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2138994272020937470-8867890797630448514?l=thanojar.blogspot.com' alt='' /></div>තනෝජා රාජපක්‍ෂhttp://www.blogger.com/profile/05751851710714249839noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-2138994272020937470.post-26284847588424011292009-06-12T16:17:00.001+09:002010-01-08T19:08:05.481+09:00වසර 12ක් කියන්නේ<br />සෑහෙන ලොකු කාලයක්<br />ඔව්<br />අපේ ජීවිත කාලයට සාපේක්‍ෂව<br />අපි විවාහ ගිවිසගෙන<br />ඒ තරම් ලොකු කාලයක්!<br />ඉන් වසරකට පසු විවාහයෙන්<br />දැනට වසර 11ක් නේ<br /><span style="font-size:130%;">ටිෂානි සචින්තා<br />අෂානි නයනදී</span><br />නම්<br />අට හැවිරිදි<br />සතර හැවිරිදි<br />දියණිවරුන් දෙදෙනෙක්!<br />ලස්සන, නුවණැති<br />කෙල්ලො දෙන්නෙක්<br />ලැබෙන්නට<br />අපි ගොඩක් <span style="font-size:130%;">පින් කරල</span><br />නේ?<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2138994272020937470-2628484758842401129?l=thanojar.blogspot.com' alt='' /></div>තනෝජා රාජපක්‍ෂhttp://www.blogger.com/profile/05751851710714249839noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2138994272020937470.post-81089576676189750462009-06-08T16:27:00.000+09:002009-06-08T16:36:51.251+09:00මම කෝටුව අතට ගත්තොත්<br />ඕනම වැඩක් කරන<br />කොච්චර ගැහුවත්, කොච්චර බැන්නත්,<br />ආයෙත් ඒ වැරැද්දම කරන<br />එකම වැඩක්වත්<br />කැමැත්තෙන් නොකරන (කෑම පවා)<br />තාත්තාට පොඩ්ඩක්වත්<br />බයනැති<br />ටිෂානි සචින්තා නම්<br />මගේ ආදර ලොකු දුව (ලොකු පුතා)<br />අම්මාගෙ හිතේ<br />ඔයා ගැන<br />අහස උසට මාළිගා තැනී ඇත<br />මගේ රත්තරන්, අම්මා දන්නවා<br />කවදාවත් අම්මාගෙ මාළිගා<br />නොකඩන බව<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2138994272020937470-8108957667618975046?l=thanojar.blogspot.com' alt='' /></div>තනෝජා රාජපක්‍ෂhttp://www.blogger.com/profile/05751851710714249839noreply@blogger.com1